19 juli Cowes

Rustig aan in de ochtend, koffietje, yoghurtje, nog een koffietje, langzaamaan er maar eens uit. De dag begon met wat miezer. Een mooi moment om nog even de laatste dingen van het werk weg te werken bij beiden. Vandaag blijven we op Wight. Met de bus gaan we richting de Needles. Er is daar een soort kabelbaantje waarmee je langs de rotsen omlaag kunt, met uitzicht op de Needles. Het is een soort van klein attractiepark-achtig iets. Om er te komen, moesten we eerst met de bus naar Newport, de hoofdstad van het eiland. Dat bleek verder weinig indrukwekkend. Een aardige boekhandel was nog wel het meestzeggende onderdeel van de stad. Wederom een lunch met fish en chips; deze was wel een stuk smaakvoller dan die van gisteren.
Na de lunch de volgende bus ni richting Alum bay, the Needles. In de bus een aardig gesprek meteen stel dat met hun motorboot vanuit Southamptom regelmatig op Wight kwam. Gelijk wat tips gekregen voor in en rond Southampton, onze volgende bestemming. Het kwam er eigenlijk op neer dat Southampton weinig boeiends te bieden heeft. Aantal winkels, maar verder bezienswaardigheden niet. Daarvoor zou de je trein moeten pakken naar bijvoorbeeld Winchester om daar de oude Kathedraal te bekijken. Ach, we zien wel wat we doen.  

De bustrip duurde nog langer dan gedacht, toch wel uurtje bezig geweest. We kwamen langs de haven van Yarmouth. Die stond ook nog op ons lijstje voor deze vakantie, maar na de eerste indruk vanuit de bus, laten we dat achterwege. Wel erg klein plaatsje en nog minder te doen. Mooie uitvalsbasis richting the Needles, maar ja, die hebben we vandaag al gezien. Eenmaal bij het attractiepark bleek er een straffe wind te staan. Gelukkig was het wel net opgehouden met miezeren. Gelet op de stevige wind, hebben we de kabelbaan achterwege gelaten en zijn gaan lopen richting het uitkijkpunt hogerop. Een lekker tochtje en het uitzicht was prachtig. De bus terug genomen over East Cowes, om daar bij de Waitrose de boodschappen te doen. Vervolgens met de ferry terug naar Cowes. Een lekker dagje op Cowes zo en weinig verlet van het miezerige weer waar de dag mee begon.

16-18 juli IJmuiden – Cowes

Rond een uur of twaalf zouden we stroom mee hebben richting het zuiden. Oftewel, even voor twaalven los gegooid. Tussen de pieren klotste het weer ouderwets lekker, extra lekker met het westelijke windje. Blij dat we snel konden vallen richting zuiden. Zeil erbij en gaan! De oversteek bij de Maasmond bleek net niet bezeild. We hebben een slagje naar buiten gemaakt, waarna de oversteek konden maken. Alleen viel toen ook de wind verder weg. Motor dus bij. Een mooi rustig moment voor een hapje eten. Het was inmiddels rond half zeven. De traditionele pastasalade met uitgebakken chorizo. De uren hierna was afwisselend. Regen, weer een beetje droog, wind (dus zeil omhoog), geen wind (dus zeil weer omlaag, wat lag te klapperen), motor aan, motor uit, wel bezeild, toch weer niet bezeild… Anneke had deze keer de oversteek bij Zeebrugge. Tot drie keer toe moest ze uitwijken voor in- en uitgaande zeevaart. Al namen die ook wel heel duidelijk hun voorrang. Het is daar geen TSS en zeker een van drie had net zo makkelijk bij het maken van de draai stuurboordwal kunnen houden, waarmee wij door hadden kunnen varen. Hadden we daarna ook niet uit hoeven wijken voor de inkomende zeevaart, die nota bene de binnenbocht afstak…
Tussen zeven en acht in de ochtend kwam de wind er weer bij. De spi kon er op en de motor eindelijk uit. Met stroom mee schoot het lekker op. De Franse grens kwam snel in zicht. Het ging ook vlot langs de prachtige industriële kust van Duinkerken. Inmiddels was het wel te ver reachen om nog met spi te varen. Bovendien is het wel prettig om bij de oversteek goed manoeuvreerbaar te zijn. Langzaam bogen we af richting de oversteek van de TSS, die we rond half vijf begonnen. De stroom zette ons mooi richting westen, scheelde een paar mijltjes varen.

Na de oversteek konden we verder afvallen en ging de spi er al weer op. In de loop van de avond trok de wind aan tot soms boven de 20 knopen. Reden om de spi er weer af te halen. Alleen op grootzeil en stukje (uitgeboomde) fok ging het hard zat.

De nacht verliep zonder bijzonderheden. Wel waren we beiden wat duf. Het was weliswaar rustig zeilen, maar je merkt na anderhalve dag wel dat je vermoeid raakt. Gelukkig kwam Wight in zicht. Anneke ging nog weer even dutten, terwijl Harald de laatste mijlen aflegde. Rond half elf (NL-tijd) lagen we voor de wal bij Cowes Yacht haven.
Na allebei wat gedut te hebben, het dorp ingelopen voor een verlate lunch met Fish en Chips. Het dorpje is aardig, flink wat leuke zaken, waaronder een Musto-winkel met leuke aanbiedingen. Doorgelopen tot aan de yachtclub van het Royal Yacht Squadron(by invitation only), al waar de start-kanonnen er blinkend bij lagen.

’s Avonds een hapje gegeten bij een net nieuwe tent, That 60’s. Prima maaltje, met erg leuke aankleding. Vele foto’s en platen uit de zestiger jaren. De bar was gemaakt van een oud VW-busje. Daarna gelijk door naar bed en allebei in coma gelegen.

15 juli – Enkhuizen – IJmuiden

Vrijdagavond 14 juli zijn we aan boord gegaan voor de zomervakantie. Anneke had vrijdag al min of meer vrij, beetje thuis de mail in de gaten houden. Harald mocht nog lekker aan de bak met paar overleggen in Arnhem. Tegen negenen waren we in Enkhuizen. De katjes in het huis van Anneke’s ouders gedropt en daarna door naar de Compagnieshaven waar we snel nog een hapje hebben gegeten in de Mastenbar, alwaar de familie van Anneke al uitgegeten was en nog zat na te tafelen. Ook nog mooi de gelegenheid om de nieuwe auto van Johan te bekeken, een hippe hybride van Toyota. Vervolgens de auto leeggehaald en die meegegeven aan de ouders van Anneke. Na de schade die vorig jaar hebben opgelopen toch maar voor de zekerheid bij hun thuis parkeren in plaats van bij de Compagnieshaven.
De bestemming van de vakantie was lang onduidelijk met de wisselende weerberichten. Lang leken de Kanaaleilanden, of zelfs Bretagne binnen bereik. Uiteindelijk vielen de Kanaaleilanden toch af. Cherbourg was weliswaar te halen, maar daarna zouden we daar zeer vermoedelijk een dag of 3 verwaaid liggen. Nou is Cherbourg wel aardig, maar niet zo aardig. Dus de koers verlegd richting the Isle of Wight. Harald was daar 5 jaar geleden al wel geweest met het aanbrengen van Element, maar veel meer dan Cowes had hij ook niet gezien daar. Voor Anneke is het gebied helemaal nieuw.
Zaterdagochtend vertrokken richting IJmuiden. Het Markermeer is echt niet meer leuk. Verschillende keren liep de snelheid meer dan een knoop terug door alle waterplanten om de kiel. Flink achteruitslaan hielp gelukkig. De Schellingwoudebrug en de Oranjesluizen gingen soepel en snel. Daarna door het kanaal ging ook zonder bijzonderheden. Onderweg heeft Anneke wat schoongemaakt en als vast de maaltijden voor de overtocht gemaakt. Bij de sluis bij IJmuiden hadden we geluk. We konden gelijk invaren en vrij snel daarna werden we geschut. In de marina was volop plek. De laatste weerberichten binnengehaald. Het zag er nog steeds prima uit om via de Belgische kust, overstekend bij Calais en dan via de Zuid Engelse kust naar Wight te gaan. Alleen het eerste stuk hoog aan de wind (of net niet bezeild). De wind zou westelijk starten, wegvallen en dan uit het noorden terugkomen, draaiend naar oost. Kortom, prima voor een tocht in een keer naar Wight.