18 – 20 juli – Oostende – Cherbourg

Rond 17.00 uur voeren we de zee weer op. Al met al viel de vertraging door de storende stuurautomaat daarmee nog mee. 2 tijen later dan gepland waren we al weer onderweg. Voordeel was dat de wind inmiddels gunstig was gedraaid. Met de spi op gingen we richting Trapegeer. Helaas moest rond kwart over zeven de motor bij om dat onze snelheid te ver terug viel en we niet te laat bij Calais wilden zijn in verband met de stevige stroming die daar kan staan. Maar niets zo veranderlijk als de wind, om negen uur weer verder onder spi langs Duinkerken. Al was dit van korte duur. We bleken te weinig snelheid te kunnen maken, dus toch maar weer de motor bij. Die kon pas om 3.15 ’s nachts weer uit. Langs Duinkerken varen is niet het meest inspirerende deel van de tocht. Heel veel lelijke industrie die van alles de lucht in blaast. Wat er allemaal in die rook zit, wil je niet te lang bij stil staan.
Harald had de schone taak ons langs de drukte bij Calais te leiden. Er waren veel ferries, maar eigenlijk geen last van. Rondom de kaap bij Calais deed de wind vreemde dingen. Zo stond er kracht 5, dan weer bijna geen wind. En blijkbaar verveelde Harald zich. Het log deed het niet naar zijn zin. Dus na wat prutsen hadden we in elk geval een constante snelheid, namelijk 1 knoop (of minder). Dat heeft hij bij aanvang van zijn volgende wacht gelukkig weer opgelost.
In de loop van de ochtend kon de spi er weer op en die ging er 12 uur later pas weer af. Wat een prachtige zeilcondities, zonnetje, goede wind. Alleen soms wat stroom tegen, maar dat mag de pret niet drukken. We werden onderweg goed in de gaten gehouden. Een helikopter van vermoedelijk de kustwacht kwam laag over en ook een beetje kwam een kijkje nemen. Met dit rustige weer is het gelukkig makkelijk koken. Voor de lunch hadden we tosti’s met geitenkaas en chorizo (en gisteravond trouwens prima risotto met pesto).
In de avond hebben we nadat de spi gestreken was nog even gevlinderd, om daarna alleen op grootzeil verder te gaan. De wind trok lekker door, onder spi ging het daardoor erg hard, net niet te hard, al was het zeil er precies op tijd af toen de wind even door trok naar een zesje. Alleen op het grootzeil, diep voor de wind, liepen we gemiddeld tussen de 5,5 en 6 knopen. Heel langzaam leek de wind te gaan draaien zoals voorspeld. We stuurden bewust wat lager, om niet gelijk alle hoogte prijs te geven. Anneke had de saaiste wacht ook. Werkelijk niks om over te schrijven, geen boten in de buurt, vrij constant windje, echt helemaal niks. Harald daarentegen kreeg te maken met de aangekondigde veranderende omstandigheden door een laag dat over kwam. Met een eerst gunstig draaiende wind en stroom mee haalde hij op de top 11,7 knopen over de grond! Toen Anneke om 04.00 uur de wacht over zou nemen, stond er een stevige wind die inmiddels zoals aangekondigd zuidwest was. En daarmee tegen. Rond Barfleur, wederom een kaap, deed de wind ook weer vreemd. Zo stond er 10 knopen, zo 25 knopen. Reden om het zeil weg te nemen en op motor het laatste stuk te doen. Dat bleek nog flink tegen te vallen. Korte golfjes uit een ongunstige richting haalden alle snelheid uit de boot, dus beetje afkruisen om niet al te zware klappen te maken. Toen het ook nog tegen begon te stromen, en de snelheid soms onder de 2 knopen kwam, was alle zin wel even weg bij Anneke. Maar goed, langzaamaan kwam Cherbourg toch dichterbij. De wind trok het laatste uur flink door. Dik over de 20 knopen was geen uitzondering. En maar heel langzaam werden de golfjes minder. Bijzonder, terwijl we toch richting hoger wal gingen. Ook in de grand rade stond nog een stevige wind. In de marina was het wel iets beschutter, maar helemaal gerust waren we niet op het afmeren in de volle haven. Eerst geprobeerd langszij te komen bij een hoger catamaran. Overstappen met een lijn zat er door de hoogte van die boot niet in. Na 2 mislukte pogingen viel Anneke’s oog op toch nog een lege box. Met een zijsteiger. Duidelijke afspraken, Harald vaart de boot tot dichtbij het steigertje, Anneke er af met een lijn vanaf de middenbolder om dan de boot stil te leggen en dichtbij het steigertje te houden. Zo gezegd, zo gedaan en zonder problemen netjes aangelegd met een toch wel stevig zijwindje.
Element een beetje opgeruimd, om daarna allebei nog wat verloren slaap in te halen. Het laatste stukje was zo onrustig geweest dat we daar allebei wel aan toe waren. Rond het middaguur ons gemeld bij de havenmeester. Gelijk uitgebreid gedoucht in de mooie, ruime nieuwe faciliteiten. Vervolgens de stad in om te lunchen. Op een terrasje bij de andere haven lekkere salades, met geitenkaas voor Harald en fruits des mer voor Anneke. Geheel tegen de gewoonte in met een wijntje en biertje erbij. Beetje vroeg, maar na in Oostende mensen zien te ontbijten met rode wijn er bij, kan alles…
Het winkelcentrum met de grootste Carrefour die we ons kunnen herinneren is ook vernieuwd. Ziet er een stuk beter uit. De Carrefour is nog even groot en heeft zo ongeveer alles. Gelukkig ook gewoon ingrediënten voor avondeten. De komende dagen eten we aan boord. Goed vlees, lekkere kaas en verse groenten gekocht. Genieten van alle mogelijke kazen en charcuterie. Genieten om hier weer te zijn. De culinaire mogelijkheden zijn hier vele malen beter dan in Denemarken, iets wat in het bijzonder voor Anneke meetelt qua vakantielocatie.
’s Avonds in de kuip ons avondmaaltje opgegeten. Daarna heeft Harald de afwas weggewerkt en heeft Anneke water getankt. De handig oprolbare slang heeft wat kuren. Er zit een gaatje in en lekt bij de spuitmonding. Misschien toch de dubbel zo dure gardena maar aan schaffen in plaats van deze merkloze variant. Daarna koffie en thee, gevolgd door een afzakkertje tijdens het schrijven van het logboek. Ook een voorzichtige tochtplanning gemaakt. Nu we zo lekker vlot hier zijn, nemen we de tijd voor Jersey en Guernsey en gaan dan in dagtochten terug via de Seine-baai. Anneke kan nu al uitkijken naar het uitkiezen van de prachtige mosterds bij Magasin Gosselin, of aansluiten in de (lange) rij voor de traiteur in Deauville. Nu voor het slapen gaan nog even speuren welk Micheling-restaurant op Jersey het gaat worden (mits beetje betaalbaar en natuurlijk of er nog een plekje beschikbaar is). Wat hebben we toch een zwaar leven!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *