16-18 juli IJmuiden – Cowes

Rond een uur of twaalf zouden we stroom mee hebben richting het zuiden. Oftewel, even voor twaalven los gegooid. Tussen de pieren klotste het weer ouderwets lekker, extra lekker met het westelijke windje. Blij dat we snel konden vallen richting zuiden. Zeil erbij en gaan! De oversteek bij de Maasmond bleek net niet bezeild. We hebben een slagje naar buiten gemaakt, waarna de oversteek konden maken. Alleen viel toen ook de wind verder weg. Motor dus bij. Een mooi rustig moment voor een hapje eten. Het was inmiddels rond half zeven. De traditionele pastasalade met uitgebakken chorizo. De uren hierna was afwisselend. Regen, weer een beetje droog, wind (dus zeil omhoog), geen wind (dus zeil weer omlaag, wat lag te klapperen), motor aan, motor uit, wel bezeild, toch weer niet bezeild… Anneke had deze keer de oversteek bij Zeebrugge. Tot drie keer toe moest ze uitwijken voor in- en uitgaande zeevaart. Al namen die ook wel heel duidelijk hun voorrang. Het is daar geen TSS en zeker een van drie had net zo makkelijk bij het maken van de draai stuurboordwal kunnen houden, waarmee wij door hadden kunnen varen. Hadden we daarna ook niet uit hoeven wijken voor de inkomende zeevaart, die nota bene de binnenbocht afstak…
Tussen zeven en acht in de ochtend kwam de wind er weer bij. De spi kon er op en de motor eindelijk uit. Met stroom mee schoot het lekker op. De Franse grens kwam snel in zicht. Het ging ook vlot langs de prachtige industriële kust van Duinkerken. Inmiddels was het wel te ver reachen om nog met spi te varen. Bovendien is het wel prettig om bij de oversteek goed manoeuvreerbaar te zijn. Langzaam bogen we af richting de oversteek van de TSS, die we rond half vijf begonnen. De stroom zette ons mooi richting westen, scheelde een paar mijltjes varen.

Na de oversteek konden we verder afvallen en ging de spi er al weer op. In de loop van de avond trok de wind aan tot soms boven de 20 knopen. Reden om de spi er weer af te halen. Alleen op grootzeil en stukje (uitgeboomde) fok ging het hard zat.

De nacht verliep zonder bijzonderheden. Wel waren we beiden wat duf. Het was weliswaar rustig zeilen, maar je merkt na anderhalve dag wel dat je vermoeid raakt. Gelukkig kwam Wight in zicht. Anneke ging nog weer even dutten, terwijl Harald de laatste mijlen aflegde. Rond half elf (NL-tijd) lagen we voor de wal bij Cowes Yacht haven.
Na allebei wat gedut te hebben, het dorp ingelopen voor een verlate lunch met Fish en Chips. Het dorpje is aardig, flink wat leuke zaken, waaronder een Musto-winkel met leuke aanbiedingen. Doorgelopen tot aan de yachtclub van het Royal Yacht Squadron(by invitation only), al waar de start-kanonnen er blinkend bij lagen.

’s Avonds een hapje gegeten bij een net nieuwe tent, That 60’s. Prima maaltje, met erg leuke aankleding. Vele foto’s en platen uit de zestiger jaren. De bar was gemaakt van een oud VW-busje. Daarna gelijk door naar bed en allebei in coma gelegen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *