13 & 14 oktober 2018 – Paul Klaarwaterweekend in Stavoren

Het is inmiddels een traditie, aan het eind van het seizoen komen we met zeilvrienden uit Enschede bij elkaar in een plaatsje aan het IJsselmeer. De eerste keer kwamen we bijeen om de as van een van de vrienden, die te vroeg is overleden, samen uit te strooien. Nu komen we bijeen om deze vriend samen te herdenken, maar ook omdat het leuk en gezellig is elkaar zo een keer per jaar te blijven ontmoeten. Dit jaar slaapt Maarten bij ons aan boord. Zijn boot ligt sinds een maand of twee in Rotterdam nu hij daar en niet langer in Irak werkt. Maarten kwam vrijdagavond al aan boord. Prima moment om de stand van de wereld met een goed glas whiskey er bij door te nemen. De heren hebben als vanouds alle wereldproblemen opgelost. Maar met een zodanige hoeveelheid alcohol er bij, dat de oplossingen de volgende dag waren vervlogen. Zaterdagochtend zijn we eerst de start van de Klipperrace gaan kijken, wat boodschappen gedaan en na een visje vertrokken richting Stavoren. Daar werden de vier deelnemende boten rond 15.00 uur verwacht voor het admiraalzeilen. Steven Jan en de broer van Paul, Coen, zouden de schouw afnemen vanaf de kant. Onder spi gingen we naar Stavoren. Een vlot tochtje. We waren de eerste boot, dus even zoeken waar de anderen waren. De eerste die we vonden was Allegro, net terug van een tripje naar de Azoren. Samen vonden we Gromit en Somnium. Het idee was vervolgens om met elkaar wat achtjes te zeilen, met de bootjes van klein naar groot elkaar volgend. Na een paar mooie manoeuvres zijn we Stavoren ingevaren. Bij het Vrouwtje had de havenmeester ruimte voor ons vrij gehouden. Tijd voor de borrel die vooraf ging aan het gezamenlijke etentje. Het was prachtig weer, dus we konden heerlijk in de kuip borrelen. Het eten ’s avonds was ook prima. Gezellig bijgepraat met de broer van Paul en zijn vrouw.

De volgende ochtend zijn we niet te laat terug gevaren naar Enkhuizen. Op de terugweg kwamen we precies door het wedstrijdveld van de klippers. Het werd wat macrameeën tussen de boten door, wel met een mooi zicht op de verschillende deelnemers. Terug in Enkhuizen geluncht met een tosti geitenkaas, waarna we richting huis zijn gegaan. Op de terugweg heeft Anneke contact gezocht met de dierenarts. Joop at al een paar dagen niet goed en sinds het weekend bijna niet meer. Gelukkig konden we gelijk terecht. Met wat pijnstillers en extra vocht in het kleintje konden we weer naar huis. Joop knapte gelijk op en at ’s avonds zijn bakje al weer gewoon leeg, gelukkig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *