19 – 21 mei 2018 – Pinksterreünie Etapclub

Zaterdagochtend zijn we richting Enkhuizen gereden. Harald had vrijdagavond nog “evaluatie” met zijn tennismaatjes. In Enkhuizen nog wat boodschappen gedaan voor het avondeten en om voorbereid te zijn op een eventuele borrel met mede-Etappers. Want met Pinksteren staat zoals gebruikelijk de reünie in Hoorn op de agenda. Met beproefd recept, aankomst in de loop van zaterdag, borrel op de steiger, zelf eten, steigerborrel aangeboden door de club met speech van de voorzitter, zondagochtend palaver voor de wedstrijd, wedstrijdjes, borrelen, prijsuitreiking, eten, en maandagochtend weer ieder zijns weegs. Dat zat deze keer ook wel weer goed. Onderweg werd duidelijk dat we wel een beetje moesten gaan improviseren. Mirjam, de vriendin van Erik, was ziek, wat betekende dat hij vermoedelijk pas zondagochtend kon komen en dan ook niet met de boot maar met de auto. En Astrid had nog een verjaardag, de boekjes waren al wel door Marcel en Yvonne afgeleverd en aan mij de vraag om deze rond te delen. Gelukkig zijn we als bestuur aardig ingespeeld, dus kunnen we dit soort zaken makkelijk onderling opvangen. Tegen 16.00 uur waren we in Hoorn. Het eerste deel lekker gezeild, het tweede deel op de motor om niet al te laat aan te komen. Veel van de leden waren er al, dus gelijk de boekjes rondgedeeld en daarna borrelen op Luna. ’s Avonds een makkelijke maaltijd aan boord, om daarna de borrel te openen met een korte speech van Anneke (bij afwezigheid dus van Erik). De borrel was ouderwets gezellig. We hadden geluk met het weer. Mooi droog, beetje fris.
Zondagochtend om 10.00 uur stond het palaver op het programma. Erik was inmiddels gearriveerd en samen met Aonne en Harald werd de discussie gestart of het wel of niet zin had om een uurtje later starten. Dan leek er net wat meer wind te staan. Na een kwartiertje of zo werd de knoop doorgehakt: start eerste groep om 14.00 uur en tweede groep om 14.15 uur (dus toch een uurtje later dan anders). Ondertussen waren onze gasten, Bert en Simone, er ook al bijna. We vlogen onze zeer ervaren wedstrijdbemanning in. Het bleek voor Simone de eerste keer aan boord van een zeilboot. Het ging haar makkelijk af. Na de koffie gingen we naar buiten en voer Simone netjes de haven uit. Even een uurtje wat oefenen voor de wedstrijd. De overstagjes gingen steeds soepeler. Langzaamaan klaar maken voor de start. Even passen en meten qua afstand en snelheid, zodat we straks met een lekker vaartje over de start konden. We lagen een minuut of 2 heel mooi over bakboord bij de bovenboei, ideaal dus. Alleen had Alegria bedacht dat ze er nog tussenpaste. Even wat duidelijke woorden naar elkaar, gelukkig beheersen we allebei ons boot goed, waarmee erger werd voorkomen. Cascade had hierdoor ruim baan en wij moesten even op gang komen. Dat ging gelukkig goed en langzaam liepen we uit. De tweede baan leek voor de wind, maar na een kleine windschifting bleken we toch niet te kunnen vlinderen. Het derde rak konden we wel vlinderen. In de tweede ronde ging het aan de windse rak echt heerlijk. De wind trok ook door naar 10 knopen, dat hielp. Het tweede rak konden we doorknallen en liepen we steeds verder uit op Cascade. In het laatste rak sloegen we definitief toe. We hadden genoeg afstand om vrije wind te houden voor de wind. We liepen de boten die een kwartier eerder waren gestart ook op. Kortom, het was duidelijk dat we een goede wedstrijd hadden gevaren. Al had Cascade ook niet slecht gevaren, even afwachten hoe de verrekening van de handicap uit zou vallen.
Terwijl Pyrolyse wachtte op de laatste boten die binnenkwamen, hebben wij de wedstrijdboei opgehaald. Terug in de haven is Harald een biertje gaan drinken met Alegria. Toch even napraten over wat er gebeurde bij de start…
Om 17.30 uur was de prijsuitreiking. We bleken de line honours voor het tweede jaar op rij te hebben binnengehaald. En even later bleek dat we ook in onze klasse hadden gewonnen en voor de tweede keer ook overal winnaar waren. We hebben gelijk de wedstrijdbemanning voor komend jaar vastgelegd.

Maandagochtend nog even koffie gedronken bij Pyrolyse. Rond elven voeren we uit. Er stond een stevige vier uit het noordoosten. Een rifje er in om de boot net wat makkelijker te handelen en de genua ook niet helemaal uitgerold. Hoog aan de wind liep Element lekker. Met een mooie lange slag kwam de sluis in beeld. De sluis konden we gelijk invaren. Schoot lekker op. Terug in de box de boot opgeruimd en tijd om naar huis te gaan. Harald ging tennissen vanavond en dan is er ook nog wat tijd om thuis wat dingen te doen. Het was alweer een lekker weekendje aan boord en zeker op zondag en maandag prachtig weer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *