18-20 mei 2013: Pinksterreünie Etapclub

Zaterdag zijn we in de loop van de ochtend naar de boot gegaan. Anneke had vrijdagavond nog een bruiloft van een collega. De bestemming was dit weekend vooraf duidelijk.

Tijd voor de jaarlijkse Pinksterreünie van de Etapclub in Hoorn. Eenmaal in Enkhuizen eerst uitgebreid de nieuwe boot van Aonne en Ingrid bekeken. Hun 46ds hadden ze net uit Kopenhagen overgevaren. Wat een boot! Wat een ruimte en luxe. Daarna boot ingeruimd en na een portie kibbeling richting de sluis. Er stond een lekker windje. Hoorn was in de wind, waardoor we tenminste nog wat zeilmijlen konden maken. Hoorn is maar een mijl of tien.
Eenmaal in Hoorn was een flink deel van de club er al. Wij konden aanleggen op de Chick-a-Bee, zusterschip van Erik en Nita. Daarna een rondje over de steiger gemaakt om iedereen te begroeten en bij te praten. Langzaamaan de borrel opgestart, die tevens als avondmaaltijd kon dienen. En van daaruit door naar de steigerborrel.
Het bleek dat de Bavariaclub dit weekend ook een evenement, inclusief zeilwedstrijd op zondag, in Hoorn hadden. Erik en ik zijn daar maar even gaan praten om af te stemmen. Het bleek dat zij eerder starten en aan de andere kant van het Hoorse hop dan wij een baan uit zouden leggen. Geen probleem dus. Wel gelijk duidelijk waarom wij een Etap varen en zij Bavaria. Komt toch een ander publiek op af. Terug aan boord nog een whisky, ter afsluiting van een gezellige middag en avond.
Zondagochtend begon met palaver om 09.00 uur. Het was noordoostelijke wind, eerst nogal weinig en met een beetje geluk doortrekkend naar drie tot vier, misschien vijf. Afgesproken werd een driehoekje te varen op het Hoornse hop, gevolgd door een up-wind/down-wind. Als de wind al te weinig zou zijn, zou het bij een driehoekje blijven. Bootje klaar gemaakt en het water opgezocht. We waren erg benieuwd of de nieuwe zeilen ons inderdaad hoger en harder zouden doen zeilen, zoals we na de eerste weekenden vermoedden. Doel voor vandaag was om de andere twee 34s-en te verslaan (net als voorgaande jaren). Helaas geen Pyrolyse meer om tegen te varen, nu Aonne een 46ds heeft.
Het was even zoeken naar het startschip, maar nadat deze zijn coördinaten bekend had gemaakt, was het snel genoeg gevonden. Dat lukt niet iedereen, dus werd de start met een kwartiertje uitgesteld. Konden wij mooi genieten van de start van de klasse van 22 tot 29 voet. Kwartiertje later wat de start van 30 voet en groter. Bij start heeft Harald altijd het roer en doet Anneke de genua (oftewel: op commando dichtlieren zodat we op het juiste moment over de startlijn gaan). Harald wist ons keurig bij de bovenste boei te krijgen op het juiste moment. We hadden een prima start. Konden gelijk Chick-a-bee afdekken. Na de start heeft Anneke het roer genomen. Zij weet hoog aan de wind de boot lekker te laten lopen. We bleken minimaal net zo hoog en hard te lopen als Chick-a-bee met z’n diepe kiel. De andere 34s, Joy, was eigenlijk nu al gezien. Al op dit eerste in de windse rak wisten we boten uit de eerste startgroep in te halen. En we bleven Chick-a-bee duidelijk voor. Lekker gevoel. Op het ruimwindse rak haalden we nog wat boten in uit de eerst groep. We bleken van onze startgroep ruim voorop te varen. Goed geconcentreerd voeren we door. Anneke aan het roer, zodat Harald de zeilen steeds kon finetunen. Dit werkte goed, Element bleef lekker lopen. Na de gijp rondom de sport G-boei weer terug naar het startschip. Inmiddels trok de wind goed door. De basis was een vier en in lange vlagen zelfs eind vijf. Bij het tweede in de windse rak waren we dan ook eigenlijk over-tuigd. Maar omdat het maar een klein stukje was, hebben we dat voor lief genomen. Wel een paar keer nagenoeg uit het roer gelopen. Al met al wisten we wederom Chick-a-bee ook bij het hoog aan de wind varen goed voor te blijven. Het ging echt heel erg lekker!
Het laatste voor de windse rak na de gijp heeft Harald de genua uitgeboomd. We zetten de achtervolging in op de laatste boot die nog voor ons voer, de Braque, een 28i (zelfde type als onze Bachata). We kwamen wel dichterbij, maar de line honours gingen op tien seconden naar hen. Een minuut of vijf na ons kwam pas de volgende boot binnen, de Chick-a-bee. De meeste andere boten hebben we niet meer zien finishen. Afwachten hoe e.e.a. na verrekening van de handicap uit zou pakken. Maar dat we goed hadden gevaren was duidelijk.
Na wederom een prima borrel, zijn we ’s avonds we uit eten geweest bij Hendrickje Stoffels. Goed eten, goede bediening, eigenlijk wat ongewoon voor een etap-etentje. NA het hoofdgerecht volgde de prijsuitreiking. Eerst line honours, daarna de klasse tot 29 voet. Beide werden gewonnen door de Braque. Toen werd het spannend. De 30-voeters hebben een veel gunstigere handicap dan wij. Dus we moeten ruim voor hen binnen zijn om van hen te winnen. En dat bleek gelukt! We waren na verrekening van handicap zelfs ruim eerste, meer vier minuten verschil met nummer 2! En dan het laatste spannende moment: wie is overall winnaar en mag een jaar genieten van de wisseltrofee? Ook die bleek voor ons! Het gevoel dat we goed hadden gevaren, bleek dus volledig te kloppen. Terug aan boord hebben dat samen met onze standaard-tegenstander Chick-a-bee nog gevierd met een fijne whisky.
Maandagochtend hebben we enigszins uitgeslapen. Rond 08.00 uur voeren de boten die meegingen met de Waddenweek uit. Daarna keerde de rust weer. Wij zijn uiteindelijk na tien uur vertrokken. Er stond nauwelijks wind. We hebben de huik om het grootzeil maar laten zitten en gemotord naar Enkhuizen. Tijdens het varen heeft Anneke de afwas gedaan en heeft de kajuit een poetsbeurt gegeven. In Enkhuizen de boot opgeruimd. De huik om de genua maar gelaten voor wat het was, aangezien door de vele regen die ochtend het zeil kletsnat was geworden. Ook de kuiptent om die reden maar niet opgezet. De kuipbankjes waren nog nat en konden anders niet echt drogen. Na de boodschappen weer richting het Zwolse gegaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *