Vakantie 2013: Engelse Oostkust – week 2

10 augustus: Woodbridge-Ipswich

In de ochtend nog even naar de farmers market in de community hall geweest. Een klein, indoor marktje, waar lokale kleine boeren hun producten verkochten.

We hebben een heerlijke pate en wat groenten voor de curry van die avond meegenomen. Daarna nog een laatste rondje door het stadje gemaakt en aan boord geluncht. We moesten tot ong. 14.00-14.30 uur wachten voor vertrek. Pas dan zou er voldoende water staan en ook nog voldoende water bij de ingang van de rivier. In de tussentijd heeft Anneke nog even de krant binnengehaald op de iPad en meer van dat soort kleine dingetjes. Het zonnetje scheen inmiddels weer, dus het wachten was geen straf.
Rond 14.30 uur inderdaad vertrokken. Er stond een beetje wind, dus grootzeil bijgezet terwijl we op motor doorvoeren. We moesten door een wedstrijdveldje heen. Er was deze week regatta week in Woodbridge. De wind trok nog wat verder aan. Met de fok er bij hebben we hele stukken kunnen zeilen, al waren sommige delen door het kronkelen van de rivier niet bezeild. Om niet tussen alle gemoorde boten heen te hoeven varen, die delen de motor er weer bij gezet. De rivier afvaren vergde weer concentratie. Het was net niet bezeild, dus op tijd de motor er bij. Af en een toe eens stevige vlaag om het makkelijker te maken… Maar goed, we zijn er weer veilig door heen gekomen. Buiten nog een tijd door kunnen zeilen, totdat duidelijk werd dat tegen de stroom in kruisen echt te lang zou gaan duren om Ipswich nog te halen. 
De rivier op hebben we nog weer even kunnen zeilen, totdat ook dat pal tegen de wind in werd. Ondertussen heeft Anneke de curry gemaakt. Tegen een uur of acht voeren we Ipswich binnen. We moesten een sluisje door. De deuren stonden op, maar het licht nog op rood. Pas toen we de sluis aanriepen, ging het licht op groen. We moesten aanleggen op een drijfsteiger in de sluis. Leek ons wat overdreven, totdat het water naar binnen kolkte. Ongelooflijk! We moesten een stevig stukje omhoog, het water kwam met een snelheid binnen, niet normaal. We klotsten lekker heen en weer en de lijnen stonden strak. 
Eenmaal door de sluis afgemeerd bij de jachthaven die het dichtst bij de stad was. Er was niemand meer op het havenkantoor, dus maar aan boord gebleven. De haven was namelijk met een hek voorzien van een code afgesloten. Het ligt er wel gezellig, veel bars en restaurants op de kade.

11 augustus: Ipswich

’s Ochtends eerst langs het havenkantoor gegaan. De havenmeester heeft wat tips gegeven over goede restaurants en dingen om te gaan zien. Daarna de stad ingelopen. Het was nog wat rustig, het was dan ook eind van de zondagochtend. Ipswich is wel een aardig plaatsje. Qua indruk een beetje van Southwold, maar toch ook wel wat kenmerken van Lowestoft, zeker qua uiterlijk van sommige inwoners. Op de terugweg van de stad wat gegeten bij Bistro on the quay, op aanraden van de havenmeester. Het was uitstekend en ook nog eens heel goed betaalbaar. Daarna nog even terug de stad in. Anneke heeft na een half jaar lang dubben toch maar All Stars gekocht (mede omdat ze zo slim was om te vergeten dichte schoenen mee te nemen naar de boot. Slippers genoeg… maar voor wat koudere dagen… alleen maar de echte bootschoenen en zeillaarzen…) 
Terug op de boot hebben we de fietsjes gepakt en zijn we naar Fox marina gefietst, een kwartiertje verderop. Daar zit de grootste chandlery van Oost-Engeland. Hij is zeker erg goed gesorteerd. We hebben een dyneema shackle gekocht, alvast ter vervanging van de shackle bij de grootshoot, die aan het doorslijten is. Daarnaast voor Anneke een Tilley hat gekocht, ook iets waar ze al bijna een jaar naar zocht maar in Nederland nauwelijks te koop is. En ook nog een of andere spuitbus tegen de spinnen gekocht. Laten we hopen dat het werkt…
Vervolgens doorgefietst naar Jimmy’s farm, die (bij sommigen onder ons, in ons geval de vrouwelijke helft van de bemanning) bekend is geworden door de tv-serie met Jamie Oliver. Daar lekkere worstjes gekocht en een stukje devil cheese. De boederijdieren van dichtbij bekijken moest maar liefst 4,50 pond kosten. Dat hebben we maar achterwege gelaten.
Op de terugweg zijn we gestopt bij een van de bars op de kader, waar een bandje ouderwetse rock stond te spelen. Lekker sfeertje, goed biertje, zonnetje en gezellig zitten praten met twee Engelse jongens. Die hadden nog weer een tip voor het avondeten, een thai in de buurt. Dat advies maar opgevolgd en ook daar weer geen spijt van gehad. Uitstekend gegeten. 
Al met al een lekker volle dag, heerlijk genoten!

12 augustus: Ipswich-Woolverstone (Royal Harwich Yacht Club)

Lekker uitgeslapen, om daarna nog wat boodschapjes te doen. We gaan vandaag naar de Royal Harwich Yacht Club en uit ervaring weten we dat daar geen winkel dicht bij in de buurt is. Ook nog even koffie gehaald bij Starbucks en heerlijk mensen zitten kijken terwijl we de mega-mok leeg dronken. Ergens tussen 13.00 en 14.00 uur zijn we uitgevaren. De sluis was deze keer minder spectaculair. Er was nauwelijks verval. Eenmaal buiten nog even afgeslagen voor een tweede bezoekje aan de chandlery. Nog een andere shackle meegenomen en gekeken of ze drijvende landvasten hadden, aangezien die van ons langzaam aan vervanging toe zijn. Ze hadden ze wel, maar veel duurder dan in Nederland, dus dat maar gelaten voor wat het was.
De barre tocht voortgezet, op het fokje ging het hard genoeg. Vanuit Fox zagen we de masten overigens al bij Woolverstone. Het is echt een kippenendje. De yachtclub was vrij vol, maar we vonden nog een plekje tussen de vaste liggers. Wel zo rustig, want op de kop, waar de meeste gasten liggen, kan het wat onrustig zijn door voorbij varende boten en de stroming in combinatie met de wind. Het clubhuis is helemaal vernieuwd en pas recent geopend. Erg fraai geworden en prima faciliteiten. Gelukkig is het eten er nog even goed als een paar jaar terug. De ale battered cod smaakte als vanouds. Na een kopje espresso weer aan boord gegaan en uitstekende geslapen.
Oh ja, leuke van een meer formele royal yachtclub, speciaal voor de buitenlandse gasten wordt de vlag van hun thuisland in top gehesen 🙂.

13 augustus: Woolverstone (Royal Harwich Yacht Club)-Shotley

Vandaag wederom een barre tocht voor de boeg, helemaal naar Shotley point. Dit is de jachthaven tegenover Harwich en Felixstowe. Eind van de ochtend, begin van de middag zijn we vertrokken. Met stroom mee alleen op het fokje, wel zo relaxed. Vrijwel het hele stuk was zo bezeild. Net voor Felixstowe niet meer, dus toen de motor aan. Netjes de boeien gerond, aangezien een deel van het water voor de haven droog valt. Even zoeken naar de twee palen waar je tussendoor moet om de sluis in te varen, maar eenmaal gevonden bleek het eenvoudig. Even moeten wachten voor de sluis, en daarna keurig ontvangen in de haven. Er was ruimte zat. 
De haven is niet al te boeiend en afgelegen. Wel bijzonder is dat je hier in bad kunt in plaats van douchen. Puntje van aandacht is echter dat er in het betreffende gebouw ook een werkplaats is, waardoor de voorzieningen voorzien zijn van een indringende diesellucht. Toch maar geen bad dan…
Helaas bleek het pontje naar Harwich net vertrokken en pas weer te gaan eind van de middag, waarbij we dan een heel kwartier zouden hebben om Harwich te bekijken. Dus toen maar naar Shotley zelf gelopen. Dat blijkt een kroeg met een paar huizen en een zeer beperkte supermarkt te zijn. Voor de zekerheid nog was (blik)groente ingeslagen, zodat we de komende dagen in elk geval van eten zouden zijn voorzien. Daarna lekker op de boot gehangen en nog even met internet geprutst.

14 augustus: Shotley-Ramsgate

Vandaag een wat langere tocht. We hebben besloten in een keer naar Ramsgate te varen. We laten Heybridge, Burnham en Brightlingsea voor wat ze zijn en gaan na Ramsgate naar de Belgische kust. Rond half tien zijn we door de sluis gegaan. Het eerste deel van de tocht bleek er te weinig wind te staan om te zeilen, maar na een uurtje of twee-drie trok de wind toch nog aan en konden we zeilen. Tot aan de gunfleet sands was dit goed bezeild. Daarna een stukje hoog aan de wind en uiteindelijk motorzeilend richting Ramsgate. Anders zouden we veel te laat aan gaan komen en nog langer tegen de stroom in moeten varen (en kruisen tegen de stroom is niet onze hobby). De wind trok nog lekker door naar eind vier, begin vijf. Beetje choppy, maar wel goed te doen.
Bij Ramsgate moet je toestemming vragen om de haven in te mogen varen, ook al is de veerboot (zie vorig jaar voor de liefhebber) inmiddels failliet. Echt grote boten komen er daardoor momenteel niet in Ramsgate. Maar goed, keurig toestemming gevraagd en gekregen. De haven bleek knap vol. Er was Ramsgate week, met een regatta waar een boot of 40 aan mee deed. We moesten dan ook overnachten in de Oost-marina. Erg onrustig zo bleek. De deining kwam daar nog lekker door en het was ook minder beschut dan het westelijke deel. ’s Avonds nog een rondje gelopen en een lekker kopje koffie op een terrasje.

15 augustus: Ramsgate

Na wat weinig nachtrust door de woelende boot ’s ochtends snel een plekje gezocht in de West-marina. Wat een verschil! Heerlijke rust! Na een douchebeurt knapten we allebei weer wat op en zijn we Ramsgate ingelopen. Qua uitstraling gaat Ramsgate richting Lowestoft, maar het echte verval is hier nog niet ingetreden. De nieuwste business zit in de aanleg van de offshore windmolenparken. De Oost marina ligt ook voornamelijk vol met boten die daar hun business in hebben. 
De winkels waren niet heel bijzonder; wel een prima slager en groenteboer ontdekt, alwaar we de avondmaaltijd bij elkaar hebben geshopt. De lunch hebben we gedaan bij dezelfde tent als waar we de vorige avond koffie hadden gedronken, Rokka. Ziet er uit als een vrij hippe tent, maar klandizie blijft wat achter (naar ons idee is het simpel te hip en vooruitstrevend voor Ramsgate). Ze hadden prima meze, een goed maaltje. Daarna terg naar de boot en weerberichten binnen gehaald voor de dag van morgen. We willen in een keer naar Nieuwpoort, Belgie. Een tocht van rond de 55 mijl. Met wat stroom mee dus in een lange dagtocht goed te doen. Punt van aandacht in het weerbericht was dat er mist werd voorspeld. Met het oversteken van de vaarroute niet het fijnste vooruitzicht. Nog even contact gehad met onze persoonlijke weerman in Enkhuizen en het lijkt er op dat er weliswaar wat neerslag kan komen, maar echt dikker mist zal wel meevallen. Harald heeft nog wat lokaal advies gevraagd over de route rondom de zandbanken voor de Belgisch kust bij de boot achter ons. Die kwam volgens zijn achterkant namelijk uit Nieuwpoort. Het blijkt eenvoudig: immer grade aus, trek je niet te veel aan van al die banken, zeker bij rustig weer.
Bij het koken kwamen we er achter dat we een planningsfoutje hadden gemaakt. Allebei de gasflesjes waren leeg… Gelukkig was de maaltijd zo goed als klaar. Morgen voor vertrek nog snel even nieuwe halen. Prettig dat de betreffende winkel al om acht uur open gaat, want wij willen rond half negen uitvaren.

16 augustus: Ramsgate-Nieuwpoort

Harald is de gasflesjes gaan halen, terwijl Anneke de boot zeilklaar maakte. Huik en stroom eraf, val aanslaan en meer van dat soort dingen. En dat onder toeziend oog van de (mannelijke) bemanning van de racer tegenover ons. Harald was al snel weer terug. De winkel ging strak acht uur open. Samen met enkele andere boten Ramsgate verlaten, waaronder de boot uit Nieuwpoort. Er stond een mooi windje uit het zuidwesten, goed bezeild dus. De vaart zat er goed in, met een duwtje van de stroom erbij al helemaal. Het zicht was prima.

De eerste diepwaterroute kwam vlot in beeld en leverde geen noemenswaardigheden op. Niet heel druk en nergens voor uit hoeven wijken. De andere diepwaterroutes waren eigenlijk niet anders. Ergens toch vreemd als dit volgens de boekjes een van de drukst bevaren routes ter wereld moet zijn. We hebben deze nu een paar keer overgestoken, maar (afkloppen) tot nu toe zonder ingewikkeldheden. Wel lekker dat het zicht goed was. Ook de regen had zich nog niet gemeld, een waterig zonnetje wel. De wind kwam steeds verder van achteren in. Toen de fok te veel en te vaak begon te klapperen, hebben we die maar weg gerold. De snelheid bleef prima, zelfs met het inmiddels gereefde grootzeil. De wind trok namelijk nog wat verder aan, dus voor de zekerheid een rif gezet.
Langzaamaan kwam het Europese vaste land in beeld. Eerst de lelijke industrie bij Duinkerken en daarna de hoogbouw aan de Belgische kust. Tegen vijven liepen we Nieuwpoort aan. We zijn gaan liggen bij de koninklijke, waar we keurig werden ontvangen door de havenmeester. We kregen een ruime box, of eigenlijk twee, want we werden in twee boxen die normaal door wat kleinere boten worden bezet gelegd. ’s Avonds nog wat gelezen en op tijd naar bed. Je wordt toch altijd wat rozig van zo’n lange dag op zee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *