30 maart – 1 april 2018 – Pasen op Terschelling

Donderdagavond na het werk weer naar t bootje gereden. Wederom een volle auto. De kussens waren gelukkig al aan boord, maar de warme kleding en dekbedden nog niet. En natuurlijk twee scheepskatjes mee. Helaas was Gunnar van de jachtservice er niet meer aan toe gekomen het schot aan de achterkant te monteren (na het installeren van de windvaan). Dus eerst dat er in en vastgezet, alvorens de katten los te laten aan boord. Daarna bed opmaken, de boel wegstouwen en slapen. Als je naar Terschelling wilt (en dat willen we) regeert het tij. Het is rond tienen hoog water bij Kornwerd dus zo uiterlijk elf uur, willen we wel door de sluis zijn. Wat betekent dat we tussen zeven en half acht de box uit moeten varen. Gelukkig staat door de week de wekker ook rond half zeven, dus niks vreemds voor deze vrije vrijdag.
Terwijl Anneke binnen de boel klaar maakte, zorgde Harald buiten dat we konden varen. Niet heel warm buiten. Gelukkig hebben we de nodige thermo-kleding, fleecelagen en goede zeilpakken. Je voelt je met al die lagen wel een beetje een michelin-mannetje, maar beter dat dan koud worden. De voorspelde zuidoostenwind stond er. Net wat krachtiger dan voorspeld. Dat scheelde, want dan hoefde er geen spi op om lekker te zeilen. Na een dikke drie uur varen kwam de sluis in beeld. Daar was het Lotje het op dat moment niet helemaal mee eens. Die lag lekker te slapen op Anneke. De sluis ging soepel. We konden direct invaren, afmeren naast een grote platbodem. Nog drie bootjes er bij en we werden geschut. Nauwelijks vertraging op deze manier.
Heel voorzichtig kwam het zonnetje erbij. Met nog steeds een mooi lopende windje was het genieten met dit eerste tochtje van het seizoen. De Meep was niet bezeild. Kruisen tegen stroom is niet onze favoriet, maar zo in het zonnetje met een lekker windje geen straf. Uiteindelijk hoefden we maar een slagje te maken, waarna de ingang van de Slenk bezeild was. Even twee veerboten ontwijken om daarna vlotjes door de Slenk te gaan. Aangezien het laag water was de kardinaal aan het eind netjes gerond, waarna we het zeil hebben laten zakken. Het laatste stukje was wederom niet bezeild en dit gaf ons de gelegenheid rustig de boot op te ruimen. De haven van West was rustig. We liggen hier met een boot of 20. ’s Avonds eerst een drankje bij de Walvis, om daarna een hapje te eten bij El Mundo. Een goed begin van het nieuwe seizoen.

Zaterdagochtend traditioneel de dag gestart met koffie in bed. Kacheltje snort lekker, wat maakt dat er uit gaan niet echt snel gaat. Het bed ligt te lekker, zeker met die warmte om je heen. Uiteindelijk er uit om allebei nog een klusje voor het werk te doen, waarna Anneke richting Oosterend is gegaan voor een ritje op Sietse bij Puur en Anneke is gaan bedenken hoe de windvaan het beste werkend gekregen kan worden. Daarnaast heeft Harald bijgepraat met Dick Koopmans jr. die hier met zijn Jager ligt. En kennis gemaakt met de achterburen, die een paar jaar geleden met hun toenmalige Dehler 35 een rondje Atlantic hebben gemaakt (ja, inderdaad, dat rondje dat wij ook op het oog hebben).
Bij Puur was het duidelijk voorjaar. Een lief veulentje in de wei en de nodige lammetjes in de stal. Sietse was er klaar voor, vers uit het land. In een overheerlijk zonnetje was het heerlijk rijden door duin, bos en strand. Sietse was een beetje fris op t strand, eigenlijk wel lekker, want daarmee ook goed voorwaarts. Na ons tweede galopje, met Heartbreak in beeld, nog wat consternatie op t strand. Bij de beginnersgroep waren er een paar mensen afgevallen, waarna de paarden onze kant op kwamen. Zoals het een goede kudde betaamt, bleven onze paarden rustig en vingen de losse paarden op. De huifkar was gelukkig dichtbij. Anne heeft de paarden meegenomen naar de andere groep, wij vervolgden onze weg. Gelukkig geen grote ongevallen, alleen wat stijve ledematen en wat geschrokken mensen. Het vertrouwen van Anneke in Sietse (en haar eigen rijkunsten, wat even geholpen met paarden opvangen en met 2 paarden naast zich/vasthoudend rijdend en ook vertrouwen de rust in de kudde van Puur) is eigenlijk alleen maar toegenomen hiermee.
Terug op West boodschappen gedaan. Smaakvol brood van de warme bakker, inclusief een suikerbroodje, alsook goede vleeswaren van de keurslager. Bij de slijter stonden maar liefst vier verschillende rumsoorten van Tres Hombres. Tegen een betaalbaar prijsje… dus twee van de vier staan nu aan boord van Element. ’s Avonds aan boord gegeten, gevolgd door een borrel met de achterburen (ja, die van het rondje Atlantic). 

Het was een gezellig avondje met Thijs en Marijke van de Doen (voor hun rondje Atlantic met hun vorige boot, Dehler 35: altijddoen.com). Zij zijn via de Frans kust naar Spanje gegaan en hebben Madeira aangedaan, voordat ze naar de Canarische eilanden voeren. Daarmee bleven de oversteken steeds tot een dag of drie-vier beperkt aan het begin van de tocht. En in het geval van de Golf van Biskaje, kun je dan met een vrij betrouwbare weersverwachting voor drie dagen oversteken. Ander leerpunt, waar wij twijfelen over een watermaker, waren zij helemaal overtuigd van hun watermaker (een Katadyn powersurvivor 40e). Iedere dag maakten ze ongeveer 10 liter met het ding, genoeg om van te drinken en je te wassen. Dit water had een betere smaak dan het water dat je tankt vanaf Spanje (jawel, ook op de steiger is het natuurlijk gechloreerd) en heb je geen gedoe met slepen van flessen. Toch nog maar eens overdenken wat handig is. Ander handig leerpunt, zij hadden zowel de watermaker, als de zoutwaterkraan in het keukentje afgetapt bij de motor. Daarmee hoeft er geen nieuw gat in de boot. Via een T-spitsing tapten ze daar water af. Ook dat is een verdere doordenking waard. Overigens bleken Thijs en Marijke zo ongeveer om de hoek te wonen van het appartement in Groningen. Tenminste, nog wel, want hun waterwoning in Meerstad bij Groningen wordt bijna opgeleverd. Afhankelijk van hoe goed dat bevalt, gaan ze over een paar jaar ook weer een rondje zeilen met hun nieuwe aanschaf, een Dehler 41 uit 1998.  
Zondag rustig aan gedaan. Harald heeft ’s ochtends zijn klusje voor het werk afgerond. Anneke heeft wat zaken uitgezicht rondom watermakers en dergelijk. De kluslijst is bijgewerkt en verdeeld wie wat uit moet gaan zoeken. Aan boord een broodje gegeten met de pate en grillworst van Schaafsma. Nog een rondje door het dorp gelopen en langzaam aan de boot vaarklaar gemaakt. We hadden besloten met het late tij richting Harlingen of Kornwerd te gaan. Zondag was de wind noordelijk, wel zo handig om dan stukje terug te varen. Maandag wordt een zuidoostelijke wind verwacht, met helaas wat regen. Rond vieren voeren we uit. Rustig weer, noordelijk kracht drie. Het eerste stuk was pal voor de wind. Weliswaar het zeil erbij, maar op zeil maakten we te weinig vaart tegen de stroom in bij de Slenk. De Meep uit konden we lekker zeilen. Helaas zakte de wind wat in, de motor moest bij om niet om middernacht aan te komen. Op de Boontjes stroomde het harder dan we ons herinnerden. Op sommige plekken tegen de drie knopen stroom tegen. Echt opschieten doet het dan niet… Maar goed, even voor negenen kwam de sluis in beeld. De sluismeester opgeroepen en we konden gelijk doorvaren. Wel zo relaxed. Geen wachtrijen en geduw en gezeur van andere boten die vinden dat ze recht hebben om als eerste de sluis in te varen. We konden overnachten aan de IJsselmeerkant. Wel zo makkelijk, want Makkum in is toch nog minimaal een half uur varen en morgen ook weer kwartier tot half uur terug.
Met miezerige regen wakker geworden. Toch jammer als een dergelijke verwachting uit komt. Na een koffietje, heeft Harald de boot vaarklaar gemaakt. Anneke mocht samen met Lotje blijven liggen. Enkhuizen was bezeild, al was het aan de wind. De wind trok door nar vijftien tot twintig knopen, dus een rifje in het grootzeil en de genua niet helemaal uitgerold. Anneke heeft vervolgens ontbijt verzorgd. Restje van het suikerbrood ging er goed in. De tocht verliep verder soepel op een rustig IJsselmeer. Duidelijk nog niet voor iedereen het gedroomde zeilweer, maar wij hebben maar mooi het eerste tochtje er weer op zitten met een aangename tijd op Terschelling.

23 en 24 maart 2018 – Te water!

Vier dagen later dan de oorspronkelijke planning van 19 maart, is Element vrijdag 23 maart weer te water gegaan. Donderdagmiddag kwam het verlossende bericht dat het bootje weer kon zwemmen. De saildrive zat er weer in, de windvaan en zwemtrap op hun plek. Harald is in de loop van vrijdag richting Enkhuizen gereden met een volle auto. Anneke zat vast met afspraken in Groningen. Het was lekker rustig weer. Alles is soepel verlopen. ’s Avonds kwamen de ouders van Anneke ook nog een autolading aan kussens halen; combineerden ze met een bezoekje aan IKEA.

Zaterdag zijn we samen richting Enkhuizen gegaan met wederom een (over)volle auto. Alle resterende kussens mee, gecombineerd met het reservegrootzeil. De zeilmaker bleek nog niet klaar te zijn met het repareren van enkele leuvers van het grootzeil. Ook zaterdag was het rustig weer. In de loop van de middag kwam de zon er zelfs bij. In een shirt en trui hebben we de zeilen erop gezet. Anneke mocht het jaarlijkse tripje de mast in doen om de lijnen van de lazy jack in te scheren. Leverde nog een paar mooie plaatjes op in het zonnetje met behoorlijk ver zicht. Harald heeft buiten een en ander verder klaar gemaakt, terwijl Anneke de binnenkant schoonmaakte. Daarna alle kussens erin, zodat binnen en buiten er weer uit zien als ons bootje. Tegen half zeven waren we klaar en gaar. Na een hapje bij de MB voldaan en rozig terug naar Zwolle.

17 en 18 maart 2018 – Workshop meteorologische navigatie en schuim verwijderen

Afgelopen week werd uit contact met de jachtservice duidelijk dat Element helaas niet maandag 19 maart te water kan. De demperplaat van de saildrive blijkt het euvel te zijn. Die is besteld, maar nog niet geleverd. Daarnaast zijn ze nog bezig met het verwijderen van (deels nat) schuim, zodat de zwemtrap kan worden verplaatst en het lek vanuit de kuiplozers kan worden opgelost. Om zekerder te zijn dat we er vrijdag 23 maart wel in kunnen, heeft Harald op zonder het restant van het schuim verwijderd. Alle klussen kunnen nu door de jachtservice als het goed is snel worden afgerond.

Zaterdag hadden we via EWVA en de kustzeilers een workshop over meteorologische navigatie met gebruik van het programma QTVLM. Erg handig programma, waar je gribfiles inlaadt, stroomgegevens en het polair diagram van de boot, waarna het programma de optimale koers voor je berekent. Ook kun je rekenen aan de beste vertrektijd. Erg vermakelijk en nuttig!

4 maart 2018 – Tussenstand klussen

Vandaag even wezen kijken hoe het werk vordert. Jachtservice Enkhuizen is lekker bezig. Het schot achterin is er tijdelijk uit, zodat ze de windvaan kunnen monteren. 

Ook de saildrive ligt er nog uit. De manchet wordt vervangen en helemaal nagekeken, aangezien ze een geluidje hoorden wat ze niet helemaal thuis konden brengen. Verder hebben we de grootzeilval mee naar huis genomen. Harald gaat er een stukje steviger mantel omheen zetten, zodat de stopper de val niet langer “opvreet”. Tot slot bij de Ikea wat nieuwe bakjes gehaald. Daarmee kunnen we de losse spulletjes aan de zijkant en in de kastjes wat handiger opbergen.
Op haven was het nog lekker koud. Deze kant van het IJsselmeer lag nog goed dicht. Over twee weken gaat Element het water weer ik, hopelijk zonder ijs…