29 juli Portsmouth – Brighton

Gisteravond ontdekt dat de windmeter het niet meer doet, toen we even wilden kijken hoe hard het op dat moment in de haven woei. De meter krijgt wel stroom, maar geeft geen richting en in plaats van getallen voor de kracht, staan er drie streepjes. Volgens het forum van Raymarine is start van het onderzoek de draadjes onderaan de mast door meten. Maar dat hebben we niet meer in de avond gedaan, het was al nagenoeg bedtijd. Met name Anneke had door de wind (en daarna de relatieve rust wat ook weer wennen was) minder goed geslapen. De wekker stond om 7.00 uur in verband met het tij richting Brighton. Koffiegezet en boot vaarklaar gemaakt. Ruim voor achten voeren we uit. We waren niet de enige. We voeren uit samen met een Nederlandse Breehorn 44 en een Duitse Comfortina. Achter ons verschenen vlot nog meer boten. Als je goede snelheid kunt maken, kun je hier net als voor de Franse kust lang stroom mee hebben, vrijwel van Portsmouth tot Dover. Bijna vergeten te melden, maar het was zo waar draag bij vertrek!
De wind kwam ruim in van achteren, krachtje drie. Toen we eenmaal echt ruim voeren en de boot vrij vlak lag, is Harald de windmeter gaan doormeten. Geluk bij een ongeluk, de aardedraad bleek los te zitten. Die weer vastgemaakt, meters opnieuw opgestart (deze keer tijdig bedacht dat bij aan en uitzetten van de apparatuur ook de stuurautomaat uit gaat) et voilà, de boel doet het weer. Anneke hoefde niet eens de mast in. Vervolgens de spi erop gezet om nog beetje vaart erin te houden. De wind bleef een beetje hangen rond de tien knopen, soms er wat onder, soms net boven. Met de spi erop, hielden we voldoende vaart om niet de motor te hoeven starten zoals de nodige boten om ons heen. Anneke heeft een beetje bijgeslapen tijdens de tocht en wat liggen lezen, Harald heeft lekker gespinnakerd. Tweede helft van de tocht de draaide wind iets, het werd een beetje reachen, wat op zich wel goed was voor de snelheid. Helaas had het draaien van de wind ook iets met de aangekondigde regen te maken. Het laatste uur-anderhalf uur in drizzle cq regen gevaren. In Brighton marina konden we aanmeren bij de visitor-steiger, alwaar je in pakjes ligt. De rest van de middag voor de verandering doorgebracht met een boek en spelletje, lekker lui terwijl de regen op de kajuit tikt. ’s Avonds lekker hapje gemaakt met de lamsworstjes die we op Wight hadden gekocht. Helaas wilde het maar niet droog worden, dus bezoekje aan de beroemde/beruchte pier van Brighton moet tot morgen wachten. Ook nog weer even naar de verder tochtplanning gekeken aan de hand van de laatste weerberichten. Plan is nu om maandag in een keer naar Dover te gaan (Eastbourne slaan we over), dinsdag in Dover door te brengen wegens gebrek aan wind en dan woensdag door naar Oostende Dover Oostende is rond de 65 mijl en bij vertrekt tussen 7.00 en 8.00 hebben we het eerste deel van de tocht stroom mee. Bij Calais is de stroom het hardst en dan zitten we daar als het goed is op het laatste stukje van het getij. Donderdag, op de verjaardag van de moeder van Anneke, liggen we als de verwachting uitkomt dan verwaait in Oostende, maar wel met best aardig weer.

28 juli Portsmouth

Nadat de regen was gestopt en na de koffie en ontbijt wederom met het pontje naar Portsmouth gegaan. We wilden een wandeling maken naar het oude seafront en het wat oudere deel van de stad. Zo gezegd, zo gedaan. Er staan, net als in Southampton, overal kaartjes van de stad, zodat je steeds eenvoudig ziet waar je bent en waar je naartoe kunt. Al was dit niet de meest ingewikkelde route. Simpelweg richting het monument voor de marine (dat vanaf het water ook ons richtpunt was) en dan kom je er vanzelf. Bij het seafront bleek een soort van pier-achtig gebeuren te zijn (maar dan zonder de daadwerkelijke pier). Veel kermisattracties en speelhallen, naast natuurlijk heel veel en vet eten. Doorgelopen tot het monument en toen weer omgedraaid. Teruggelopen over wat de Millennium promenade wordt genoemd. Een route zo veel mogelijk langs het water. We kwamen rond lunchtijd langs twee pubs die mooi over het water uitkeken, dus daar maar even gestopt voor de lunch met fish&chips met een kopje thee. De gemiddelde Brit doet dit natuurlijk met een biertje, maar dat is ons nog echt te vroeg met de lunch.
Daarna de Millennium promenade verder gevolgd, al moesten we door bebouwing en een haventje even het water achter ons laten. Vervolgens kwamen we in het gebied van Gunwarf quays met de vele outlet-winkels. Anneke is goed geslaagd bij Karen Millen en CK. Harald was gisteren al goed geslaagd bij Musto. Inmiddels was het wederom begonnen met regenen. Door de stevige drizzle teruggelopen naar het pontje. Terug aan boord kopje thee, boekje, spelletje op de iPad en even zitten puzzelen qua vervolg van de tocht. Het weer is niet erg stabiel de komende dagen, en het getij blijkt net niet helemaal gunstig te vallen om bijvoorbeeld een keer een echt lange dagtocht te maken. Echt veel zin in nog een nachtje door hebben we allebei niet, word je toch wel wat duf van, maar als het niet anders passend te maken is, is het niet anders. Morgen willen we naar Brighton. Als het weer een beetje meewerkt, kunnen we tussen 7.00 en 8.00 uur zonder regen vertrek, met een zuidwesten wind die dan weer terug moet zijn gezakt naar kracht vier-vijf (er staat op moment van schrijven een stevige zeven buiten). Voordat het dan eind van de middag weer gaat regenen, zouden we in Brighton moeten zijn. Het is 45 mijl, stroom mee, dus goed te doen.

27 juli Cowes – Portsmouth

Vandaag de barre oversteek naar Portsmouth gemaakt vanuit Cowes. Een dikke zeven mijl met stroom mee. Wel een interessant en onverwacht obstakel op de route: een vliegdekschip. No kidding, er ligt momenteel voor Portsmouth een Amerikaans vliegdekschip, de George W.H. Bush. Indrukwekkend bootje zo van dichtbij. Overigens ook van veraf. En wel wonderlijk hoor. Kijk je in de richting van Portsmouth en vraag je je hardop af, goh, die grote jongen lijkt wel een vliegdekschip. Beetje bijzonder hier…
Na de lunch aan boord met lekker vers brood van de bakker van Cowes met gesmolten blauwe kaas van Wight naar de historic dockyard gegaan. Met de ferry de rivier overgestoken. Formeel liggen we namelijk in Gosport en niet in Portsmouth. Voor het museum stond een aardige rij. Ondanks dat we de kaartjes al op internet hadden gekocht, moesten we toch kwartiertje een van de favoriete Britse bezigheden beoefenen, “queing”. Ach, in het waterige zonnetje geen straf. De HMS Warrior en de HMS Victory waren indrukwekkend. Op de Victory kreeg je ook via koptelefoon de hele slag bij Trafalgar mee. Geschiedenislesje ook weer gehad voor deze vakantie. De Victory had wel lage dekken; Harald heeft een keer of vijf zijn hoofd gestoten. De aanwezige kanonnen waren indrukwekkend. Ook indrukwekkend was het wrak van de Mary Rose die is opgegraven van de zeebodem en nu wordt geconserveerd.
Na het museum naar de Spinnakertower gelopen, via de Gunquay Warf, wat een uitgebreid outletcenter blijkt te zijn. Met ook twee Musto winkels. Een meer echt zeilers-georiënteerd, eentje meer vrije tijd. In de uitverkoop allebei wederom goed geslaagd. Doe ons ook maar dat soort winkels in Nederland… (of toch niet, niet goed voor de bankrekening, maar zo lang als we het bij de uitverkoop houden… In Nederland is Musto vrijwel nooit in de aanbieding of uitverkoop). Daarna de tower in met een uitzocht over de hele Solent. En we zagen ons eigen bootje ook liggen in de marina aan de andere kant van de rivier.
Terug aan boord een lekker hapje gegeten. Al weer een gerechtje van Jamie. De dag afgesloten met het bijwerken van het logboek en wat lezen. Zo is vakantie bedoeld. Morgen blijven we nog een dagje hier. Er wordt een stevig windje verwacht morgen en we hebben nog lang niet alles gezien in Portsmouth. Morgen in elk geval (als het droog is) een wandeling richting het oude seafront en old town.

26 juli Cowes

Het lekkere weer lijkt deze vakantie om de twee tot drie dagen te worden afgewisseld met regenachtig weer. Zo ook vandaag. Drizzle werd afgewisseld met stevigere regen en enkel kortstondig beetje zon. Begrijp wel steeds beter waarom de Britten zo veel verschillende woorden hebben voor regen. Tweede helft van de middag werd het wat droger. Droog genoeg om een tripje je toen naar de Waitrose in East Cowes om de boodschappen voor de komende dagen te doen. De koelkast is weer goed gevuld.
Deze avond was het carnival van Cowes, een optocht door high street. Die hebben we gevolgd vanaf het balkon-terras van That’s 60 onder het genot van, je raadt het nooit, een cocktail en een biertje. Erg vermakelijk de lokale pret. Na afloop besloten uit eten te gaan bij Murray’s, een visrestaurant. Dat bleek bepaald geen verkeerde keuze. We zaten heerlijk rustig met z’n tweeën in de achterzaal. Harald begon met gefrituurde inktvis met huisgemaakte saus, Anneke met krabsalade. Daarna door met schelvis voor Harald en een halve kreeft voor Anneke. Dit alles voorzien van een frisse en fruitige sancerre (geadviseerd door de bediening en natuurlijk Anneke’s favoriete wijnsoort). Toe koos Harald Meringue, Anneke vanzelfsprekend de kaas. Een relaxed avondje met uitstekend eten! 

25 juli Beaulieu – Cowes

Even voor hoog water, dat wil zeggen zo rond 11.00 uur vertrokken richting Cowes. Nog wat stroom tegen, oftewel langer genieten van het fraaie uitzicht. Er stond er weinig wind, wederom de rivier motorend gedaan. Laatste stukje wel met zeil erbij, al deed dat nog niet heel veel. Op het open water stond er ook al niet al te veel wind. Cowes was niet al te ver, wat ruimte bood om beetje door te pielen. Toen de wind onder de twee knopen zakte, voor de laatste mijl toch maar de motor gestart. Ook om uit het vaarwater te blijven van een grote jongen die de draai naar Southampton in zette.
’s Middags op Cowes een lekkere wandeling gemaakt langs het coastal path tot aan Gunard. Genieten van het heerlijke zonnetje en wat wind, waardoor het niet te warm werd om te wandelen. Op de terugweg nog even een cocktail en een biertje gedaan bij That’s 60, het restaurant waar we eerder een keer gegeten hadden. En ’s Avonds een burger gedaan bij The Mess Canteen, een van de (terechte) aanraders van tripadvisor. Een leuk, wat kleiner tentje met een zeer enthousiaste serveerster een prima burgers.

24 juli Hamble – Beaulieu

Na de koffie vertrokken richting de volgende rivier. Er bleek meer wind te staan dan gedacht en verwacht, alleen op de genua ging het hard genoeg in de goede richting. De rivier op bleek niet bezeild, helaas. Een schitterende omgeving, genieten al rustig de rivier op motorend. Netjes op tijd ons gemeld bij de haven, alwaar men keurig een box voor ons had gereserveerd. De andere boten die zich meldden, moesten in pakjes aan de buitenkant, wat net wat minder rustig lag.
Na aankomst snel de fietsjes gepakt. We wilden graag naar het palace en de abbey bij het national motormuseum. Er bleek een handige wandel- en fietsroute te zijn langs de rivier. Al met al een kilometer of 4 verderop waren the grounds van alle bezienswaardigheden. Overigens, het hele gebied (inclusief de rivier) is in privaat eigendom van de lord & lady Montagu. En dat al sinds ergens in 1500. De huuropbrengsten en opbrengsten van het museum, maar ook van de marina, zorgen voor de broodnodige inkomsten om het hele gebied in goede staat te houden.
Na aankomst snel met fish&chips geluncht. Daarna waren we mooi op tijd voor een rondleiding door de tuinen bij de oude abbey. De kerk zelf had Henry VII niet overleefd, delen van het klooster wel. Vervolgens een valkenier aan het werk gezien. Indrukwekkende dieren!
’s Avonds aan boord hapje gegeten en even de weerberichten gecheckt. Morgen lijkt een fraai dagje te worden. We hebben besloten nog even terug te gaan naar Cowes. Het beviel ons daar wel.

23 juli Hamble

Deze zondag begon zonniger, wel zo prettig. Na het (late) ontbijt gaan wandelen richting het dorpje. Via de andere oeverzijde zouden we wandelend de Jolly sailor kunnen bereiken. Helaas liet buienradar zien dat we dat niet droog zouden halen, dus verder doorgelopen richting dorpje. Daar bleek nog een fraai klein stukje bosachtig gebied te zijn, de Hamble common. Daar een goed uur in gewandeld. Op de terugweg geluncht bij de beach hut cafe. Anneke een prima crab salad, Harald de home made burger. Grote pot thee erbij en zo mooi de bui doorgekomen. Wel wat koud geworden, door een zeer goed werkende airco. Toen het weer droog was via de Co-op terug; het brood was nagenoeg op aan boord en even nieuwe bacon voor onder de gebakken eieren waar Harald graag mee ontbijt of luncht.

Terug aan boord verder gelezen. Er viel wederom de nodige regen. Net als je denkt dat het droog wordt, begint het weer op nieuw. Beetje jammer dat we vergaten de handdoeken naar binnen te halen na het douchen… ’s Avonds aan boord een lekkere salade met garnalen en avocado-yoghurt-dressing gegeten (met dank aan Jamie).
Morgen gaan we richting Beaulieu. Op aanraden van de website alvast gebeld en er is plek voor ons. Benieuwd naar deze rivier en plaats. Het schijnt er prachtig te zijn, aldus Tom Cunliff:

22 juli Southampton – Hamble

De dag begon met regen en de dag eindigde met regen. Tussendoor hadden we regen. Gelukkig ook heel af en toe een zonnetje. Southampton tot de Hamble is niet zo heel ver, net iets meer dan 6 mijl. Onderweg niet eens zo heel veel regen en we konden droog aanleggen wat wel prettig is. De rest van de dag boekje gelezen en wat geïnternet. De douches zijn hier trouwens meer dan uitstekend, schoon, ruim, lekkere straal en zelf instelbare temperatuur. Even extra lang blijven staan…

Morgen wordt het naar verwachting beter weer. Eens kijken of we dan een wandeling kunnen maken verder stroomopwaarts. ’s Avonds ook nog uitgezocht hoe we eventueel van hier naar de Kanaaleilanden zouden kunnen komen (met de hoop op beter weer). Dat is op zich te doen. Even voor HW Dover hier weg met stroom mee lagns de Needles en dan heb je uiteindelijk net geen 20 uur om St Peter Port op Guernsey te bereiken. Aangezien dat net geen 100 mijl is, moet dat te doen zijn, zeker met de stevige stroom mee rond de Needles en dan ook weer bij Alderney (het stroomt overigens aan de westkant van Alderney zo mogelijk nog harder dan bij de the Race). Maar de weerberichten laten zien dat het weer niet wezenlijk anders is daar dan hier, dus blijven we toch hier en gaan we nieuwe plaatjes ontdekken.

21 juli Southampton

Na de uitgebreide maaltijd van gisteren goed (uit)geslapen. Aan het eind van de ochtend wederom op de fiets richting de andere jachthaven, waar een Force 4 watersportwinkel zit. We hadden namelijk een nieuwe val-sluiting nodig voor de grootzeilval. De oude was gisteren over boord gegaan toen we de val losmaakt van het grootzeil om deze weer achterop de giek te zetten.
Dichtbij de jachthaven is een grote bioscoop. Dunkirk is net in premiere gegaan en daar net naar de middag naar toe gegaan. Een beetje rauwe en intense film, gelukkig niet zo plastisch als Saving private Ryan destijds. En zo af en toe herkende je het grijsgroenige IJsselmeer water (een deel van de film os voor de kust van Urk opgenomen…). Na de film de stad weer ingelopen om boodschappen te doen voor de komende dagen. Dat worden een paar (hopelijk) lekker gerechtsje van Jamie Oliver. Ook aan boord kan Anneke het niet laten om aan de slag te gaan met haar kookboeken.
Terug aan boord, bleken we precies op tijd binnen te zijn. De wind nam al merkbaar toe op de terugweg en de eerste druppels vielen toen we aan boord stapten. Het is daarna niet meer opgehouden met regenen deze avond. Prima avondje om het logboek bij te werken en foto’s te uploaden, al lijkt het netwerk ook wat last te hebben van het weer. Gisteravond was de verbinding een stuk sneller. Niet getreurd, met deze post is het logboek weer bij.
Plan is overigens om morgen de Hamble op te gaan, naar Port Hamble Marina. Klein stukje varen vanaf hier. Schijnt al weer een zeilersmekka te zijn als je de Channel pilot mag geloven. En met een van de beroemde pubs voor zeilers, the Jolly Sailor.

20 juli Cowes – Southampton

Voor vandaag werd een ZW4, misschien met wat vlagen 5, verwacht. Mooi windje om de oversteek naar Southampton te maken vanuit Cowes. Een kort tochtje van een mijl of tien. Wel goed opletten, want er is nog de nodige grote zeevaart richting Southampton. Die moeten ook nog eens twee aardige draaien maken om de rivier op te gaan. Er ligt een zandbankje voor de ingang van de rivier, vandaar. ’s Ochtends eerst nog even Cowes in geweest voor de laatste boodschappen. Om te beginnen toch nog wat zaken bij Musto. Een mooie rugtas in de aanbieding, een knalgele polo voor Harald, ook in de aanbieding en zeilhandschoenen voor Anneke. Op haar oude dag kunnen de kantoorhandjes het anders niet meer aan. Verder vers boord bij de bakker en wat groenten voor het avondeten.
Eind van de ochtend los gegooid. Eenmaal buiten bleek er een stevige wind te staan, die doortrok tot ruim boven de twintig knopen. Gelet op dat het niet al te ver was, gemakshalve alleen op een (deels ingerolde) genua koers gezet om de zandbank heen. De rivier op was in het begin nog bezeild. Het laatste (ruime) uur op de motor gedaan. De stroom was steviger dan in de boeken stond, gemiddeld twee knopen tegen en kruisen tegen stroom in met af en toe een grote boot ontwijken is met name van Anneke geen hobby. Wel makkelijk lunch maken zo. De tosti’s smaakten goed. Net na lunchtijd legden we aan bij Ocean Village Marinain Southampton. Een lekker beschutte haven. Morgen wordt minder prettig weer verwacht met enige regen en stevige wind. Wel zo lekker om dan beschut te liggen.
’s Middags de stad in gelopen. Eerst langs de docks, daarna afgebogen naar het oudere gedeelte en toen langs het winkelgedeelte. West Quay is het grote shopping centre. Daarin onder andere Hotel Chocolat, een favoriet van Anneke. Al is Harald ook niet vies van de bon bons met cocktailsmaken en naar we nu ontdekten, die met Single Malt-smaak. Voldoende ingeslagen om net als afgelopen twee jaar iedere avond na het eten bij de koffie en thee een chocolaatje te doen. Terug naar de jachthaven gelopen door een wat meer achtergesteld stukje Southampton. Lag er wat troosteloos bij. Op de terugweg gestopt bij Pitcher&Piano, een van de bar/restaurants hier aan de haven. Een lekker biertje voor Harald, een “Green Goddes” (een van de huiscocktails met gin en kiwi) voor Anneke. Lekker wat calamaris en bruchetta erbij, wat is vakantie toch naar! Gelijk nog even de weerberichten nagekeken en het mindere weer komt er echt aan voor morgen. Dus ook gelijk de knoop doorgehakt om vanavond wat luxer uit eten te gaan, aangezien we morgen niet droog heen en weer zouden komen op de fietsjes. Anneke had wat huiswerk gedaan en was uitgekomen op Quay fifteen, in 2017 verkozen tot beste restaurant van Southampton. De fietsjes kwamen goed van pas. Het restaurant zit aan een van de volgende marina’s, ongeveer 10 minuten fietsen vanaf Ocean Village.
Het restaurant bleek een prima keuze. Kleinschalig, maximaal 30 couverts op een avond met een open keuken. Iets wat Anneke altijd al erg leuk vond en na de kooklessen bij de Librije alleen nog maar leuker. Een vlotte jonge bediening, die maar wat blij was dat we voor het volledige 5-gangen tasting menu gingen met wine pairing. We begonnen met een pea&asparugus-soup, gevolgd door gerookte kip in parmaham met zwarte olijventapenade. Het hoofdgerecht was slow cooked belly of pork, met mosterd-aardappelpuree en pestosaus. Het dessert was een warme, nog klein beetje lopende brownie met frambozenijs. Tot slot natuurlijk kaas met de onvermijdelijke port.

En ja, dan kan Anneke het niet laten om daar, desgevraagd naar de ervaren combinatie, iets van te zeggen. Want ja, de geitenkaas en de cheddar waren toch echt te zacht voor de op zich mooie port. De blauwe kaas ging op zich nog in de combinatie, maar ook die kon beter een iets minder sterke wijn hebben. De sauvignon van het voorgerecht had het vermoedelijk beter gedaan bij alle drie de kazen. En even het onvermijdelijke punt gemaakt door Anneke dat een sancerre gemiddeld genomen echt een prima optie is bij meerdere kazen. Dat zetten de bediening aan het denken en ging de jongeman gelijk die avond nog proberen. Wij kregen nog een stukje geitenkaas met witte port.Nog nooit eerder witte port gehad, maar dat combineerde vele malen beter dan de rode port. Nog wel wat zoetigs en een stuk zachter. Mooie afronding van het diner en een lekker avondje.