8 augustus, Den Helder – Enkhuizen

Het eind van de vakantie komt in zicht, al zouden we zo nog prima vier weken op deze manier aan boord kunnen doorbrengen. Vandaag terug naar Enkhuizen en dan morgen terug naar Zwolle. Vanochtend bootje weer aan kant gemaakt, zeilklaar van binnen en buiten. Even na tienen zijn we uitgevaren. De wind bleek nog best stevig, wederom wind tegen stroom. Het eerste stukje was net niet bezeild. En toch maar even de genua een stukje ingerold. Het schoot wel lekker op. Af en toe gingen we negen knopen of meer over de grond, zeker toen we een keer een beetje af konden vallen richting Den Oever.
Rond twaalven kwamen we aan bij de sluis. Daar was het verrassend rustig. Een charter en uiteindelijk een stuk of tien kleinere boten. Terwijl we lagen te wachten op de burg en sluis, heeft Anneke lunch gemaakt. Tortilla’s met pesto en brie, opgewarmd, zodat de kaas was gesmolten. Net toen we dit op hadden, ging het licht op rood-groen. Prima timing dus. We konden gelijk door de sluis in. We hadden ons ingesteld op drukte met lange wachttijden, maar dat bleek alles mee te vallen.
Eenmaal de sluis door heerlijk ruime wind kunnen zeilen langs de kust en toen richting de Ven. Beetje jammer was dat het zeil voor de zon zat, waardoor het nog wel wat frisjes bleef. Rond vieren waren we bij Enkhuizen. Gelijk doorgevaren naar de pomp. We hadden sinds Rendsburg al niet meer getankt. Dat werd nu toch wel tijd. Al bleek het mee te vallen. Er ging zo’n 40 liter bij. Ons plekje was keurig vrij, dus om half vijf lagen we weer in de eigen box.
Na een drankje even langs Joosten en de stad doorgelopen. Bij Joosten hebben we nieuwe life lines gekocht. Die van Anneke had zijn beste tijd gehad. Het elastiek had geen rek meer, waardoor de lijn zo lang was dat ze er in bleek haken met lopen. Het zijn lijnengeworden van Glowfast. Voor Anneke met 1 haak (lekker licht) en voor Harald met 2. Extra feature is dat je deze lijnen zo nodig met 1 ruk kunt loskoppelen; schijnt veiligheidsverhogend te zijn, aldus dit filmpje.
De terrassen in de binnenstad zaten goed vol. Daarna doorgelopen naar de ouders van Anneke om te kijken hoe het met hen en onze katjes is. Het gaat gelukkig allemaal goed. Al kwamen de katten niet eens even kijken. Ze bleven heerlijk liggen waar ze lagen (vensterbank en onderin de kast). Daar ook hapje gegeten, wat doner gehaald. Met een goed gevulde maag weer retour boot, waar Harald, nu het wat koeler is, alvast wat zware en/of grotere zaken (zoals de bijboot, wederom overmatig veel gebruikt dit jaar) van boord haalt en richting auto brengt.

7 augustus, Den Helder

Vanochtend konden we verplaatsen naar een box. Wel zo prettig, we wilden de stad nog in en je laat de boot toch wat prettiger achter als deze in een box ligt. Het was voor beide dringend tijd voor de kapper. Na wat internet-speuren, was het kapsalon Robert-Jan in de Helderse binnenstad geworden. Dat bleek een prima keuze. Robert-Jan kan lekker kletsen en laat het knippen aan de dames. Hij bleek in de buurt van Anneke’s voormalige ouderlijk huis te wonen en er was sprake van enige gezamelijke kennissen uit die tijd.
Daarna de rest van de binnenstad bekeken. Den Helder doet zijn best de leegstand tegen te gaan, het centrum te vernieuwen en te beperken, maar echt helpen doet het nog niet. Als lunch een visje gedaan. Op de terugweg langs de slijter voor een flesje wijn om mee te nemen naar Pieter en Linda, waar we vanavond gaan eten. Bij deze slijter was de whisky niet te duur, dus Harald nam een fles Talisker mee. Bij het afrekenen raakten we aan de praat over goede wijn. De dame kende haar waar en wist deze goed aan te prijzen. We namen een Chileens flesje mee om te proeven. Deze wijn zou qua smaak in de richting van Sancerre gaan, Anneke’s favoriet. Tegelijkertijd vernamen we dat een aantal whisky’s binnenkort in prijs omhoog gaan of van de markt verdwijnen vanwege grote vraag vanuit Azie. Reden genoeg om later die dag nog even terug te gaan. De wijn was toen ook geproefd en meer dan goed bevonden. Dus 4 flessen whisky en 9 flessen (voor de prijs van 6) mee terug naar de boot.
Om 16.00 uur stonden Pieter en Linda bij de poort om ons mee te nemen naar hun huis in Julianadorp. Stephanie, Chris en hun kinderen waren er ook. Zij logeren daar tijdelijk, omdat hun huis (het voormalige huis van Pieter en Linda) wordt verbouwd. Heerlijk in de tuin geborreld en daarna gegeten. Allemaal gerechten van groente en aardappelen uit eigen tuin, super! Na het eten en de koffie wezen kijken bij het huis van Chris en Stephanie, wat voor Anneke bijna onherkenbaar was veranderd. Deuren verplaatst, nieuwe keuken, balkon verbouwd etc. Wordt wel mooi…

Terug aan boord lekker het bedje in. Morgen gaan we terug naar Enkhuizen. Het tij en de wind zijn gunstig. Vertrek tussen 10.00 en 12.00 uur met een noordelijk windje, zo kracht drie tot vier.

6 augustus, Terschelling – Den Helder

Vandaag dan toch Terschelling verlaten. Via Scheurrak ommedraai naar Den Helder. De windverwachting was zuidoost, draaiend naar zuidwest en toenemend van 3-4 naar 4-5. Niet helemaal ideaal, maar goed genoeg. Qua getij moesten we even na elven vertrekken. Dan zouden we nagenoeg de hele tocht stroom mee moeten hebben. ’s Ochtends de boot opgeruimd, laatste afwasje en gekletst met de buren. Tegen half twaalf gooiden we los. Bij het verlaten van de haven zeil gezet, al was er nog niet echt veel wind. De Meep stroom tegen, niet bezeild, met weinig wind oftewel motor aangelaten. Tegen de tijd dat we het Inschot in draaiden hebben we een tijdje kunnen zeilen. Toen de wind weer afnam, moest helaas de motor weer aan.
Net toen Anneke naar binnen ging om het logboek bij te werken, draaide wind en trok deze flink aan. In een paar minuten tijd van vijf naar vijftien knopen. We konden weer zeilen, al was het net niet bezeild. En met de toenemende stroom en daarmee wind tegen stroom hadden we af en toe lekker steile golfjes te verwerken. Je vraagt je dan altijd weer af hoe het zal zijn bij windkracht zes of zeven, als het bij windkracht vier al zo onstuimig wordt.

Even na zessen liepen we de KMJC binnen, waar we een mooi plekje op een andere zeilboot kregen toegewezen. Voor de KMJC was het best druk. Boot opgeruimd en aan de blauwe hap, zoals eigenlijk altijd in deze haven. Het smaakte weer goed.

2-5 augustus, Terschelling

2 augustus, Terschelling

Allebei goed geslapen, krijg je als je best wel moe bent. Daarna eens gekeken naar de vertrekken bootje, een mooi gefrobel. In de middag een rondje door het dorp gedaan. Een heerlijk rustig dagje, dat werd afgesloten met een meer dan uitstekend diner bij Caracol. Gelijk maar een reservering gemaakt voor tweede kerstdag.

3 augustus, Terschelling

De dag begonnen met een telefoontje naar Enkhuizen om de oude dame aldaar (nee, niet Lotje) te feliciteren. Anneke is vervolgens met de bus naar Oosterend gegaan voor het zwempartijtje. Dat bleek meer dan de moeite waard, al was het ook erg inspannend en vermoeiend. De paarden moesten goed ondersteund worden met beenhulpen en eenmaal zwemmen was het zaak goed je balans te houden. Op de terugweg bleek het zout en zand lekker langs je kont te schuren (we reden zonder zadel). Daar gaat Anneke nog wat langer lol van hebben. Wel mooi was dat Puur inmiddels zelfs douches heeft geïnstalleerd. Anneke kon droog en fris gewassen weer de bus in. Harald had in de ochtend de boot verhaald. Ons pakje van drie lag nu keurig vooraan met briljant uitzicht over het wad. Voor een indruk van het zwemmen, zie onderstaand filmpje.

In de loop van de middag zijn we maar we weer eens gaan kijken bij de Walvis. En gelukkig, het paviljoen stond er nog en ze serveerden nog steeds goede drank en hapjes. Na wat calamaris en garnalenkroketjes verder gelopen. Het was inmiddels rond etenstijd. Diner hebben we genuttigd bij Pittig. Prima mengelmoesje van tapas en meer Aziatische hapjes.

4 augustus, Terschelling

Deze dag begon met regen en weinig wind. In de middag zouden we gaan blokarten, dus zou fijn zijn als beide tijdig veranderd. Gelet op de regen (en de staat van Anneke’s achterste) hebben we de bus naar Midsland genomen. Daar een rondje door het dorp gemaakt, om een uurtje later de bus naar Paal 8 te nemen. Daar bij West aan zee geluncht, om daarna te gaan blokarten. Wij kregen met een klein groepje een beperkte uitleg, aangezien dat de mensen waren die het of al eens gedaan hadden, of konden zeilen.
Eerst een paar rondjes langs pionnen om te laten zien dat je wist hoe het werkte en daarna verder het strand op. Er stond inmiddels voldoende wind, maar wel precies parallel aan het strand. Het was dus lekker opkruisen en dan ruime wind terug. Met name terug ging best hard, maar wel lekker. Het uurtje was zo voorbij. Harald was heerlijk nat. Die had zich lekker uitgeleefd door ook regelmatig door het ondiepe water te gaan. Bij het strandpaviljoen drankje gedaan om het wachten op de bus wat te veraangenamen.
De bus terug genomen tot aan het dorp, om daar bij Pittigeen Aziatische maaltijd af te halen. Net als de tapas was dit erg lekker. We kozen allebei voor noodles, Anneke gecombineerd met een curry met ei en Harald met prima rundvlees. Note tot self: volgende keer zijn de kleine porties meer dan voldoende!

5 augustus, Terschelling

Gewoon omdat het kan nog een dagje blijven liggen. Heerlijk relaxed, beetje op het voordek naar het Wad kijken en in de loop van de middag naar de binnenkomende bootjes. Sommigen waren wel erg bijzonder en wisten aan de havenrand nog vast te lopen. Gelukkig hebben ze geen schade aangericht bij andere boten. Ons diner bestand vandaag uit wat kaas, worst, parmaham en zo. Genuttigd in de zon op het voordek, met prachtig uitzicht. Genieten met een grote G!

31 juli – 1 augustus, Brunsbuttel – Cuxhaven – Terschelling

Zo gezegd, zo gedaan. We lagen om 7.00 uur voor de sluis te wachten. Die helaas pas rond achten voor ons open ging. Het eerste uurtje stroom mee was zo al weg. Buiten was het wind tegen stroom, al was het niet zo heftig als de laatste keer. Er stond nu dan ook windkracht vier en niet zes. Element ploegde gestaag door. Gigol’eau had er meer moeite mee, heeft ook een minder krachtige motor. Even na tienen zou de kentering zijn. Op het Wad gaat dat vrij gestaag. De stroom dooft langzaam uit en bouwt weer langzaam op. Dat blijkt op de Elbe anders te zijn. In ongeveer een kwartier tijdgingen we van bijna twee knopen mee, naar twee tot drie knopen tegen. Gelukkig was de ingang van de haven niet meer al te ver, al duurde het zo wel knap lang.
Rond half twaalf zijn we de marina binnen gelopen. Anneke is nog even naar bed gegaan; Harald heeft in de zon in de kuip rustig aan gedaan. Zo rond tweeën werd het onrustiger in de haven. De eerste bootjes begonnen te vertrekken. Wij zijn even na tweeën uitgevaren. Het eerste stuk was wederom tegen de wind in, met wind tegen stroom. De wind was al weer een beetje minder, het ging steeds soepeler. Langzaam konden we gaan afvallen, waarop we het grootzeil bij hebben gezet. Vrij snel daarna ook de genua erbij. Af en toe met de motor bij om voldoende snelheid te behouden. De wind was inmiddels namelijk afgezwakt tot kracht een tot twee uit het westen.
Anneke had de mazzel te kunnen genieten van een prachtige zonsondergang. Een dieprode bal zakte heel langzaam de zee in. Prachtig! Om twaalf uur heeft ze de wacht overgedragen aan Harald. Heel langzaam nam de wind, zoals de verwachting had aangegeven, weer toe. Even na twee uur kon de motor uit en kon Harald in alle rust genieten van de volle maan. Tegen de tijd dat Anneke de wacht weer overnam, was de wind toegenomen tot kracht vier en gedraaid naar het zuidoosten. Rond zessen trok de wind nog verder door naar kracht vijf, waarop we een rif hebben gezet en de genua wat ingerold.
Om 8.00 uur nam Harald de wacht weer over, Anneke is nog wat gaan liggen. We waren inmiddels weer in Nederlands water. We hadden onze zinnen gezet op een plekje op Terschelling. Met name Anneke zat hierop te vlassen, zodat ze alsnog kon gaan zwemmen met Friese paarden. Dus toen de wind inzakte en het ook nog eens niet bezeild meer was, is de motor aangegaan. Zo zouden we nog enigszins op een fatsoenlijk tijdstip aankomen op Terschelling.
Het was zulk rustig weer dat we de Terschellinger gronden met een minder ruime bocht dan gebruikelijk hebben genomen. Met een blik op de plotter en de ipad kozen we een veilige route, met als ondergrens vier meter diepte. Al met al scheelde dit een mijl of vijf (en dat tegen de stroom in). Vanaf de kardinaal bij het wrak van de Ecuador konden we richting Meep sturen. Daar heeft Harald Element keurig langs de rand van de geul gestuurd, in de hoop en verwachting dat daar de stroming het minst zou zijn. De motor mocht ook flink zijn werk doen. Op deze manier, door een slimme koers en net wat meer gebruik van de motor, haalden we wat bootjes in en werd het plekje op Terschelling steeds zekerder.

Rond 18.00 uur liepen we Terschelling binnen. Daar was inderdaad nog plek. En wel bijna op ons favoriete plekje aan het uiteinde van de steiger. We kwamen als derde schip, een rijtje daarvoor. Er paste precies nog een boot tussen ons en de boot aan de overkant door. Niet helemaal rustig liggen, maar we lagen in elk geval op Terschelling. Anneke heeft snel contact gezocht met Puur en maandag kan ze gaan zwemmen met paarden, erg benieuwd! Vervolgens zijn we richting de Walvis gelopen voor drankje en hapje. Onderweg nog een reservering gemaakt bij Caracol voor zondagavond. Daarna kakten we allebei in en hebben ons bedje opgezocht.

29 juli, Rendsburg

ZZ: Zeldzaam zeikweer. Ongelooflijk, wat een hoeveelheden water zijn er om laag gekomen deze dag. Wolkbreuk na wolkbreuk, zo voelde het. Tijd dus voor wat filmpjes. Kung fu panda 1 en 2 bleken zeer vermakelijk. Verder rustig aan gedaan. Zoals gezegd, alle boodschappen waren al binnen.
’s Avonds tegen elven was de gedeeltelijke bemanning van Gigol’eau binnen. Marijn, die momenteel op Skye werkt, moest nog volgen. Jaap was na toiletbezoek al richting Element gegaan, terwijl de andere heren keurig op hem aan het wachten waren aan boord van Gigol’eau. Harald was daar ook even op bezoek gegaan.
Na een paar biertjes en wat whisky gingen we zo rond half een naar bed. Morgen niet al te laat weg richting Brunsbuttel. Vanaf daar gaan we dan in een keer terug naar Nederland. De verwachtingen zien er nog altijd goed uit.

30 juli, Rendsburg – Brunsbuttel

Vanochtend even de regen afgewacht, om uiteindelijk rond negenen te vertrekken. De kuiptent had zelfs nog geen tijd gehad om te drogen. En al voor we het kanaal indraaiden, miezerde het al weer. Onder de buiskap was het wel te doen. Helaas blijkt de afstandsbediening van de stuurautomaat na 8 jaar zijn beste tijd te hebben gehad. Vermoedelijk zijn de batterijen te slecht geworden, is volgens internet een bekend, maar oplosbaar probleem.
Het kanaal door bracht verder geen bijzonderheden met zich mee. Rond vieren kwamen we aan in Brunsbuttel. De haven was al gezellig druk. We konden als derde schip aan leggen aan de kant waar ook de grote boten langs komen van en naar de sluis. Prima plekje, waar we morgen ook weer zo weg kunnen, zonder eerst te hoeven wachten op anderen. Nog even het dorpje door gelopen. Daar is weinig veranderd. De supermarkt is nog steeds ok. Verder weinig boeiende winkels.
’s Avonds in het restaurant bij de haven een eenvoudige schnitzel en pizza gegeten, met een voorafje. Kost hier echt niks. Voor minder dan 50 euro waren we klaar. Op de terugweg kwamen we langs Gigol’eau die inmiddels ook was aangekomen. Daar koffie met wat sterkers gedaan. En nieuw plan opgedaan voor de terugtocht. Morgenochtend vroeg op het laatste restje van het tij naar Cuxhaven, dan tij-stopje en rond 14.00 uur door naar Nederland. Scheelt een tijdje tegen stroom in varen. Wel zo slim. Gelet op relatief vroege vertrek (7.00 uur door de sluis is de bedoeling) hebben we het niet te laat gemaakt.