30-31 mei, Amsterdam met Dicky en John

Dit weekend hadden we afgesproken met Dicky (oud collega van Anneke) en haar man John te gaan zeilen. Beiden hebben de zeevaartschool gedaan (respectievelijk Terschelling en Vlissingen) en zijn afgestudeerd als WTK. Daarna hebben we eigenlijk nooit meer echt gevaren. Nu zijn ze beide ambtenaar. Dicky bij de provincie, John bij de gemeente. Vrijdagavond zijn we aan boord gekomen. Alle spullen aan boord gebracht, daarna boodschappen gedaan en met z’n vieren wat gegeten bij de Compagnie. Terug aan boord nog een drankje en naar bed.
Het weerbericht was niet geweldig. Enige regen en stevige wind verwacht. Zaterdag was de wind westelijk 5-6 en zondag zuid-zuidwest wederom 5-6, de vlagen mogelijk meer. Daarom gekozen voor Amsterdam. Bij de sluis konden we gelijk doorvaren. Gelijk na de sluis zeil gezet, tweede rif er in en de genua niet volledig uitgerold. Het ging nog hard zat. Eigenlijk steeds rond de zeven knopen, rompsnelheid dus. In de buurt van het Paard van Marken ruimde de wind. Dat kwam mooi uit, want na het paard moesten we wat oploeven. Het was allemaal goed te doen. Alleen Dicky was wat katterig. De koek was niet goed gevallen, maar door goed de horizon in beeld te houden, hield ze zich redelijk.
We kwamen gunstig uit bij de brug voor de Oranjesluizen. Drie minuten wachten en hij draaide. Ook mazzel met de sluis. Kort gewacht en ook die draaide. Op het IJ voor de zekerheid even gebeld met de marina voor een plekje, aangezien we tegen vijven aan zouden komen; de sluitingstijd van hun havenkantoor. We kregen een plekje door en de codes van het hek. Wel zo handig, want toen Anneke zich om 16.50 uur bij het havenkantoor meldde, was er al niemand meer.
Na een havenbiertje zijn we met het pontje richting het centrum gegaan. Een rondje door de negen straatjes gewandeld. Helaas waren de meeste winkels al gesloten… Na een drankje in de buurt van de Dam en een broodje falafel op het Damrak, zijn we terug gegaan naar de boot. Daar heeft Anneke een eenvoudige pasta-maaltijd gemaakt. We waren allemaal wat rozig door de stevige wind en het zonnetje, dus gingen niet al te laat naar bed.
Zondag zou een mooie dag worden, maar de verwachtingen waren inmiddels bijgesteld. Er werd de nodige regen verwacht en de nodige wind. De windrichting kwam gelukkig uit zoals verwacht, zuid-zuidwest. Ook de kracht kwam redelijk uit, eind vijf, begin zes, maar ook een heel stuk eind zes, begin zeven. In een vlaag zelfs de 40 knopen op de windmeter gezien. Element gaf geen krimp, en de bemanning eigenlijk ook niet. Wel erg fijn dat deze harde wind van achteren kwam. En een mazzeltje, de meeste regen ging onder ons door. Eigenlijk maar 1 buitje gehad en soms wat miezer. Het schoot evanals gisteren lekker op, Het paard was snel in beeld en twee uur later was Enkhuizen ook in beeld. We hebben wel een beetje afgekruist, om niet pal voor het lapje op gijpkoers te varen.
Ook bij Enkhuizen zat het mee bij de sluis. We konden zo doorvaren. De box in varen was nog beetje spannend. De wind was schuin van achteren, maar Harald wist Element keurig tussen de palen te sturen. Het is nog vroeg in het seizoen, maar we zijn al weer lekker op elkaar ingespeeld zo. Aan de andere kant, even snel tellen, we hebben al zo’n 30 dagen aan boord doorgebracht dit seizoen!

23-25 mei, Pinksterreünie Etapclub

Zaterdagochtend redelijk rustig aan gedaan. De haven van Hoorn was tussen 13.00 en 15.00 uut gestremd wegens de komst van de Halve Maen. Wij kozen er voor om dan maar daarna aan te komen. De bood de ruimte om uit te slapen, boodschapjes te doen en de AIS-marifoon-antenne te vervangen. Het zenden was de laatste tijd duidelijk minder en ook de ontvangst was verminderd. Harald kon een soldeerbout lenen bij Joosten en heeft de nieuwe antenne gemonteerd. Het was gelijk duidelijk dat de ontvangst beter was. We zagen zelfs boten in de buurt van Urk.
Even na enen, na een visje, zijn we vertrokken naar Hoorn. Weinig wind, dus werd motoren. In Hoorn lagen al de nodige eendjes. Het lijkt gebruik te worden dat men al op vrijdag gaat verzamelen. Het gebruikelijke ritueel werd ingezet. Op verschillende bootjes borrelen, bijpraten, kennismaken. Na het eten de steigerborrel. Deze ging wat minder lang door dan anders, het was wat koud. De borrel werd voortgezet bij ons aan boord, waar het nog lang onrustig en melig bleef. Tegen enen lagen we in bed.
Zondag de wedstrijd. We kregen hulp van Bart van Veleiro Vinho. In verband met de weinig wind in de ochtend was de start om 13.15 uur. We voeren om 12.00 uur de haven uit. Nog even geoefend met het zetten van de spi om daarna klaar te maken voor de start. Dit jaar een mindere start dan gebruikelijk. Chick a Bee had dit jaar de betere start. We waren nog wel bijna te gelijk bij de bovenboei, maar daar kwam zij net wat beter uit. Wij lagen een beetje te klooien, eerlijkheidshalve. Daarna ging de spi niet soepel omhoog… het schoot niet echt op zo. Zelfs Joy was ons nu voorbij. Bij de benedenboei ging de spi ook weer met moeite omlaag, waarmee het eigenlijk wel bekeken was. De wind zakte ook nog eens in… Het was wel gezellig aan boord, maar een goed resultaat zat er voor het eerst in jaren niet in.
Terug in de haven de gebruikelijke borrel. Bart en Kiki hadden erg lekkere kaasjes mee die over waren van de verjaardag van Anne de dag er voor. Naast ons lagen nieuwe leden. Zo waar een stel dat jonger is dan wij. Misschien dan toch eindelijk wat verjonging in de club? Rond zessen werden we verwacht in het restaurant op de haven. Er zit een nieuwe uitbater in, dus tijd om die een kans te geven. Na de prijsuitreiking (we laten de uitslag verder achterwege, al waren we geen laatste, gelukkig J), een prima buffetje gehad. Na de koffie en thee terug naar de boot en snel in slaap gevallen.
Maandagochtend vroeg vertrokken de boten voor de Waddenweek. Wij konden uitslapen. Net als de week ervoor vertrokken Pyrolyse, Chick-a-Bee en wij als laatsten. Eerst nog beetje geklooid op zeil, maar toen toch maar de motor aan. Het laatste stukje nog wel weer gezeild. Het was al met al weer een prima weekend.

14-17 mei, Hemelvaarttocht Etapclub

14 mei, Enkhuizen – IJmuiden

Net als vorig jaar waren we admiraal voor de Hemelvaarttocht van de Etapclub. Een tocht om minder ervaren leden kennis te laten maken met varen op zee, met een langere tocht of andere uitdaging (vorig jaar vertrek in het donker). Woensdagavond zijn we naar de boot gegaan. Donderdag moesten we redelijk op tijd, 8.00 uur, varen, zodat we op een schappelijke tijd in IJmuiden zouden zijn. Onze verzamelplek. Het was woensdag vanuit Arnhem lekker druk op de weg. Anneke miste daardoor paardrijden, maar we waren wel eerder dan gepland op de boot.
Na een goede nachtrust ging de wekker op tijd. Even na achten voeren we uit, samen met de Karavanserai van Marcel en Yvonne. We konden vrijwel direct de sluis door. Helaas was er weinig wind. Het werd motoren naar Amsterdam en daarna IJmuiden.
De sluis bij IJmuiden leek net zo soepel te gaan als de eerste twee, totdat bleek dat de deur niet meer wilde sluiten. Achteruit moesten we sluis uit, waarna we geschut werden in de naastgelegen grotere sluis. Met enige vertraging waren we even na vieren in IJmuiden. Het was daar zeer rustig. De eerste eendjes lagen al mooi bij elkaar. De haven deed verder wat verlaten aan. Er lijken wel ieder jaar minder boten te liggen.
De borrel vond deze middag plaats bij ons aan boord. Met de buiskap neergeklapt kun je met een man of 20 nog prima borrelen. Langzaamaan raakte de vloot compleet. In IJmuiden verzamelden elf boten. In Den Helder zouden er nog twee aansluiten. Na de borrel een saté gegeten in een van de strandtenten en daarna palaver. Afgesproken werd om tegen het noordelijke windje in (kracht 3-5) naar Den Helder te gaan, met een lange slag om een van windmolenparken heen. Daarmee een idee te krijgen hoe het is als je de kust achter je laat en naar Engeland zou varen.
Na het palaver heeft Harald bij ons aan boord nog voor de liefhebbers de nodige uitleg gegeven over tochtplanning en wat daar bij komt kijken. Erg gezellig en extra lekker door de zelfgemaakte cake van Yvonne.

15 mei, IJmuiden – Den Helder

Rond 8.00 uur vertrokken de eerste bootjes, waaronder Bachata, onze oude 28i. Deze is nu in eigendom van de familie Rookmaker, die er op voeren met hun zoon en twee kleindochters. Wijzelf zijn na negenen vertrokken. Met een mooie lange slag om het windmolenpark voor de kust, was daarna Den Helder net aan bezeild. Onderweg paar keer contact gehad over de marifoon met de anderen. Tussentijds ook nog contact gehad met het Willemsdok, waar ze op onze komst rekenden. Lastige was dat de sluis eigenlijk niet langer dan 17.00 uur zou draaien en wij pas net daarna zouden aankomen. Maar met dank aan de nieuwe havenmeester werd geregeld dat de sluis tot 19.00 uur zou draaien.
Wij werden met de eerste lichting geschut. We konden net als vorig jaar mooi bij elkaar in de buurt liggen. Met de tweede schutting kwamen de meeste andere bootjes ook binnen. Het wachten was nog op Windy (een 23i) en Bachata. Rond 19.00 uur kwamen ook die binnen. De borrel vond deze keer plaats op Pyrolyse. Met een 46 is een grote groep een plekje geven nog net wat makkelijker dan bij ons.

16 mei, Den Helder – Medemblik

Om 9.30 uur was het palaver op de steiger. Wij hadden er toen al een halve dag op zitten (noa ja, een beetje dan). We hadden bedacht om palaver te doen met koffie met gebak. Dus ’s ochtends bij Dunselman ruim 30 gebakjes gehaald. Helaas was het een regenachtige morgen. Het gebak smaakte er echter niet minder om. Afgesproken werd om naar Medemblik te varen. De sluis zou maar tot 11.00 uur draaien. Eigenlijk net te vroeg, zowel qua regen als getij. Met dank aan de havenmeester en een belletje naar de havendienst konden we als alternatief om 13.00 uur in colonne door alle bruggen en Koopvaardersluis naar buiten. Erg grappig om al die eendjes achter elkaar te zien varen.
Eenmaal buiten bleek de wind steviger dan verwacht. In het begin stond er een stevige zes. Gelukkig wel uit westelijke richting, dus mooi vanachteren. Alleen op de genua hebben we even de tien knopen aangetikt. Met ook nog wat stroom mee schoot het lekker op naar de sluis. Daar was het nog best druk. De brug ging net open, maar er lagen al zo veel boten dat wij nog even moesten wachten. Bij de volgende lichting konden we mee en gelijk door de sluis in.
Ook op het IJsselmeer stond nog een flinke wind, wederom ruime wind. Medemblik kwam vlot dichterbij. In Medemblik hadden we plekken gereserveerd bij de gemeentelijke haven. Erg handig en wel zo gezellig om dicht bij elkaar te liggen.
’s Avonds zijn we met z’n allen wezen eten bij La Grotta,de Italiaan. Prima pizza en ook best ok pasta. Een erg gezellig avondje, waar wij als bedankje van de groep een overheerlijke fles rum van Tres Hombres kregen.

17 mei, Medemblik – Enkhuizen

Deze ochtend konden we (eindelijk) lekker uitslapen. Een ieder ging zijns weegs richting thuishaven. Met Enkhuizen op maar twee uur varen hadden we alle tijd. Af en toe een bootje uitzwaaien en dan weer terug in bed met boekje en iPad. Samen met Pyrolyse en Chick-a-Bee uiteindelijke ergens tussen elf en twaalf vertrokken. Wederom een stevig windje, waarmee Enkhuizen snel in beeld kwam. Al met al een prima rondje Noord Holland, lekker gevaren en de nodige gezellige (nieuwe) mensen.

2-10 mei, Meivakantie

Wat een luxe, een heel week vrij en lekker zeilen! Anneke heeft deze week verplicht vrij, de HAN is gesloten. Harald kon ook vrij krijgen. Even met de gedachten gespeeld om naar Engeland te gaan, maar daar waren toch echt betere vooruitzichten voor nodig. De windverwachtingen liepen ernstig uit een. Het ene moment leek Amsterdam in beeld, dan toch weer het Wad. Uiteindelijk in de loop van vrijdag de knoop doorgehakt: het wad it is.

2 mei, Enkhuizen – Harlingen

Zaterdag met weinig wind uit het zuiden vertrokken. Met de spi ging het in het begin nog wel. Maar toen de wind onder de drie knopen zakte, werd de tocht naar Harlingen wel erg lang. De motor erbij en rond half vier kwam de sluis in beeld. Daar hadden mazzel. De deuren stonden nog open, we konden gelijk invaren en achter ons gingen de deuren dicht. Op het wad stond meer wind, maar inmiddels was de wind noordoostelijk en daarmee pal tegen. Toch maar door op de motor om op nog een klein beetje schappelijk tijdstip in Harlingen te zijn. Daar moesten we namelijk nog boodschappen doen voor de komende dagen. Dat kan namelijk prima de in Albert Heijn daar.
Even voor zessen voeren we de voorhaven in. Wederom prima timing, want op vijf voor ieder heel en half uur draait de brug. We konden nog mooi aan de drijvende steiger in een box. Scheelt een boel gedoe met lange lijnen. Anneke had het lijstje al klaar. We konden gelijk door richting AH. Vanavond een aspergetaart met basilicum en geitenkaas, een aanrader!
Zondag besloten te blijven liggen. Er komt flink wat regen aan. De wind is redelijk stevig. Maar ook met in gedachten dat we zeer waarschijnlijk dinsdag en woensdag verwaait zullen liggen, aangezien er dat een dikke zeven in de verwachting zit. Eerst zoals gebruikelijk uitslapen, koffietje en ontbijt op bed. Het is inmiddels een beproefd ritueel, dat goed bevalt. Toen het eenmaal wat droger werd na de lunch, hebben we een rondje gewandeld en nog wat praktische boodschappen gedaan. Koffie en thee waren bij op, en zeker een gebrek aan koffie is bij ons aan boord reden voor paniek. Net toen we terug keerden aan boord, begon het weer te regenen. Onder de kuiptent met een boekje is het dan goed toeven.

4 mei, Harlingen – Terschelling

’s Ochtends is Anneke nog snel naar de kapper geweest. Het was al weer een week of 8 geleden, dus het mocht wel weer een keertje. Fris geknipt meldde ze zich even na half elf weer aan boord. Net mooi om 10.55 uur door de brug te gaan. Harald had de boot al zeilklaar gemaakt. Zoals het een goede getijdehaven betaamt, liep Harlingen zo tegen elven leeg. Met een boot of acht gingen we door de bruggen. In het kommetje zeil gezet. Het eerste rif was al voorbereid, maar toen de windmeter tijdens het hijsen al niet meer onder de 20 knopen kwam gelijk maar rif twee gezet. Met een ingerolde genua was het daarna goed te doen.
Volgens de verwachtingen zou de wind in de loop van de dag afnemen. Daar hebben we weinig van gemerkt. Maar Element liep lekker en we konden grote stukken ruim varen met de zuidwestelijke wind. Het schoot lekker op. Tot dat we natuurlijk op de Meep kwamen. Je weet dat je daar stroom tegen hebt, maar het valt toch altijd weer tegen. Het is maar een mijl of vier, het lijkt een eeuwigheid te duren… De Slenk daarentegen vliegt voorbij.
Zo tussen drie en half vier liepen we Terschelling binnen. Een mooi moment om gelijk door te lopen naar de Walvis voor een biertje. En even te kijken of heel misschien de zonnebril die Anneke met Pasen daar zeer vermoedelijk was vergeten er nog lag. Beide zijn gelukt. Harald aan een mooi biertje (en nachos met kaas en guacamole), Anneke frisje met calamaris en weer voorzien van haar zonnebril.

5 & 6 mei, Terschelling

Voor de komende twee dagen wordt er pittige wind voorspeld. Een stevige zeven, misschien acht en vlagen van nog veel meer. We liggen hier goed. Mooi op het uiteinde van de steiger, met zicht op het Wad. ’s Ochtends rustig aan gedaan. Even lekker op het voordek geniet van het uitzicht over een droogvallend Wad met een kopje koffie. De wind trok al lekker aan. Die zeven stond er al. Wel hadden we mazzel qua regen. Alle buien trokken mooi onder Terschelling door. Wel erg sneue beelden van de meeste bevrijdingsfestivals die een erg natte start kenden.
Rond de middag het dorpje ingelopen. Bij Pittig een hapje gegeten. Anneke een lekkere Thom ka kai, Harald een prima burger. Een tentje om te onthouden.
’s Avonds nog een wandelingetje langs de Dellebaai. De wind stond nog steeds flink door. Zeldzaam… zeker in combinatie met het lekkere zonnetje dat er nagenoeg de hele dag was.
Woensdag zijn we met de bus naar Midsland gegaan. Daar was mei-markt, naar bleek een variatie op de kerstmarkt van afgelopen december. Niet heel spectaculair, maar wel even leuk om door Midsland te lopen en de winkeltjes te bekijken. Vervolgens zijn we naar West aan zee gelopen. Bij de strandtent West aan zee hebben we geluncht. Vanaf het strandhotel daarna de bus terug genomen naar West. Daar boodschapjes gedaan, om de rest van de middag onder de kuiptent beetje te lezen en internetten.
’s Avonds aan boord gegeten. Het begon helaas te regenen, dus een avondwandeling zat er niet in. Nog wel mee geluisterd via de marifoon met het binnenhalen van een catamaran die blijkbaar in de buurt van kardinaal Stolzenfels in de problemen was gekomen. Knap staaltje van de heren van de KNRM zo te horen. In windkracht negen, met uitschieters richting elf, je kalmte bewaren en de boot netjes binnen brengen.

7 mei, Terschelling – Harlingen

In de loop van de nacht was de wind al een flink stuk geminderd. Er stond nu nog maar kracht vijf tot zes. In de loop van de dag zou de wind nog verder afnemen. Dat kwam qua tij ook prima uit. Ideale vertrektijd lag even na vijven in de middag. ’s Ochtends en begin van de middag dus nog alle tijd voor een wandeling, gevolgd door een lunch bij de Walvis (gewoon, omdat het kan). Lekker in het zonnetje op het terras.
Terug aan boord geleidelijk aan zeilklaar gemaakt. Duurt toch altijd lang dat wachten. Even na vijven los gegooid. Het eerste stukje was pal tegen de wind in. Tegen de tijd dat we de kardinaal van de Slenk zagen grootzeil gezet, met een rif. Het was heerlijk zeilen. In de Meep hadden we nog een heel klein beetje stroom mee. Klein hoogteslagje moeten maken, maar dat mocht de pret niet drukken. Daarna konden we steeds ruimer varen. Helaas ging de wind geleidelijk aan steeds verder uit. Waar we eerst nog overwogen door te varen naar Makkum of Workum, was nu Harlingen meer dan ver genoeg. Uiteindelijk zelfs het laatste stuk op de motor gevaren.

8 mei, Harlingen – Enkhuizen

Voor zaterdag wordt er wederom een stevige wind (kracht zeven) verwacht. Zekerheidshalve zijn we daarom vrijdag al richting Enkhuizen gevaren. Waar er de vorige dagen meer dan genoeg wind stond, stond er nu nauwelijks wind. De windmeter is zelden boven de drie knopen uit gekomen. Gelukkig was er voldoende diesel aan boord. De sluis ging even als de andere keren dit jaar voorspoedig. Kort na binnenvaren van het kommetje konden we de brug door. We hoefden niet eens vast te maken aan de wachtsteiger. Beide sluizen waren open, we konden gelijk invaren.
Op het IJsselmeer waren, zoals het past bij dit windstille weer, meer dan voldoende muggetjes aanwezig. Een klamboe om de buiskap helpt dat in elk geval voorkomen dat er al te veel van die krengen naar binnen komen en je kunt nog net onder de buiskap onder de klamboe zitten. Anneke is hier al helemaal geen fan van en heeft binnen zitten lezen.
Tegen een uur of vijf/half vijf liepen we Enkhuizen binnen. Box was keurig vrij. ’s Avonds met de familie een hapje gegeten bij de Compagnie, lekker bijpraten met z’n allen.

9 & 10 mei, Enkhuizen

Vanochtend begonnen met een kopje koffie in de Mastenbar. Daarna bij Arnoud en Astid aan boord gekeken. Zij waren net aangekomen. Zeilen zat er vandaag niet in met de inderdaad zoals voorspeld windkracht zeven. Daarna wat nuttige boodschappen gedaan. Onze hoofdkussens aan boord hadden hun beste tijd gehad; ze waren dingend aan vervanging toe. Vervolgens de voorraden aangevuld. Waar er bij Harald lichte paniek kan ontstaan als het eind van de koffievoorraad in zicht komt, ontstaat dit gevoel bij Anneke als de pesto op raakt. Er zijn nu weer voldoende nood-eet-mogelijkheden aan boord.
Eind van de middag geborreld met Arnoud, Astrid en de kinderen. Daarmee het avondeten maar overgeslagen… Straks de nieuwe kussens uitproberen. We zijn overigens nu van de achterkajuit naar de voorkajuit verplaatst. Het is inmiddels voldoende warm. Bovendien staat momenteel de wind op de kont en is het voorin wel zo rustig, zonder het geklots op de kont.