Vakantie 2013: Wad – week 4

25 augustus: Schevingen-Den Helder

Gegeven het tij zijn we op tijd vertrokken richting IJmuiden. Tegen de verwachting in stond er meer wind en uit een gunstigere hoek. Vervelend was wel dat we ter hoogte van Wassenaar in dichte mist terecht kwamen. Het zicht was soms minder dan 50 meter. Gelukkig trok de mist op tijd weg en kwam IJmuiden in zicht. Het ging zo lekker, dat we maar besloten in een keer door te gaan naar Den Helder. Dat kwam ook nog redelijk uit qua tij met de aanloop van Den Helder.
Onderweg draaide de wind wel wat ongunstig, maar op zee is gelukkig voldoende ruimte om te laveren. De kentering van de stroom was helaas wat later dan we hadden gedacht op basis van een eenvoudige blik op wanneer het hoog/laag water was. Pas het laatste uurtje stroomde het een beetje mee. Even na achten lagen we bij de KMJC en was het tijd voor een blauwe hap. Dat gaat er altijd goed in, zeker na een lange dag varen.

26 augustus: Den Helder-Terschelling

Vandaag gaan we in een dag naar Terschelling. Een lange tocht langs het Scheurrak ommedraai, maar vrijwel de gehele tocht stroom mee. Er stond een lekker windje buiten, noordelijk rond kracht vier. Wind tegen stroom bij Texel maakten het wat choppy, maar met een paar lange slagen konden we afvallen richting de ingang van het Scheurrak. De stroom hielp al goed mee. Het Scheurrak was niet bezeild en te krap om te kruisen. We waren keurig rond hoog water bij het ondiepste gedeelte, zodat we voldoende water hadden. Na het scheurrak weer zeil gezet en heerlijk gezeild richting Terschelling. Gedeelte waren net niet bezeild, maar het was te mooi weer om niet te zeilen. De motor maakt immers ook zo’n herrie. Eenmaal in de Slenk ging het hard. Wel bij het indraaien nog even goed opletten. Van beide kanten kwam een veerboot aan.
De haven van Terschelling was relatief rustig. Gemiddeld lagen de boten twee dik. Heel goed te doen dus. Er bleken nog een paar Etappers te liggen, Bornia en Luna. ’s Avonds gezellig geborreld aan boord van Bornia.

27-28 augustus: Terschelling

Dinsdag is Anneke ’s ochtends gaan paardrijden. Ze bleek alleen, heel handig, geen paardrijbroek bij zich te hebben. Ze heeft een rijbroek met een krijtstreepje, maar ook een net pak… de broek van het nette pak was wel aan boord. Dus maar in een skinny jeans richting Puur Terschelling. Na een heerlijke tocht was haar achterste wel wat beurs. Rijbroeken hebben toch nut zo blijkt maar weer. 
Na de lunch West ingelopen en ’s avonds lekker aan boord gegeten. En gelijk even op iens.nl gekeken of er naast het Golfje in Midsland nog andere goede restaurants op het eiland zijn, maar dan dichter bij de haven. Dat bleek er te zijn. Caracol kreeg goede beoordelingen, dus daar gereserveerd voor de volgende avond.
Woensdag hebben we het vaste rondje gefietst langs Midsland en West aan zee. Eerst richting Midsland deze keer, over de dijk bij het Wad. In Midsland de dag begonnen met een kopje koffie en in Harald’s geval een flink stuk appelgebak. Na wat winkeltjes te hebben bekeken, zijn we doorgefietst naar West. Bij de strandtent daar lekker in het zonnetje gezeten op de loungebanken. Na een overheerlijke lunch nog even naar de zee gelopen, die knap koud bleek te zijn.
Daarna teruggefietst naar West en in de kuip verder genoten van het mooie weer. Henk van Etappe 3 was ook aangekomen op Terschelling en kwam even bijpraten. ’s Avonds hebben we uitstekend gegeten bij Caracol. Harald had een ruim bemeten Ribeye en Anneke op aanraden van de serveerster de wilde Terschellinger mosselen. Dat bleken de beste mosselen van de vakantie, erg smaakvol. Een prima afsluiting van de dagen op Terschelling en een restaurant om te onthouden voor de kerstvakantie.  

29 augustus: Terschelling-Harlingen

Een rustig tochtje naar Harlingen vandaag. De Slenk was goed bezeild, de Meep niet. Maar met twee-drie lange slagen waren we daar ook weer door heen. We waren mooi op tijd, zodat het nog niet al te hard tegen stroomde daar. Wederom konden we genieten van een zonnetje tijdens het zeilen. Met de stroom mee schoot het lekker op naar Harlingen.
In Harlingen bleken de visserijdagen te zijn. Er lagen twee boten van de marine, een sleper en de duikondersteuning. Altijd leuk om even aan boord te kijken. In de stad stonden vele kraampjes en heeft Anneke een leuk boetiekje ontdekt, waar ze een nieuwe winterjas heeft gekocht. Dat deel van de garderobe is nog niet vervangen na het afvallen twee jaar geleden, maar moest nu toch ook maar een keer gebeuren.
Eenmaal terug aan boord bleek Henk ook aangekomen in Harlingen. Zijn oliealarm was afgegaan en hij kon de olie aan boord niet vinden, dus toen maar Harlingen aangelopn in plaats van de geplande tocht naar Hindelopen. We hebben hem uitgenodigd voor het avondeten. Anneke heeft weer eens een nieuw recept geprobeerd, zelf gemaakte tonijnburgers, welke uitstekend smaakten.

30 augustus: Harlingen-Enkhuizen

Vandaag zijn we teruggevaren naar de thuishaven. Na vier heerlijke weken komt het einde van de vakantie toch in zicht. Net als vorig jaar zouden we er allebei rustig nog vier weken aan willen plakken, het verveelt nog lang niet aan boord, maar ja, de plicht roept. Met zuidwestelijke wind was Enkhuizen niet bezeild, maar wederom met lange slagen kwam Enkhuizen wel dichterbij. Altijd lastig om het vogeleiland weer te omzeilen. Zeker omdat we ook nog werden afgeleid door een plotter die kuren kreeg. Hij was z’n GPS-positie kwijt. Na een systeemreset kwam het ding gelukkig weer tot leven.
Onze box in Enkhuizen was keurig beschikbaar. Anneke heeft de boot ontzout, terwijl Harald een band heeft vervangen. We bleken namelijk een lekke band te hebben opgelopen. Bij de garage bleek er een grote schroef in te zitten, domme pech dus. Daarna maar eens gaan kijken bij de ouders van Anneke en de katjes. Joop en Lot zijn slimmer dan we dachten. Zodra we binnen kwamen verdwenen ze uit beeld, geen zin om hun draagmand in te gaan en mee de auto in… al was dat niet eerder dan zaterdag pas aan de orde…

31 augustus: Enkhuizen-Zwolle

’s Ochtends hebben we de boot ook van binnen een aai over de bol gegeven, waarna Anneke nog even naar de uitverkoop van de ruitersportzaak in West Friesland is geweest. Na de lunch hebben we onze kleding bij elkaar gepakt en zijn we de katjes gaan halen, om weer terug te gaan naar Zwolle. Het was weer een heerlijk tijd aan boord, die veel te snel is gegaan…

Vakantie 2013: Belgie – week 3

17 augustus: Nieuwpoort

Vandaag blijven we in Nieuwpoort, zodat we Nieuwpoort-Bad en de rest van de omgeving kunnen bekijken. We zijn begonnen met een wandeling langs het toegangskanaal naar Nieuwpoort-Bad.

Een goed kwartier wandelen, langs verschillende nieuwbouw, een zeilschool, botenverkoper etc. Op de pier kun je krabbennetjes huren die je via speciaal aangelegde “hengels” kunt laten zakken. Krabbenvissen wordt hier tot sport verheven!
Daarna over de boulevard het plaatsje zelf in gelopen. Best aardig, ook de winkelstraat erachter, met een aantal speciaalzaken qua eten maar ook kleding en schoenen. Blijkbaar shopt de gegoede Belg hier, want de haute couture merken waren goed vertegenwoordigd. Vervolgens zijn we met de kusttram naar De Haan gegaan. Voor vijf euro kun je de hele dag gebruik van deze tram en andere bus/trams rondom de kustplaatsen, prima deal. Een goed uur verder kwamen we aan de in De Haan. Beetje duf, want het was vrij warm in de tram. Maar eenmaal lopend door het plaatsje en met windje van zee kwam dat snel weer goed. Met uitzicht op zee lunch gedaan. Anneke met een prima salade nicoise en Harald met een dubbel tosti met ham, kaas en mosterd. De boulevard helemaal afgelopen tot aan het kite-surf-strand, al werd er niet gekite. Er was te weinig wind. Terug in de tram weer lekker duf geworden. Op de terugweg boodschappen gedaan. De supermarkt was overigens mooi dicht bij de haven. Terug aan boord in de kuip zitten lezen. Volgens de weersverwachting zou het hard (kracht zeven) gaan waaien en regenen. We hebben voor het eerst in deze vakantie de kuiptent opgezet, zodat we wat langer buiten konden zitten. Eigenlijk wel zo lekker.
’s Avonds mosselen gegeten in de jachtclub. Prima op smaak gebracht met wijn en geserveerd met frietjes, top. Na een kopje koffie en thee weer terug aan boord. De haven blijkt goed beschut. Van de wind was weinig te merken en de regen liet gelukkig nog even op zich wachten, zodat we droog weer aan boord konden komen. In de nacht heeft het wel lekker doorgeregend. Ook dan is de kuiptent lekker; de kajuitingang kon gewoon openblijven en de regen klettert minder hard op de kuip waaronder we liggen te slapen.

18 augustus: Nieuwpoort-Blankenberge

Volgens de verwachting zou de wind vandaag gaan afnemen, zodat we richting Blankenberge kunnen. We hebben inmiddels per sms contact gehad met Erwin en Veronique die met hun twee jongens in Zeeland aan het zeilen zijn met hun X332-sport. Plan is om hen ergens in Zeeland te gaan ontmoeten. Daarna willen we uiterlijk donderdag in Scheveningen zijn, in verband met de verjaardag van Tan op vrijdag. Dus vandaag alvast een stukje naar het noorden, komt dan goed uit.
’s Ochtends stond er nog steeds een flinke wind. Even de websites van windfinder en KNMI bekeken en besloten te gaan varen. Er stond volgens de websites aan begin nog 5-6 en dit zou gaan afnemen tot 3-4. Eenmaal buiten bleek er inderdaad 4-5 uit het zuid-westen te staan. Mooie ruime wind. Alleen op het fokje gevaren, wel zo rustig en geen kans op ongewenste gijpen van het grootzeil zo voor het lapje. Met stroom mee vloog de 18 mijl naar Blankenberge voorbij. In minder dan drie uur tijd liepen we Blankenberge aan. Bij Scarphout een plekje gevonden aan de passantensteiger. 
Na het havenbiertje (en crystal clear voor Anneke) zijn we het stadje ingelopen. Verrassend genoeg nog best groot en gezellig. Een paar flinke winkelstraten met leuke winkels. Anneke is nog goed geslaagd voor een jurkje en broek met twee truien voor komende winter. Het strand was ook verrassend. Voor het eerst in Belgie beach clubs met lounge-mogelijkheden. Eentje heette Nusa Dua Beach. Na ons verblijf daar afgelopen april konden we het niet laten hier een drankje te nuttigen. Na twee mojito’s voor Anneke en twee Brugse zot voor Harald de club weer verlaten en het avondeten maar eenvoudig gehouden: Vlaamse friet.
’s Avonds nog per sms contact gehad met Erwin en Veronique. We ontmoeten elkaar dinsdag in Bruinisse. Dat betekent dat wij morgen ergens op de Oosterschelde af gaan meren. Naar we begrijpen van Erwin is Roompot knap saai bij ene Bungelowpark. Het zal Colijnsplaat of Zie(de)rikzee worden.

19 augustus: Blankenberge-Zierikzee

Een heerlijk zeildagje! In de vroege ochtend trok er een trogje met wat regen en stevige wind over. Daar hebben we echter geen last van gehad. We lagen nog te slapen. In de ochtend merkten we nog wel wat van de wind, maar tegen de tijd van vertrek (rond 10.00 uur) vielen die ook al weer mee. Op de website van het KNMI met actuele waarnemingen was de wind kracht 4-5 uit het noordwesten, oftewel net wel/net niet bezeild richting de Roompotsluizen bij de Oosterschelde. We begonnen de dag met twee reven; buiten stond nog een stevige vijf en het was hoog aan de wind het eerste deel van de tocht. De zee was wat woelig, golfjes van verschillende kanten. Zal wel zijn geweest omdat de wind net was gedraaid. Toen we eenmaal konden afvallen richting de sluis, ging het als een speer. Ruim inkomende windje en stroom mee, met regelmaat ruim acht knopen over de grond. Ondertussen scheen het zonnetje. Harald zat al weer in korte broek achter het roer. Eigenlijk hebben we voor het zesde jaar achtereen ontzettend mazzel met het weer. Als het al regent, is dat op momenten dat we er geen last van hebben en verder vaak zo zonnig en warm dat het tijd is voor een korte broek.
Toen we eenmaal wat ruimer voeren, heeft Anneke een lunch gemaakt. Broodjes met chorizo en gesmolten kaas.
Na de sluis besloten om door te gaan naar Zierikzee. Roompot schijnt nogal saai te zijn, aldus de sms van Erwin. Zierikzee is een betere optie naar het schijnt. En nu we er zijn, dit klopt. Een erg fraai, lieflijk plaatsje, met veel oude charmante huisjes. Daarnaast een goede AH, zodat de lege flessen weer konden worden ingeleverd (dit kan in het buitenland niet) en de voorraden weer zijn aangevuld, inclusief borrelvoorraad in verband met de afspraak met Erwin en Veronique morgen.
’s Avonds in de kuip de risotto met pesto en noten gegeten. Een heerlijk zomers avondje nog. Morgen is een spannend dagje; Rita wordt geopereerd, wat hopelijk leidt tot een verbeterde werking van haar hart en daardoor meer uithoudingsvermogen.

20 augustus: Zierikzee-Bruinisse

Vandaag een kort tochtje. In Bruinisse hebben we afgesproken met Erwin, Veronique en de kinderen. Zij komen vanuit Yerseke. Zoals post Wemeldinge het mooi verwoordde: de wind was flauw en stil. Omdat het maar een kort tochtje was nog lang de poging te zeilen doorgezet. Maar toen de wind onder de twee knopen zakte was zeilen toch echt onmogelijk. De laatste twee-drie mijl richting de sluis dus op motor gedaan. Bij de sluis hadden we geluk, we konden nog net aansluiten bij een schutting.
We hadden afgesproken bij de marina, aangezien daar ook goede voorzieningen waren voor de kinderen alsook een restaurant, wat qua avondeten wel weer handig was. Wij waren als eerste bij de haven, dus gelijk een plekje voor Erwin en Veronique naast ons geregeld. Het blijkt een mega-grote haven te zijn. Ruimte genoeg! We keken mooi uit op de zeilschool, wat nog wel weer wat herinneringen bij Harald boven bracht. Alle trucjes bij licht en warm weer, het zingen, watergevecht…
In de middag geborreld en de speeltuin verkend; ’s Avonds lekker uit eten. Na de Belgische mosselen nu de Zeeuwse mosselen. Een prima maaltje. Na nog een borrel aan boord heeft Anneke haar bed opgezocht, evenals Veronique. De heren rondden de dag af met een whisky.

21 augustus: Bruinisse-Stellendam

Vandaag een wat langere tocht met een paar sluizen en de Haringvlietbrug. Rond tien uur zijn we uitgevaren. Deze keer pech bij de sluis. Net nadat we hadden vastgemaakt aan de wachtsteiger kwam er een grote werkschuit aan. Deze kreeg voorrang in de sluis en vulde de sluis volledig. En blijkbaar nemen ze in Zeeland rustig de tijd voor het schutten. Al met al waren we pas een dikke twee uur later door de sluis. We konden gelijk door naar de volgende sluis. Daar hoefden we minder lang voor te wachten. Het schutten daarentegen nam een klein half uur in beslag. Het zoute en zoete water moest worden gescheiden.
Na de sluis een poging gedaan tot zeilen. Het eerste deel lukt dit, daarna was het te veel in de wind en zou het te lang duren. We waren beide in de veronderstelling dat de Haringvlietbrug om 16.00 uur nog zou draaien (en dan pas weer na de spits). Toen Anneke dat ging checken, bleek echter dat de laatste opening voor de spits al om 15.30 uur zou zijn. Dat ging krap worden. Bij de sluis konden we vrij snel door. Het schutten ging ook snel, waarna we zo ongeveer in planee richting de brug voeren. Kort achter ons zat een Bavaria die hetzelfde deed. We hadden mazzel, we konden nog net mee. Dat scheelde toch weer een dikke drie uur wachten bij de brug.
Na de brug trok de wind wat aan. Halverwege draaide de wind ongunstig, maar in het heerlijke zonnetje en wetende dat de aanloop van Stellendam niet al te ingewikkeld is, hebben we lekker al kruisend doorgezeild. Even na achten lagen we voor de wal bij Marina Stellendam.

22 augustus: Stellendam-Scheveningen

In de ochtend was het wat mistig en regenachtig. Gelukkig hoefden we pas tussen elf en twaalf weg gezien het tij. Bij vertrek miezerde het nog wat, maar eenmaal door de sluis was het zo goed als droog. Het eerste deel van het slijkgat was bezeild, daarna zat er een ongunstige draai in en moesten we een baggeraar ontwijken. Daarna lekker gezeild en voor het eerst deze vakantie de spinnaker gezet. De nieuwe rocon werkt perfect. Het ding ging zo snel omhoog dat Anneke het niet eens door had dat de spi al stond en de schoten aan konden worden getrokken. Een van de boten die we inhaalden heeft een aantal fraaie foto’s van ons gemaakt.
Helaas was de lol maar van korte duur. De wind viel weg en de spi was niet meer vol te varen. Dus toch maar de motor aan. Want om nou met 1 tot 2 knopen snelheid de Maasmond over te steken…
Rond half zeven liepen we Scheveningen aan. We kregen een mooie plekje in een box aan de kant van de restaurants. ’s Avonds gelijk even op de fiets de stad in om een cadeautje te kopen voor Tanja die morgen jarig is.

23-24 augustus: Scheveningen

Vrijdag werd een vol dagje. We zijn begonnen in de stad, een lunch met een collega van Anneke die op het Haagse kantoor van de provincie werkt. Daarna door naar Tanja om haar verjaardag te vieren. Liesje, haar moeder, was er ook. Erg gezellig om weer eens bij te praten. ’s Avonds zijn met Bart en Tan gaan eten bij Catch, schuin tegen over onze boot. Het is pas geopend. Erg lekkere visgerechten. Na een dagje lekker pimpelen (we zijn begonnen met rosé bij Tan en hebben dit doorgezet met uitstekende witte wijn bij Catch) ook snel in slaap :).
Zaterdag was een relaxed dagje. ’s Ochtends rustig aan gedaan, om daarna op de fiets stappen richting de pier van Scheveningen. Bij een van de beach clubs hebben we geluncht. Daarna boodschappen gedaan en Anneke heeft een dinertje gemaakt voor Bart, Tan en Harald. Helaas begon het wat te miezeren. Buiten eten was geen optie. Na het eten werd het droog en konden we alsnog richting het vuurwerkfestival. We hebben de show van een land gezien. Het was ons wat te fris om nog een half uur op de volgende te wachten. Bovendien moesten we de volgende dag niet al te laat vertrekken om gunsitge stroming te hebben richtign IJmuiden.

Vakantie 2013: Engelse Oostkust – week 2

10 augustus: Woodbridge-Ipswich

In de ochtend nog even naar de farmers market in de community hall geweest. Een klein, indoor marktje, waar lokale kleine boeren hun producten verkochten.

We hebben een heerlijke pate en wat groenten voor de curry van die avond meegenomen. Daarna nog een laatste rondje door het stadje gemaakt en aan boord geluncht. We moesten tot ong. 14.00-14.30 uur wachten voor vertrek. Pas dan zou er voldoende water staan en ook nog voldoende water bij de ingang van de rivier. In de tussentijd heeft Anneke nog even de krant binnengehaald op de iPad en meer van dat soort kleine dingetjes. Het zonnetje scheen inmiddels weer, dus het wachten was geen straf.
Rond 14.30 uur inderdaad vertrokken. Er stond een beetje wind, dus grootzeil bijgezet terwijl we op motor doorvoeren. We moesten door een wedstrijdveldje heen. Er was deze week regatta week in Woodbridge. De wind trok nog wat verder aan. Met de fok er bij hebben we hele stukken kunnen zeilen, al waren sommige delen door het kronkelen van de rivier niet bezeild. Om niet tussen alle gemoorde boten heen te hoeven varen, die delen de motor er weer bij gezet. De rivier afvaren vergde weer concentratie. Het was net niet bezeild, dus op tijd de motor er bij. Af en een toe eens stevige vlaag om het makkelijker te maken… Maar goed, we zijn er weer veilig door heen gekomen. Buiten nog een tijd door kunnen zeilen, totdat duidelijk werd dat tegen de stroom in kruisen echt te lang zou gaan duren om Ipswich nog te halen. 
De rivier op hebben we nog weer even kunnen zeilen, totdat ook dat pal tegen de wind in werd. Ondertussen heeft Anneke de curry gemaakt. Tegen een uur of acht voeren we Ipswich binnen. We moesten een sluisje door. De deuren stonden op, maar het licht nog op rood. Pas toen we de sluis aanriepen, ging het licht op groen. We moesten aanleggen op een drijfsteiger in de sluis. Leek ons wat overdreven, totdat het water naar binnen kolkte. Ongelooflijk! We moesten een stevig stukje omhoog, het water kwam met een snelheid binnen, niet normaal. We klotsten lekker heen en weer en de lijnen stonden strak. 
Eenmaal door de sluis afgemeerd bij de jachthaven die het dichtst bij de stad was. Er was niemand meer op het havenkantoor, dus maar aan boord gebleven. De haven was namelijk met een hek voorzien van een code afgesloten. Het ligt er wel gezellig, veel bars en restaurants op de kade.

11 augustus: Ipswich

’s Ochtends eerst langs het havenkantoor gegaan. De havenmeester heeft wat tips gegeven over goede restaurants en dingen om te gaan zien. Daarna de stad ingelopen. Het was nog wat rustig, het was dan ook eind van de zondagochtend. Ipswich is wel een aardig plaatsje. Qua indruk een beetje van Southwold, maar toch ook wel wat kenmerken van Lowestoft, zeker qua uiterlijk van sommige inwoners. Op de terugweg van de stad wat gegeten bij Bistro on the quay, op aanraden van de havenmeester. Het was uitstekend en ook nog eens heel goed betaalbaar. Daarna nog even terug de stad in. Anneke heeft na een half jaar lang dubben toch maar All Stars gekocht (mede omdat ze zo slim was om te vergeten dichte schoenen mee te nemen naar de boot. Slippers genoeg… maar voor wat koudere dagen… alleen maar de echte bootschoenen en zeillaarzen…) 
Terug op de boot hebben we de fietsjes gepakt en zijn we naar Fox marina gefietst, een kwartiertje verderop. Daar zit de grootste chandlery van Oost-Engeland. Hij is zeker erg goed gesorteerd. We hebben een dyneema shackle gekocht, alvast ter vervanging van de shackle bij de grootshoot, die aan het doorslijten is. Daarnaast voor Anneke een Tilley hat gekocht, ook iets waar ze al bijna een jaar naar zocht maar in Nederland nauwelijks te koop is. En ook nog een of andere spuitbus tegen de spinnen gekocht. Laten we hopen dat het werkt…
Vervolgens doorgefietst naar Jimmy’s farm, die (bij sommigen onder ons, in ons geval de vrouwelijke helft van de bemanning) bekend is geworden door de tv-serie met Jamie Oliver. Daar lekkere worstjes gekocht en een stukje devil cheese. De boederijdieren van dichtbij bekijken moest maar liefst 4,50 pond kosten. Dat hebben we maar achterwege gelaten.
Op de terugweg zijn we gestopt bij een van de bars op de kader, waar een bandje ouderwetse rock stond te spelen. Lekker sfeertje, goed biertje, zonnetje en gezellig zitten praten met twee Engelse jongens. Die hadden nog weer een tip voor het avondeten, een thai in de buurt. Dat advies maar opgevolgd en ook daar weer geen spijt van gehad. Uitstekend gegeten. 
Al met al een lekker volle dag, heerlijk genoten!

12 augustus: Ipswich-Woolverstone (Royal Harwich Yacht Club)

Lekker uitgeslapen, om daarna nog wat boodschapjes te doen. We gaan vandaag naar de Royal Harwich Yacht Club en uit ervaring weten we dat daar geen winkel dicht bij in de buurt is. Ook nog even koffie gehaald bij Starbucks en heerlijk mensen zitten kijken terwijl we de mega-mok leeg dronken. Ergens tussen 13.00 en 14.00 uur zijn we uitgevaren. De sluis was deze keer minder spectaculair. Er was nauwelijks verval. Eenmaal buiten nog even afgeslagen voor een tweede bezoekje aan de chandlery. Nog een andere shackle meegenomen en gekeken of ze drijvende landvasten hadden, aangezien die van ons langzaam aan vervanging toe zijn. Ze hadden ze wel, maar veel duurder dan in Nederland, dus dat maar gelaten voor wat het was.
De barre tocht voortgezet, op het fokje ging het hard genoeg. Vanuit Fox zagen we de masten overigens al bij Woolverstone. Het is echt een kippenendje. De yachtclub was vrij vol, maar we vonden nog een plekje tussen de vaste liggers. Wel zo rustig, want op de kop, waar de meeste gasten liggen, kan het wat onrustig zijn door voorbij varende boten en de stroming in combinatie met de wind. Het clubhuis is helemaal vernieuwd en pas recent geopend. Erg fraai geworden en prima faciliteiten. Gelukkig is het eten er nog even goed als een paar jaar terug. De ale battered cod smaakte als vanouds. Na een kopje espresso weer aan boord gegaan en uitstekende geslapen.
Oh ja, leuke van een meer formele royal yachtclub, speciaal voor de buitenlandse gasten wordt de vlag van hun thuisland in top gehesen 🙂.

13 augustus: Woolverstone (Royal Harwich Yacht Club)-Shotley

Vandaag wederom een barre tocht voor de boeg, helemaal naar Shotley point. Dit is de jachthaven tegenover Harwich en Felixstowe. Eind van de ochtend, begin van de middag zijn we vertrokken. Met stroom mee alleen op het fokje, wel zo relaxed. Vrijwel het hele stuk was zo bezeild. Net voor Felixstowe niet meer, dus toen de motor aan. Netjes de boeien gerond, aangezien een deel van het water voor de haven droog valt. Even zoeken naar de twee palen waar je tussendoor moet om de sluis in te varen, maar eenmaal gevonden bleek het eenvoudig. Even moeten wachten voor de sluis, en daarna keurig ontvangen in de haven. Er was ruimte zat. 
De haven is niet al te boeiend en afgelegen. Wel bijzonder is dat je hier in bad kunt in plaats van douchen. Puntje van aandacht is echter dat er in het betreffende gebouw ook een werkplaats is, waardoor de voorzieningen voorzien zijn van een indringende diesellucht. Toch maar geen bad dan…
Helaas bleek het pontje naar Harwich net vertrokken en pas weer te gaan eind van de middag, waarbij we dan een heel kwartier zouden hebben om Harwich te bekijken. Dus toen maar naar Shotley zelf gelopen. Dat blijkt een kroeg met een paar huizen en een zeer beperkte supermarkt te zijn. Voor de zekerheid nog was (blik)groente ingeslagen, zodat we de komende dagen in elk geval van eten zouden zijn voorzien. Daarna lekker op de boot gehangen en nog even met internet geprutst.

14 augustus: Shotley-Ramsgate

Vandaag een wat langere tocht. We hebben besloten in een keer naar Ramsgate te varen. We laten Heybridge, Burnham en Brightlingsea voor wat ze zijn en gaan na Ramsgate naar de Belgische kust. Rond half tien zijn we door de sluis gegaan. Het eerste deel van de tocht bleek er te weinig wind te staan om te zeilen, maar na een uurtje of twee-drie trok de wind toch nog aan en konden we zeilen. Tot aan de gunfleet sands was dit goed bezeild. Daarna een stukje hoog aan de wind en uiteindelijk motorzeilend richting Ramsgate. Anders zouden we veel te laat aan gaan komen en nog langer tegen de stroom in moeten varen (en kruisen tegen de stroom is niet onze hobby). De wind trok nog lekker door naar eind vier, begin vijf. Beetje choppy, maar wel goed te doen.
Bij Ramsgate moet je toestemming vragen om de haven in te mogen varen, ook al is de veerboot (zie vorig jaar voor de liefhebber) inmiddels failliet. Echt grote boten komen er daardoor momenteel niet in Ramsgate. Maar goed, keurig toestemming gevraagd en gekregen. De haven bleek knap vol. Er was Ramsgate week, met een regatta waar een boot of 40 aan mee deed. We moesten dan ook overnachten in de Oost-marina. Erg onrustig zo bleek. De deining kwam daar nog lekker door en het was ook minder beschut dan het westelijke deel. ’s Avonds nog een rondje gelopen en een lekker kopje koffie op een terrasje.

15 augustus: Ramsgate

Na wat weinig nachtrust door de woelende boot ’s ochtends snel een plekje gezocht in de West-marina. Wat een verschil! Heerlijke rust! Na een douchebeurt knapten we allebei weer wat op en zijn we Ramsgate ingelopen. Qua uitstraling gaat Ramsgate richting Lowestoft, maar het echte verval is hier nog niet ingetreden. De nieuwste business zit in de aanleg van de offshore windmolenparken. De Oost marina ligt ook voornamelijk vol met boten die daar hun business in hebben. 
De winkels waren niet heel bijzonder; wel een prima slager en groenteboer ontdekt, alwaar we de avondmaaltijd bij elkaar hebben geshopt. De lunch hebben we gedaan bij dezelfde tent als waar we de vorige avond koffie hadden gedronken, Rokka. Ziet er uit als een vrij hippe tent, maar klandizie blijft wat achter (naar ons idee is het simpel te hip en vooruitstrevend voor Ramsgate). Ze hadden prima meze, een goed maaltje. Daarna terg naar de boot en weerberichten binnen gehaald voor de dag van morgen. We willen in een keer naar Nieuwpoort, Belgie. Een tocht van rond de 55 mijl. Met wat stroom mee dus in een lange dagtocht goed te doen. Punt van aandacht in het weerbericht was dat er mist werd voorspeld. Met het oversteken van de vaarroute niet het fijnste vooruitzicht. Nog even contact gehad met onze persoonlijke weerman in Enkhuizen en het lijkt er op dat er weliswaar wat neerslag kan komen, maar echt dikker mist zal wel meevallen. Harald heeft nog wat lokaal advies gevraagd over de route rondom de zandbanken voor de Belgisch kust bij de boot achter ons. Die kwam volgens zijn achterkant namelijk uit Nieuwpoort. Het blijkt eenvoudig: immer grade aus, trek je niet te veel aan van al die banken, zeker bij rustig weer.
Bij het koken kwamen we er achter dat we een planningsfoutje hadden gemaakt. Allebei de gasflesjes waren leeg… Gelukkig was de maaltijd zo goed als klaar. Morgen voor vertrek nog snel even nieuwe halen. Prettig dat de betreffende winkel al om acht uur open gaat, want wij willen rond half negen uitvaren.

16 augustus: Ramsgate-Nieuwpoort

Harald is de gasflesjes gaan halen, terwijl Anneke de boot zeilklaar maakte. Huik en stroom eraf, val aanslaan en meer van dat soort dingen. En dat onder toeziend oog van de (mannelijke) bemanning van de racer tegenover ons. Harald was al snel weer terug. De winkel ging strak acht uur open. Samen met enkele andere boten Ramsgate verlaten, waaronder de boot uit Nieuwpoort. Er stond een mooi windje uit het zuidwesten, goed bezeild dus. De vaart zat er goed in, met een duwtje van de stroom erbij al helemaal. Het zicht was prima.

De eerste diepwaterroute kwam vlot in beeld en leverde geen noemenswaardigheden op. Niet heel druk en nergens voor uit hoeven wijken. De andere diepwaterroutes waren eigenlijk niet anders. Ergens toch vreemd als dit volgens de boekjes een van de drukst bevaren routes ter wereld moet zijn. We hebben deze nu een paar keer overgestoken, maar (afkloppen) tot nu toe zonder ingewikkeldheden. Wel lekker dat het zicht goed was. Ook de regen had zich nog niet gemeld, een waterig zonnetje wel. De wind kwam steeds verder van achteren in. Toen de fok te veel en te vaak begon te klapperen, hebben we die maar weg gerold. De snelheid bleef prima, zelfs met het inmiddels gereefde grootzeil. De wind trok namelijk nog wat verder aan, dus voor de zekerheid een rif gezet.
Langzaamaan kwam het Europese vaste land in beeld. Eerst de lelijke industrie bij Duinkerken en daarna de hoogbouw aan de Belgische kust. Tegen vijven liepen we Nieuwpoort aan. We zijn gaan liggen bij de koninklijke, waar we keurig werden ontvangen door de havenmeester. We kregen een ruime box, of eigenlijk twee, want we werden in twee boxen die normaal door wat kleinere boten worden bezet gelegd. ’s Avonds nog wat gelezen en op tijd naar bed. Je wordt toch altijd wat rozig van zo’n lange dag op zee.

Vakantie 2013: Engelse Oostkust – week 1

2 augustus: aan boord

Vanavond zijn we aan boord gegaan voor onze jaarlijkse zeezeilvakantie. Dit jaar pas relatief laat op vakantie. Enerzijds door ons beider werk, anderzijds door de sollicitatie van Anneke bij de HAN. We zijn er voor ons gevoel echt aan toe (al mogen we niet klagen met Bali in april). Katjes gedropt op de Kastanjelaan en daarna de laatste spullen aan boord gebracht. De afgelopen weekenden hadden we steeds al zaken meegenomen. Het viel nu dan ook mee wat er nog aan boord kwam. Daarna zijn we naar Herberg de Compagnie gelopen, een nieuw restaurant in Enkhuizen, dat wordt uitgebaat door Rick (zoon van Gerrit, eigenaar Mastenbar). Daar precies nog twee stoelen vrij op het terras. Prima plekje om al het voorbijlopende volk te aanschouwen. Prima biefstukje voor Harald en lekker fish & chips voor Anneke. De prijs-pret-verhouding is hier zeer ok. Vervolgens koffie aan boord gedaan en wat kleine klusjes. Zo heeft Anneke een klamboe omgebouwd om over de buiskap te gebruiken, zodat de kajuitingang lekker open kan blijven. De avond afgesloten op het terras met de Mastenbar met Anneke, Johan, Dirk en Lidi.

3 augustus: Enkhuizen-Den Helder

Vanochtend op tijd vertrokken naar Den Helder. Het was rond 13.00 uur laag water Den Oever. Dus om nog op het laatste restje van het tij naar Den Helder te komen, moesten we niet al te laat door de sluis zijn. Rond half acht voeren we naar buiten. Het zonnetje kwam net door, de wind trok een beetje aan tot een kracht vier uit het zuidwesten. Een prima zeilochtend!
Tegen half elf kwam de sluis in beeld. We hadden geluk, we konden zo invaren. Met z’n tweeën werden we direct geschut. We hadden al besloten om alleen op het fokje verder te varen en dat bleek geen overbodige luxe. Eenmaal buiten stond er een stevige vijf, spoedig veranderd in een zes. Reden om de fok een beetje in te rollen. De haallijn van de fok hebben we net vervangen. Daardoor bleek de klem deze niet meer goed te houden… dus rolde de fok spontaan weer uit… Die lijn zullen we dus voorlopig even extra moeten borgen op een kikker…
Onder zeil liepen we lekker, ging goed vooruit. Helaas was het laatste stukje niet meer bezeild. Dat hebben we op motor gedaan, al kun je je afvragen wat nou eigenlijk beter gaat als er sprake is van wind tegen stroom. Tegen enen kwam Den Helder in beeld. Er hing een bordje “vol”  bij de KMJC, maar toch maar even gebeld of er toch niet een plekje was. Dat bleek er gelukkig wel te zijn. Eerst even langszij bij een andere boot en uurtje later lagen we in een box.
Bij de watersportwinkel nog even noodverlichting gehaald. Dat stond al langer op het verlanglijstje en hier hadden ze een led-verlichtings-variant. Daarnaast ook een nieuwe C30 van Imray gehaald i.v.m. de aangepaste vaarroutes op de Noordzee. Helaas was er nog geen nieuwe C25, maar met de oude lukte het vast ook wel om Lowestoft te vinden.
’s Avonds hebben we ter ere van de verjaardag van de moeder van Anneke bij Pieter en Linda gegeten met de ouders van Anneke en Anneke en Johan. Prima avondje met uitstekend eten. En bij vertrek een noodpakketje met verse groenten uit eigen tuin meegekregen: versie bieten, snijbonen, courgette en chilli-pepers, yummie!
Terug aan boord de weersberichten maar weer eens bestudeerd. Zoals het er nu naar uitziet kunnen we zondagmiddag vertrekken richting Lowestoft. De wind wordt zuidelijk, meest drie tot vier.

4 & 5 augustus: Den Helder-Lowestoft

Een relaxed ochtendje. In de ochtend stond er nog een flink windje, die gedurende de dag keurig zoals verwacht afnam. Anneke heeft de standaard oversteek maaltijd gemaakt: pasta-salade met uitgebakken chorizo. Harald heeft de boot nagelopen, verstaging etc. gecheckt. Alles was in orde, wel zo prettig. Rond vier uur zijn we vertrokken. Het zou een uurtje later hoog zijn, dus nog even tij tegen en dan mee langs Hels deur en het Schulpengat uit. Helaas, er bleek een dubbelhoog te zijn, waardoor de stroom wat langer tegen stond dan gepland. De wind nam ook rap af, tot rond de drie knopen. De motor ging dus maar aan. Om 20.00 uur begon de wacht van Anneke. De stuurautomaat bracht ons richting de (verlegde) TX1. Door de nieuwe vaarroutes moesten we wat zuidelijk varen dan eerst. Het was nog best druk met grote boten. Een paar keer neigde het er naar dat we de koers moesten verleggen, maar geen een keer daadwerkelijk nodig. We hebben het idee dat door onze ais de grote boten meer rekening met ons (kunnen) houden. Als zij hun koers maar enkele graden verleggen en net iets harder of zachter gaan varen (tienden van knopen slechts), verwordt een lastige situatie tot een passage op ruime afstand. Terwijl het voor ons veel meer gedoe is, zeker als we zeilen… De wind nam langzaamaan toe. De zeilen stonden al weer bij en de motor maakte minder toeren. Om niet te veel variabele snelheid te hebben in de buurt van de grote schepen, had Anneke het zo gelaten. Bij overname van de wacht om 00.00 uur was de wind inmiddels zo ver toegenomen, dat de motor uit kon en de snelheid ruim boven de vijf knopen bleef. Lekker zeilen!
We bleven af en toe boten tegenkomen, ook buiten de vaarroutes. De ais is dan toch wel erg handig, zeker nu we die buiten op de plotter kunnen bekijken. De wind bleef goed doorstaan en Lowestoft was met een zuidoostelijke wind goed bezeild. Het schoot lekker op. In de ochtend trok de wind nog wat verder door. Voor de zekerheid nog een rifje gezet. Evenals vorig jaar met de hemelvaarttocht, kwamen we (ongepland) heel goed uit qua tij. Ongeveer rond de kentering rondden we de Southolm en werden we richting Lowestoft gespoeld. De pilot raad aan Lowestoft niet aan te lopen met wind meer de oost 4. Met zuidoost 3-4 is het al lekker onrustig voor de ingang, met stroom die je flink wegzet, dus de pilot heeft zeker een punt… Als een krab schoven we naar binnen, Anneke moest flink geconcentreerd sturen om op koers te blijven. Eenmaal binnen de pieren was het lekker rustig. Bij de jachtclub was een plekje in een box; wel zo makkelijk, kun je tenminste zonder een naastliggend schip lastig te vallen vertrekken.
Lowestoft blijft een stad in verval. De omgeving maar ook de inwoners geven een wat troosteloost beeld. We zijn nog even de hoofdstraat doorgelopen naar de supermarkt en twee nieuwe Engelse boeken gekocht bij Waterstones. Daarna gegeten aan boord, een variant op een recept uit de Good Food, pasta met de courgette en de snijbonen uit het “noodpakket”, heerlijk! Na het eten eigenlijk gelijk door naar bed. Toch stiekem wat moe van de overtocht.

6 augustus: Lowestoft-Southwold

Aangezien Lowestoft niet de meest aantrekkelijk plek van de Oostkust is, zijn we direct doorgevaren naar Southwold. We vertrokken rond negen uur, zodat we rond elf uur Soutwold konden aanlopen bij hoog water en rond de kentering. Het kan op het riviertje flink stromen. Er stond een noordelijk windje, rond kracht drie. Met een zonnetje erbij prima zeilweer. Met de stroom mee schoot het dan ook lekker op en twee uurtjes later voeren we langs de pier van Southwold. De havenmeester aangeroepen en hij ving ons keurig op bij de bezoekerssteiger. Element aan flinke lange lijnen vastgemaakt, zodat we zonder problemen ook bij laag water nog goed vast zouden liggen.

Na een lunch aan boord (tortilla’s met zalm en kruidenkaas) hebben we de fietsjes gepakt om naar Southwold te gaan. Langs het strand gewandeld en de pier uitgebreid bekeken. Natuurlijk even een kopje thee gedaan bij een van de cafe’s daar (looking like a very cafe-style cafe, aldus een van de voorbijgangers). Daarna de winkelstraat doorgelopen. Kleine boodschappen bij de coop en lekkere kaas bij Cheese Nutters. Ook maar even een rondleiding door Adnam’s brouwerij geboekt. Niet te vroeg, we moeten ons morgen om 11.00 uur melden.
’s Avonds in de pub tegenover de bezoekerssteiger gegeten. Het was er druk. Bij de eerste poging waren er geen tafels vrij; een uurtje later gelukkig wel. Allebei aan de overheerlijks fish’n’chips met mushy peas. Adnam’s biertje erbij, echt vakantie zo.

7 augustus: Southwold

Vandaag zijn we blijven liggen in Southwold. We willen deze vakantie de tijd nemen om de plaatjes en hun omgeving te bekijken. Hier dus een bezoekje aan de bierbrouwerij die als sinds 1345 in het stadje aanwezig is en sinds 18-zoveel in handen van de familie Adnam’s. We kregen de rondleiding van de (vroeg)gepensioneerde chief-engineer en daarna production-manager. Duidelijk een voormalig medewerker die verknocht is aan het bedrijf en de machinerie die onder zijn leiding is geinstalleerd. De brouwerij is nog niet zo lang geleden voorzien van een compleet nieuwe installatie, waardoor het hele brouwproces geautomatiseerd is. Echt voer voor ingenieurs, zeker Harald heeft zich uitstekende vermaakt met alle uitleg. Na de rondleiding de onvermijdelijke confrontatie met het product. Prima speciaalbieren en als toegift een paar wijnen en hun prijs-winnende gin. Een uitstekende afsluiting van de ochtend. En goed dat we een stevige boterham met gebakken ei als ontbijt hadden genomen.
Terug aan boord een broodje gegeten en na wat gelezen te hebben nog een wandelingetje gemaakt langs de overzijde van de rivier. Heen hebben we de brug genomen, terug het “roeiveer”. De veerman moest stevig roeien om de stroom dood te varen, petje af en geen man om mee te gaan armpje drukken. Vervolgens de havenmondig bekeken, waar het flink kan stromen, zeker zo rond half tij toen we gingen kijken. Indrukwekkend om te zien.
’s Avonds aan boord nasi gemaakt, met de peper uit de tuin van Pieter en Linda. Prima op smaak, geen sambal meer nodig. Na het eten nog in de kuip zitten lezen. De wind was gaan liggen, een heerlijk rustig avondje met een waterig zonnetje.
Morgen vertrekken we naar Woodbridge. We gaan ruim een uur na laagwater weg, zo rond half acht. Niet al te vroeg, blijft immers vakantie. Met deze vertrektijd zouden we mooi net na half tij bij de ingang van de Deben moeten zijn, de aanbevolen tijd om die op te varen richting Woodbridge. Aangezien er een regatta is al even gebeld met Tide Mill Yacht Harbour; er is gewoon plek voor ons. Wel zo prettig om te weten, want anders kunnen we gelijk de rivier weer terug varen. Die valt voor de haven namelijk droog…

8 augustus: Southwold-Woodbridge

Het getij dicteert: vertrek rond half acht en dat hebben we strak gehaald. De wekker ging even voor zevenen, ook mooi op tijd om nog net een weerberichtje mee te pakken van Thames coastguard via de marifoon. De verwachting was onveranderd. Begin noordelijk, kracht 3, draaiend naar zuid west en afnemend. Prima weertje dus om naar Woodbridge te komen. Over zee een dikke twintig mijl en dan nog ongeveer tien de rivier Deben op. Alles met stroom mee in dit geval. 
Ondanks dat het maar een goed uur na laag water was, hebben we nergens op het riviertje minder dan 2,4 meter water onder de boot gehad. Wel natuurlijk netjes via de aanbevolen route dicht onder de kade gebleven. Uit varen ging een stuk relaxter dan de laatste keer, toen we met afgaand tij uitvoeren. De stroom zette ons toen flink opzij, dat viel nu met stroom tegen gelukkig mee.
Buiten snel zeil gezet. Er stond nog net genoeg wind om te kunnen zeilen. Al snel begon de wind wat te draaien en af te nemen. De motor toch maar bij gezet, want anders zouden we het tij bij de Deben niet halen en ook Woodbridge niet. Netjes alle banken ontweken en langs de nogal lelijke kerncentrale gevaren. Er waren nog een paar bootjes buiten, deels ook onderweg naar de Deben. Op de achtergrond kwamen ook al langzaam de kranen bij Felixstowe in beeld, de ingang van de Orwell, de volgende rivier die we op willen gaan.
De ingang van de Deben vergt wat aandacht. Er zijn verschuivende banken van schelpen voor de ingang, dus goed de tonnenlijn volgen is het devies. Daarna op de rivier ook de tonnetjes in de gaten houden, al leiden alle aan moorings liggende boten ook de weg. Na vele bochtjes kwam de Tide Mill bij de jacht haven in beeld. De havenmeester aangeroepen en we konden door de jachthaven in. Het eerste plekje dat we toegewezen kregen had een nadeel: de boot naast ons vertoonde een hoge piep. Waarschijnlijk een laadalarm van zijn accu’s. Erg vervelend. De havenmeester zou het proberen op te lossen. Wij zijn eerst maar eens het stadje gaan bezichtigen. Punt van onderzoek was of de Moorish Lounge, een restaurant waar we een paar jaar terug lekker hadden gegeten nog bestond. Helaas, ze waren failliet gegaan. Dat werd dus zelf koken in plaats van uit eten. Gelukkig troffen we de nodige delicatessenzaakjes, waar we lekkere kaas, worst en olijven hebben gekocht. Tapas-maaltijdje dus in het zonnetje in de kuip. Zwaar leven hebben we toch… 

9 augustus: Woodbridge

Vandaag begon wat druilerig. De Metoffice (Brits KNMI) had regen voorspeld en had het weer eens bij het rechte eind. Rustig aan ochtendje dan maar, koffie, boekje, broodje. Rond de middag klaarde het op en zijn we gaan wandelen langs de rivier en een zijarm van de rivier. Het is hier duidelijk geen arme omgeving. Prachtige grote landhuizen met uitzicht over de rivier zijn hier niet een uitzondering. Terug zijn we langs de hoofdweg gelopen die uiteindelijk uitkomt bij de jachthaven. Op de terugweg ook boodschappen gedaan. We gaan Cobb-en met veel verse groenten om te roosteren en een flink stuk lamsvlees.