27-30 april: Texel en Den Helder

Het eerste zeilweekend van het seizoen was gelijk een lang weekend. Anneke had verplicht vrij de maandag voor Koninginnedag en Harald kon ook vrij krijgen. We wilden graag richting wad, al was de wind daar wat ongunstig voor.

We vertrokken met het idee om naar Workum te gaan en dan de volgende dag wel weer te zien. De wind was noord-noordwestelijk, oftewel kruisen. Na de eerste overstag zagen we dat Den Oever nagenoeg bereikbaar werd met de volgende slag, dus daar naar toe gegaan, zodat we de dag erna met weinig wind op de stroom naar Den Helder of Texel konden varen. Overigens lijkt het er op dat we met de nieuwe zeilen zowel hoger, als harder kunnen lopen. Niet verkeerd! Eenmaal aangekomen bij de sluis, bleken we daar eigenlijk precies op het juiste tijdstip te zijn qua getij om naar Texel te varen. Het zonnetje scheen, het ging lekker, geen enkele reden om nog even door te varen. Tegen een uur of vijf kwamen we aan op Texel. Het was heerlijk rustig in de haven. Voldoende plek in een van de boxen.
De volgende dag zijn we naar Den Helder gevaren. Het was net niet bezeild, maar met stroom mee en een beetje knijpen kwamen we een heel eind. In elk geval zo ver dat een overstag geen zin zou hebben. Dan zouden we de haveningang voorbij varen. Ook Den Helder was heerlijk rustig. Mooi plekje langs de kade, waar normaal gesproken een vaste ligplaatshouder ligt. ’s Avonds blauwe hap gegeten in de Marine jachtclub. Ook contact gezocht met oom Pieter en tante Linda; zij bleken helaas voor ons in Engeland te zitten. Harald heeft nog wat zitten klooien met het toilet, maar ondanks alle pogingen tot ontkalken is er nog geen definitieve oplossing. Het water blijft teruglopen…
Maandag zijn we blijven liggen in Den Helder. We hadden het plan opgevat om naar het Marinemuseum te gaan. Dat bleek zeker de moeite waard. Een mooie historische collectie, een onderzeeboot, nog twee andere schepen en de voormalige brug van de De Ruijter waren erg fraai. Voordat we terug gingen naar de boot nog even langs de watersportwinkel. In een laatste poging om het toilet te maken wilde Harald e.e.a. vervangen. Daarnaast had Anneke de handleiding bekeken, waar het probleem keurig in stond beschreven met als oplossing vervangen van een bepaalde pakking. Al was Harald er van overtuigd dat het daar in elk geval niet aan lag…
De man in de winkel hoorde het verhaal aan, zocht wat bij elkaar en op de vraag van Anneke, “goh, kan het ook aan een pakking liggen” fronste hij even en zei toen “U had een Twist-n-lock, niet… Dan ligt het inderdaad zeer waarschijnlijk aan de pakking onderin de pomp.”
Terug op de boot ging Harald aen het werk met de vervanging van de verschillende onderdelen. De betreffende pakking bleek onder het kalk en urinesteen te zitten… Zijn werk was deze keer niet voor niks. Het toilet sluit weer goed af, er loopt geen water terug! ’s Avonds kregen we bezoek van de KNRM. Het was hun oefenavond en ze wilden droogoefenen met het maken van een sleepverbinding. Erg vermakelijk. Vooral toen bleek dat ze net een klein foutje hadden gemaakt. Had de sleep echt op spanning gekomen, had in elk geval onze genuaschoot het niet overleefd, aangezien die gedraaid zat om de sleeplijn. Daarnaast nog een boot geholpen met aanleggen. Al stond er niet al te veel wind, hij was er in geslaagd aan lager wal te geraken en kwam er niet meer weg. Tot ’s avonds een uur of negen heerlijk in de kuiptent gezet. Dat is echt een aanwinst!

Dinsdag zijn we terug gevaren naar Enkhuizen mooi westelijk windje. Den Oever kwam snel in zicht, stroom en wind mee: dan schiet het wel op. Bij de sluis nauwelijks oponthoud. We konden vrijwel direct de brug door en de sluis invaren. Gelijk weer zeil gezet. Enkhuizen was niet bezeild en daarbij lag het fijne vogeleiland midden in het IJsselmeer nu prachtig op de route. We zijn er boven langs gegaan. Harald dacht net een stukje te kunnen afsteken binnen de kardinaaltjes van het eiland door, maar die kardinalen blijken toch echt een functie te hebben. We hebben kort de grond geraakt. Verder zonder bijzonderheden Enkhuizen aangelopen. Tijdens het varen geluisterd naar de abdicatie van Beatrix en de inhuldiging van Willen Alexander.

Start seizoen 2013

Een nieuw seizoen, een nieuw logboek. Vanuit het besef dat het vorig jaar nog wat onafgerond is, hierbij al wel de nieuwe verhalen over seizoen 2013 met Element.

21 maart: te water

Dit jaar zijn we half maart te water gegaan. Na vorig jaar pas half april er in te kunnen, hebben we deze winter de maatregelen genomen om er op tijd in te gaan. Dus pas als een van de laatsten eruit en onderhoud uitbesteed, zodat we niet afhankelijk waren van een enkel mooi weekend om al het onderhoud aan het onderwaterschip te doen. Dit is allemaal naar wens verlopen, zodat we 21 maart te water konden. De nieuwe zeilen waren toen ook klaar. Nadat de mast weer was gezet (we hadden deze winter de verstaging e.d. laten controleren), konden we aan de slag.
Nieuwe zeilen zijn fijn om mee te zeilen, maar niet fijn om aan te slaan en hijsen. Het was een flink gevecht. Gelukkig met maar weinig wind. Pa Lub kwam tijdens zijn dagelijkse wandeling even kijken. Zijn extra handjes kwamen goed van pas. Het zeil was aan de winnende hand… Inrollen van de genua ging knap zwaar. Het nieuwe doek wenste duidelijk nog niet opgerold te worden. Het opdoeken van het grootzeil viel helemaal tegen. Daar was de ervaring van de zeilmaker bij nodig. Die kwam langs om de maat van de huik en rocon op te meten. Met een geleende huik van de zeilmaker kon het grootzeil gelukkig gewoon blijven zitten. De genua heeft aan het uiteinde een beschermlaag, dus ook die kon zonder rocon gewoon blijven zitten.

23-24 maart: (poging tot) klussen

In het weekend van 23 en 24 maart woei het stevig, kracht zeven tot acht uit noorden. Daarbij was de temperatuur rond het vriespunt. Harald heeft nog de mast getrimd, maar daarna zijn we huiswaarts gegaan. Anneke deed een poging tot schoonmaken, maar werd toen zelfs in de haven licht zeeziek. Door de wind, gecombineerd met nog maar weinig andere boten in de haven, ging de boot zo ongelooflijk heen en weer… En buiten werken was ook geen pretje. Schroevendraaiers woeien van het dek!