18 – 25 augustus: 5e vakantieweek

Zaterdag 18 augustus: Oostende

Vandaag een dagje in Oostende. Vorig jaar waren we aangenaam verrast door deze plaats, maar hadden geen tijd ingepland om langer dan een avondje te blijven. Nu dus een dagje ingeruimd om hier wat langer rond te kijken. Het centrum is niet slecht, aardige winkels en veel (drukke) terrassen. Duidelijk nog het bourgondische leven hier. ’s Ochtends de stad bekeken en geluncht met Vlaamse frieten. ’s Middags in de schaduw aan boord vertoefd. Het was knap warm, maar wel lekker met een klein beetje wind over dek. Anneke heeft nog deel drie van een trilogie gekocht (waar ze deel 1 en 2 van had gekocht op Guernsey).
’s Avonds wederom in de kuip gegeten. Daarna op tijd naar bed. We willen in 1 keer naar Scheveningen morgen. Dat is een goede 80 mijl. En om goed van de stroom gebruik te kunnen maken is vertrek tussen vijf en half zes niet verkeerd. Het is niet anders…

Zondag 19 augustus: Oostende – Scheveningen

Dus… tussen vijf en half zes vertrokken naar Scheveningen. Het was nagenoeg windstil en blak. Op de motor met stroom mee langs de Belgische kust gevaren, al was die niet goed meer zichtbaar. Het was vrij heiig. Tijdens het varen koffie gezet en in de loop van de ochtend een eitje gebakken voor Harald. De wind trok wat aan, meer dan gedacht cq. verwacht. Zelfs even tussen de kracht vier en vijf. Wel pal voor het lapje. Tijd voor de spinnaker. Onder spi voeren we Nederland binnen. Maar pas tegen de tijd dat we bij de Tweede Maasvlakte voeren, zagen we de Nederlandse kust. Al met al een mijl of 30-35 kunnen spinnakeren, waarna de wind weer afnam. Zonder ingewikkeldheden overgestoken bij de Maasmond. Het schoot lekker op, mede dankzij het spinnakeren. Tegen zevenen kwam de haven van Scheveningen al in beeld. De havenmeester ving ons op. Met de mededeling dat we graag drie nachten wilden blijven, kregen we direct een box toegewezen. Wel zo makkelijk.
Bart Seesing meldde zich snel voor het havenbiertje, Tanja zat nog in een beachclub samen met Loeki (ook Twentse BSK-er). Na het havenbiertje zijn we ook naar de beachclub gelopen voor een hapje eten. Lekker bij gekletst en tussen de buitjes door terug naar de boot gelopen.

Maandag 20 en dinsdag 21 augustus: Scheveningen

We hadden besloten twee dagen te blijven liggen in Scheveningen, zodat we voldoende tijd zouden hebben voor winkelen en natuurlijk bijpraten met vrienden. Rond de lunch zijn we de stad in gegaan. Eerst een lekker sateetje bij het Gouden Hoofdt, daarna geshopt. Anneke is goed geslaagd en deze keer niet eens bij Karen Millen.
’s Avonds kwam Arne aan boord borrelen. Hij had een uitstekende fles prosecco bij zich, die prima combineerde met de kaasjes en worst. Lekker bij gekletst. Tegen de tijd dat hij vertrok, meldden Peter en Jolanda van de Bornia (Etap 30i) zich. Die waren eerder deze dag ook aangekomen in Scheveningen op de terugweg van een vakantie in Zeeland. Met hen nog even lekker door geborreld en vakantieverhalen uitgewisseld.
Dinsdag uitgeslapen en wat gelezen. Ook het grootzeil vervangen door het reservezeil. Er zit een gat in het zeil ter hoogte van de bovenste zaling. Deze zijn erg gepeild en met de vele voor de windse koersen is de zaling, ondanks de versterkingen op het zeil, er door heen gekomen. Rond lunchtijd richting Scheveningen gegaan voor een uitstekende lunch in de Cocomo beachclub. Op de terugweg langs de watersportwinkels geweest. Eindelijk onze te kleine vlag vervangen en gelijk aangepast: de vlag hangt nu aan de achterstag. Weliswaar niet helemaal hoe het hoort, maar staat wel veel fraaier. In de haven kort bijgepraat met Gerard Koning, een oud-collega van Harald bij Enrichment. Hij vaart met zijn gezin een X362.
’s Avonds met Bart en Tan uit eten geweest bij Oni, een Japans restaurant. Uitstekende sushi gegeten. Bij thuiskomst heeft Harald nog wat diesel gehaald, terwijl Anneke de afwas heeft gedaan. Gezien het weerbericht houden we rekening met een flink stuk motoren naar Den Helder. Het tij is gunstig. We willen stroom mee hebben bij het Marsdiep en dat betekent dat we niet al te veel voor zessen daar moeten zijn. Tussen negen en tien uitvaren uit Scheveningen is dan prima.

Woensdag 22 augustus: Scheveningen – Den Helder

Bij het uitvaren bleek er meer dan voldoende wind te staan om te zeilen. Wederom ruim van achteren. Aangezien de windmeter nauwelijks onder de twintig knopen kwam, besloten we voor de makkelijke optie te gaan: alleen de genua. Op alleen de genua liepen we al regelmatig tegen de zeven knopen door het water. Het schoot dus lekker op zelfs, zelfs met stroom tegen. Ergens halverwege is het log de 10.000 mijl gepasseerd. Dat betekent dat wij inmiddels ruim 7500 mijl met Element hebben gevaren!
Het ging zelfs zo hard, dat we wat te vroeg waren bij het Schulpengat, daar stroomde het nog wat tegen. Langs Hels deur het Marsdiep in begon het toch nog mee te stromen. De laatste mijlen gingen lekker snel, waardoor we nog voor achten de KMJC binnen liepen. Mooi op tijd om een blauwe hap te gaan eten. Wonder boven wonder werden we snel geholpen en stond het eten binnen tien minuten op tafel. Dat was dit voor jaar met de Etapclub wel anders. Harald nog een ijsje toe en daarna terug naar de boot. Lekker rozig bedje in.

Donderdag 23 augustus: Den Helder – Enkhuizen

Nog een klein stukje op stromend water en dan weer terug op het IJsselmeer. Helaas komt de thuishaven weer in zicht en daarmee langzaamaan het einde van de vakantie. Die is werkelijk omgevlogen. Rond negenen zijn we vertrokken uit Den Helder. Met stroom mee heerlijk gezeild richting Den Oever. Het was heerlijk rustig, bijna geen andere boten op het wad te zien. Bij de sluis hadden we mazzel. Er kwamen net boten naar buiten, dus we konden gelijk de brug door en de sluis in. We lagen als enige boot in de sluis.
Op het IJsselmeer langs de dijk naar het zuiden gevaren. Er stond nog een lekker windje. Het was mooi helder, dus als snel zagen we Medemblik liggen en daarna de vuurtoren bij Andijk. Vervolgens de drie torens van de ovens in het Zuiderzeemuseum en de Zuidertoren: Enkhuizen. Even na enen lagen we na ruim zes weken weer in onze eigen box. Beetje onwerkelijk. Het lijkt echt gisteren dat Harald met de heren vertrok en Anneke naar Cherbourg reed. Bij vertrek lijken zes respectievelijk vijf weken oneindig lang, maar terugkijken is het supersnel gegaan. Natuurlijk helpt het dat we heerlijk weer hebben gehad.
Enkhuizen ingelopen voor kibbeling als lunch en daarna richting de ouders van Anneke gegaan om te kijken hoe het met de katjes was (natuurlijk uitstekend). ’s Avonds hapje gegeten in de Mastenbar. Vrijdag en zaterdag blijven we nog in Enkhuizen om te klussen aan de boot. Harald gaat beginnen met inbouwen van de nieuwe plotter. Een aardig klusje, nieuwe draden trekken en alles op elkaar aansluiten. Al met al een leuke puzzel.

Vrijdag 24 en zaterdag 25 augustus: Enkhuizen

Deze laatste twee dagen aan boord stonden met name in het teken van het inbouwen van de plotter. Bedenken hoe een en ander aan te pakken en daadwerkelijk uit te voeren. De nieuwe plotter is net een tikkeltje breder dan de oude (een paar millimeter), maar veel minder hoog. Dus moet er een gat worden gevuld. Helaas ontbreekt de converter nog die we nodig hebben om de oude ST60 instrumenten te laten praten met de nieuwe plotter. De ais kan al wel worden aangesloten. En na veel puzzelen en de mazzel om de servicedealer van Raymarine tegen te komen bij Joosten weten we nu wel zeker dat alles werkend te krijgen is, inclusief de stuurautomaat. De handleidingen van Raymarine waren daar wat onduidelijk over. Tussendoor heeft Anneke nog een nieuwe paardrijbroek gekocht, een lekkere warme voor in de winter of bij een buitenrit. En niet te vergeten, we hebben een vervanging gekocht voor de tweede auto. De Arosa gaat worden vervangen door een mooie rode Ibiza. Ten slotte ook eindelijk een afspraak kunnen maken met de zeilmaker om aan boord de boel in te meten. Vrijdag was hij tegen eerdere afspraken in niet in Enkhuizen, maar zaterdag toch nog gelukt ‘em te spreken. Volgende week zaterdag komt hij aan boord om alles langs te lopen. Nu duidelijk is dat de zeilen echt minder beginnen te worden, zijn we extra blij met ons eerdere besluit.
Na zes/vijf weken en tegen de 1200 mijl zit de vakantie er helaas op. We hebben genoten. De Bretonse kust, de Kanaaleilanden, Normandie, Belgie en een stukje Nederland: een prachtige tocht met heerlijk weer!
Maandag moet Anneke weer aan het werk en die maandag erna start Harald bij Alliander.

11 – 17 augustus: 4e vakantieweek

Zaterdag 11 augustus: Deauville – Honfleur

Vanochtend eerst geprobeerd Arnoud te bellen om hem te feliciteren met zijn verjaardag. Er werd niet opgenomen (ze zijn ook nog met vakantie), dus de felicitaties op de voicemail achtergelaten. Het is pas rond vier uur in de middag hoog water, wat betekent dat het sluisje pas vanaf twee uur draait. Alle tijd dus om ’s ochtends nog een rondje door Deauville te doen. Een van de dagen er voor hadden we erg fraaie bruine leren laarzen gezien voor Anneke, die bepaald niet te duur waren. Deze nu dan toch maar gekocht. Na de lunch losgemaakt en ons gemeld bij de sluis. Vanaf onze ligplaats zagen we de deuren openen, een goed moment om los te gooien. Het schutten, of eigenlijk het volladen en wachten op laatkomers, nam aardig wat tijd. Zo rond half drie voeren we naar buiten. Er stond meer wind dan gedacht, een drie tot vier uit het Oosten. Het stuk tot aan het Chenal de Rouen was mooi bezeild. En omdat we geen haast hadden, luie mensen zeilen gedaan op alleen de genua.
Het Chenal was pal in de wind. En niet al te breed en voor ons onbekend terrein, dus op motor de laatste zeven mijl afgelegd. We kwamen mooi op tijd aan voor de sluis; we konden direct aansluiten voor de schutting van 17.00 uur. Daarna moesten we een minuut of twintig wachten voor de brug naar het vieux bassin. Hoewel aangegeven als wachtplaats, viel het nog niet mee om hier vast te maken. Maar met enige inventiviteit en hulp van iemand op de kade toch gelukt. Om 17.30 uur draaide de brug en konden we een plekje opzoeken in het bassin. We liggen op een dehler 36 uit Lelystad, de Fleur de lis. Je ligt hier echt top. Je bent onderdeel van de toeristische attractie en ligt in feite op het terras, super! Uitgebreid zien en gezien worden.
’s Avonds aan boord risotto met verse doperwten gegeten. Nog even lichte paniek, er was geen witte wijn meer. Toch best essentieel voor een goede risotto. Gelukkig zijn de winkels hier tegen de Franse gewoonte in lang open, ook na 19.00 uur. Bij een van de vele drankhandeltjes een lekkere Sauvignon gevonden, waarna Anneke het eten heeft klaargemaakt. Het was nog lang lekker buiten. Gezellig zitten kletsen met de buren en pas tegen twaalven naar bed.

Zondag 12 augustus: Honfleur

Deze dag begon bewolkt. We waren hier vorig jaar alleen met de bus geweest. Maar hier met de boot liggen is nog veel leuker. Na de koffie het dorpje verkend. Het is erg schattig, met vele oude huisje. Ook grappig is dat door de hoogteverschillen wat bij de haven de eerste verdieping is van een huis, begane grond lijkt bij de straat erachter. Qua lunch vandaag een eenvoudige baquette, die kakelvers was, heerlijk.

In de middag raakten we wederom aan de praat met de Nederlandse buren op een dehler 36, Fleurde lis. Erg gezellig zitten kletsen onder genot van een drankje, om uiteindelijk gezamenlijk op het terras met uitzicht op onze boten een hapje te gaan eten. Harald en ik kozen beide voor de mosselen, die deze keer wel prima waren uitgezocht en bereid. Als toetje een creme brulee, die ook prima smaakte. Na het eten moesten de twee dochters van de buren natuurlijk nog even in de mooie oude carrousel aan de haven. Daarna tijd voor bed. Morgenochtend willen we om half negen door de brug en sluis.

Maandag 13 augustus: Honfleur – Fecamp

Exact om half negen ging de brug open. We lagen klaar, dus uitstekend zo. Gelijk door richting sluis, die open bleek te staan. Blijkbaar waren we dicht genoeg bij hoog water. Na de sluis zeil gezet en afscheid genomen van Fleur de lis. Zij vertrokken richting Deauville en stiekem is Dehler 36 toch wat sneller dan wij. Langere boot en duidelijk meer zeil; de mast is een flink stukje hoger. Het chenal was mooi bezeild, ruim windje. Bij Le Havre draaiden we langzaam op richting het noord. Het was meer en meer pal voor het lapje. Met een knoop of twaalf tot vijftien vlinderen (met uitgeboomd genua) liepen we tussen de vijf en zes knopen gemiddeld. Prima dus en niet de moeite waard om met een spi te gaan klooien. Langzaam liepen we ook in op een Nederlandse Hutting die ruim voor ons was vertrokken. Dat werd hen blijkbaar wat te gortig, dus daar ging wel een spi om hoog, waarna ze heel langzaam wat uitliepen. Tegen de verwachting in hadden we het merendeel van de tocht stroom mee. Blijkbaar een neertje zo net onder de kunst tussen Le Havre en Etretat. Even na drieën liepen we Fecamp binnen. Best een aardig haven met de nodige restaurantjes om de haven. Het begon te regenen, maar de opklaring was in de verte al weer zichtbaar.
Toen het bijna droog was, zijn we Fecamp ingelopen. Dat bleek wat tegen te vallen. Het centrum is beperkt en op maandag blijkt vrij wel alles gesloten. Ook een smerige stad. De hoeveelheid hondendrollen is ongelooflijk! Voor boodschappen doorgelopen naar de Carrefour. Er is weer avondeten voor de komende dagen. ’s Avonds aan boord chorizo pilaf gegeten. En allebei gedoucht. Niet de friste douches, maar wel goed warm. Morgen weer redelijk op tijd er uit. De meest gunstige tijd om te vertrekken qua stroom zou zo rond half zes zijn. Dat voelt niet als vakantie; zeven uur is ook niet slecht…

Dinsdag 14 augustus: Fecamp – Dieppe

Hmmm, zeven uur is toch best wel vroeg. Maar goed, als je eenmaal vaart en het eerste kopje koffie hebt gehad, komt het wel weer goed. Prima tocht gehad naar Dieppe. Vrijwel de hele tocht gevlinderd. Met een goede vijf was een spinnaker niet nodig om voldoende snelheid te hebben.
Bij aankomst zagen we de Schneiboon liggen, de Bavaria die we vorig in Deauville tegen waren gekomen. Na de lunch een kopje koffie daar gedaan. Daarna Dieppe in gegaan. Blijft een grappig plaatsje met een lange winkelstraat. Aan het strand stond een behoorlijk grote kermis, als stonden veel attracties er dubbel. Er stonden zelfs tien schiettenten! Ook enkele indrukwekkende attracties die snel gingen en/of over de kop gingen.
’s Avonds samen met de Schneiboon uit eten geweest en daarna naar de kermis. Met de oudste twee en Marjan zijn we in een van de attracties geweest die over de kop ging. Niet de heftigste, maar toch… Het was goed te doen, behalve als je kort op de kop stil stond. Je voelde je bloed dan naar je hoofd stromen. Wonderlijk genoeg voelden we pas een minuut of vijf later echt onze maag, die weer vrij snel tot rust kwam gelukkig. Na de kermis nog een borreltje en toen naar bed.

Woensdag 15 augustus: Dieppe

De laatste weervoorspellingen voorspelden een overtrekkend frontje dat gepaard zou gaan met stevige windstoten, in elk geval kracht zeven (in eerdere berichten werd zelfs gesproken over vlagen kracht negen). We hebben geen haast, dus lekker dagje blijven liggen in Dieppe.
Eerst uitgeslapen, zeker in het geval van Anneke die gisteravond nog tot in de kleine uurtjes haar boek had uitgelezen. In de middag een wandeling langs het strand gemaakt en terug door de winkelstraat. Veel winkels waren gesloten in verband met “Maria ten hemelopneming”, de feestdag voor de Fransen. Op de terugweg bij een cocktail annex tapasbar gestopt. Anneke aan een prima Mojito en Harald aan een Hoegaarden, voorzien van calamares en tortillachips. De volgende ronde drank lieten we voorzien van een grande fiesta tapas. Dat bleek zo veel te zijn, dat we het avondeten maar over hebben geslagen. Helaas kwam toen we op het terras zaten het frontje over. Snel naar binnen gevlucht.
’s Avonds aan boord uitgebuikt en nog wat gelezen. Niet al te laat naar bed. We willen morgen rond acht uur varen. Dan zouden we acht uur lang stroom mee moeten hebben richting Boulogne sur mer.

Donderdag 16 augustus: Dieppe – Boulogne sur mer

Even voor zevenen vertrokken de eerste boten al. De wekker hoefde zijn werk dan ook niet te doen. Harald heeft nog snel een verse baquette bij de bakker gehaald, terwijl Anneke zich aankleedde en de boot verder gereed maakte. Even voor achten voeren we uit. En zoals bedoeld, gelijk een half knoopje stroom mee. Er stond voldoende wind om wederom te vlinderen met uitgeboomde fok. Het schoot lekker op met een snelheid door het water van tussen de vijf en zes knopen, over de grond vaak dan zelfs boven de zeven. Na een uurtje of drie nam de wind wat af tot een kleine drie, waarna we besloten om de spi te zetten om voldoende snelheid te houden. Dat ging goed tot ongeveer zes mijl voor Boulogne. Toen zakte de wind tot onder de vijf knopen. Met de deining die er nog stond, begon de boel te klapperen en zakte de snelheid tot onder de drie knopen. Het laatste uurtje daarom op motor gedaan naar Boulogne.
Daar aangekomen zagen we wederom de Schneiboon liggen. Plekje naast hun was nog vrij. ’s Avonds aan boord een lekkere salade met garnalen en watermeloen gegeten. En nog even geskyped met Wim en Rita om de uitslagen van de testen van afgelopen vrijdag te vernemen. Enerzijds mooi, want het hart blijkt in orde, anderzijds ongemakkelijk, want we weten nog steeds niet wat er precies aan de hand is.
Morgen gaan we weer op tijd varen. Afhankelijk van wind en onze zin gaan we in een keer naar Oostende, of anders een haven eerder rechtsaf, Nieuwpoort in.

Vrijdag 17 augustus: Boulogne sur mer – Oostende

Even voor half tien naar buiten gevaren. Vanaf een uur of tien zou het dan mee moeten gaan stromen. Aangezien het bij Cap Griz Nez stevig kan stromen, wil je ‘em daar graag mee hebben. In de haven mond alvast het grootzeil gezet en daar het eerste uur ook bij gelaten. Er stond flink meer wind dan voorspeld. Een stevige vijf met lange vlagen zes. Wel lekker ruim, goed te doen dus. En het schoot alleen op het grootzeil ook al lekker op, tegen de zes knopen. Nadat we waren gegepen om Cap Griz Nez te ronden de genua er bij gezet. De wind was een beetje afgenomen. Met de genua erbij en inmiddels lekker stroompje mee ging het goed hard, zo negen knopen over de grond. Zo komt Oostende snel in beeld. Bij Griz Nez werden we ook langzaam opgelopen door de Schneiboon, die in een keer doorging naar de thuishaven, Stellendam.
Langzaam zakte de wind verder in. Tijd om de spinnaker weer tevoorschijn te halen. Daarmee kwam de snelheid weer tegen de zes knopen en begonnen we de Schneiboon weer in te halen. Paar mooie foto’s kunnen maken. Langs Calais en het natuurlijk Duinkerken, waarna de Belgische kust in beeld kwam. Nog even lelijk als vorig jaar. Allemaal lelijke flats langs de kust. En bijna volledige kustlijn bebouwd. Blijkbaar is aan de kust wonen in België zeer gewild. Toen we op moesten draaien bij Trapageer, een bankje dat we moesten ontwijken, nam de wind af tot onder de vijf knopen en draaide bijna 180 graden. De spi moest er dus af en de motor aan. Toch heerlijk flink wat uurtjes kunnen zeilen. Meer dan gedacht toen we het weerbericht bekeken.
Aangezien het lekker rustig was, het was inmiddels vrijwel blak, heeft Anneke tijdens het varen et avondeten bereid. Tortillas met bonenprutje, courgettes en gesmolten cheddar. Voor herhaling vatbaar. Rond achten liepen we Oostende aan, waar we een plekje opzochten direct rechts bij de eerste jachthaven. Kan wat onrustig zijn bij meer wind, maar bij windkracht nul geen probleem. En zo af en toe vanuit de kuip zicht op de prachtige ferry die Anneke en haar ouders naar Ramsgate bracht om het reserve-grootzeil af te leveren. Dat dat ding nog mag varen… Behoorlijk roestig in elk geval…
’s Avonds langs de boulevard gewandeld en een wafel met een bolletje ijs gegeten, jummie! En teruggelopen over het strand. Prima tocht en lekker afsluiting van de dag zo.

4 – 10 augustus: 3e vakantieweek

Zaterdag 4 augustus: Guernsey

Vanochtend op tijd er uit. Anneke naar de kapper, terwijl Harald een auto is gaan regelen. Kortgewiekt keerde Anneke terug en de auto stond klaar op de parkeerplaats naast de jachthaven.

Vandaag stond een rondje eiland op het programma. Nu is het eiland niet al te groot, dus dat is goed te doen. Eerst een deel van de route gedaan met de auto die we vorig jaar met de fiets hadden gedaan. Waar we toen vonden dat we heel wat hadden afgelegd (te beginnen met een stevig stuk bergop), bleek dat nu in de auto met tien minuten gedaan. Eerst gestopt bij het uitkijkpunt st. Martins point en bij Jerbourg point wat gegeten.
Daarna door naar Little Chapel, waar we vorig jaar ook waren geweest. Sausmarez manor hebben we deze keer overgeslagen. Via Torteval, waar het vogelverschrikkerfestival in volle gang was, zijn we naar Fort Grey gereden. Daar is een klein “shipwreckmuseum”. Opvallend hoe vaak Nederlanders betrokken waren bij deze strandingen, hetzij bij het stranden zelf, hetzij bij het weer los krijgen van de gestrande boten.
Na Fort Grey hebben we in de buurt van Cobo Bay wat gedronken, om daarna door te rijden naar Melrose horse farm. Anneke had ontdekt dat je hier op het eiland kon paardrijden, vandaar. Alle paarden bleken echter in de wei te staan. Aangezien de stallen er wat verouderd uitzagen, Anneke de conditie van de paarden niet kon beoordelen en ze ook nog eens met geleende spullen zou moeten gaan rijden, er toch maar van af gezien. Volgende vakantie toch maar gewoon voor de zekerheid de hele boel meenemen. Ligt toch niet in de weg in de schuur voorin.
Met dank aan de onduidelijke kaart nog wat van het binnenland gezien. Ook nog even gekeken bij Beaucette marina aan de noordkant van het eiland. Conclusie is dat het ongetwijfeld een prima haven is, maar je ligt hier in St. Peter Port vele malen leuker. Beaucette is vrij afgelegen van winkels en dergelijke. Op de terugweg uitgebreid boodschappen gedaan bij de grote Waitrose. Alle frisdrank en bier aangevuld nu we toch met de auto waren. Ook wat snackvoer ingeslagen. De kleine zakjes chips bleken in de aanbiedingmet 3=2. Hoewel we dan best wel wat chips zouden moeten in slaan (drie zakken met ieder 6 van die kleine zakjes) was dit volgens Harald toch echt een vorm van bezuinigen, dus goed uit te leggen waarom we zo veel chips insloegen. En voor drie dagen avondeten ingeslagen.
Vanavond uitgebreid gekookt. Een overheerlijke ovenschotel met lamskoteletjes, veel groenten en zoete aardappel. Prima maaltje. Overigens bijzonder hoe lang de gasfles het al uithoudt. Inmiddels een goede twee weken samen op vakantie, daarvoor al door de heren gebruikt en door onszelf in het voorseizoen. En toch ook vaak de oven aangehad voor o.a. danerolles.

Zondag 5 augustus: Guernsey

Vandaag beschikten we ook nog over de auto. Twee dagen huren was maar nauwelijks duurder dan een. Dat bood de mogelijkheid om vandaag nog even te gaan lunchen bij the Beach house in Fermain bay. Vorig jaar hadden we daar uitstekend geluncht. Het is alleen wat lastig bereikbaar, zo bleek vorig jaar. Een vrij smalle, steile weg met nauwelijks ruimte om elkaar te passeren. En naar bleek was het formeel ook niet toegestaan hier in te rijden, anders dan bestemmingsverkeer voor de twee hotels op de heuvel. Bovenaan was een ruime parkeerplaats, van waar we omlaag zijn gewandeld tussen de bomen door. Het uitzicht is en blijft fenomenaal. Ook de lunch was wederom uitstekend. Wel een buitje tussen door. Wij zaten in eerste instantie niet onder een parasol, dus doken snel bij een ander stel aan tafel die dat wel zaten. Erg gezellig zitten praten. Zij waren net over uit Australië om hier de komende jaren te wonen. Een huis blijkt hier knap duur. Op de open markt (zeg maar niet direct economisch-sociaal gebonden) betaal je rustig meer dan 2000 pond per maand voor een klein appartement. De inkomstenbelasting en BTW mogen hier lager zijn, maar toch…
’s Avonds weer zitten kijken naar alle binnenkomende bootje. Vrij veel vandaag, wel meer dan 20. Bijzonder blijft dat ongeacht het land van herkomst, bepaalde type boten (lees Bavaria) voor het merendeel worden gevaren door mensen die niet kunnen manoeuvreren, waarbij de schipper dan vooral zijn bemanning de schuld geeft hiervan.
Het weer voor morgen is niet super. Wat regen en mogelijk in de middag een zesje uit het zuidwesten. Het is te doen naar Cherbourg, maar niet optimaal. We bekijken het morgenochtend nog even.
Overigens hebben we de knoop ook doorgehakt qua plotter. Er komt een Raymarine E7. We hebben Ron van Joosten nog even gemaild met wat vragen en afhankelijk van de antwoorden gaan we de boel bestellen.

Maandag 6 augustus: Guernsey

En toen werden we wakker met regen zo rond de beoogde vertrektijd. Genoeg reden voor Anneke om direct de knoop door te hakken met de mededeling dat dit weer was om in bed te blijven liggen lezen en niet om te varen. Harald protesteerde overigens niet. Lekker sloom ochtendje, wat langzaam wat droger werd. Zelfs een beetje zon er bij. We ontdekten dat Thursday island, de boot van de Engelsen uit Treguier, binnen was gekomen. Even langsgelopen en uitgenodigd voor een biertje later in de middag.
Vanochtend was er ook al mail terug van Ron. Alles wat we willen/wensen blijkt te kunnen met de E7. Belangrijkste was de bevestiging dat hij via een converter kan “praten” met de overige apparatuur. Daarna nog even verdiept in welke kaart er bij moet, navionics silver of gold. Het is de gold geworden. Die komt het dichtste bij wat we nu hebben, aangevuld met informatie over getijden en nog wat zaken. Bij de silver ontbreekt bij de kaarten bij diepte-informatie boven de 10 meter. Niet direct noodzakelijk, maar tijdens zeezeilen wel prettig. Ook handig is dat we nu met een kaartje hetzelfde gebied hebben als waar we nu minimaal vier kaartjes voor nodig hebben. Een dat ene kaartje kost vrijwel hetzelfde als ieder van die vier… Wel nog even kijken of we die op marktplaats kwijt kunnen…. Als het goed is, is al het spul er als wij terug zijn. Kan Harald mooi in zijn laatste vakantieweek de boel er in klussen. Is nog wel even wat werk. Met name het inbouwen. Het nieuwe apparaat is net ietsje breder, maar veel minder hoog. Het gat moet dus netjes worden afgedicht. Leuk klusje met epoxy en zo.

Dinsdag 7 augustus: Guernsey – Cherbourg

Gisteravond uitstekend uit eten geweest samen met Simon en Rachel van Thursday Island (de buren uit Treguier). Zij gaan onze radar overnemen. Deze is incompatibel met onze nieuwe plotter en hun radar had het deze vakantie begeven. De avond aan boord met een goede whisky besloten. De Coal Islay beviel Siman en Rachel zeer goed.
Vanochtend op een respectabel tijdstip, in de loop van de ochtend, vertrokken richting Cherbourg. Het eerste stukje door Little Russel op motor gedaan, daarna lekker kunnen zeilen. Al klotste de zee af en toe lekker. Als je weer ziet hoe onrustig het water in dit gebied kan zijn bij windkracht twee tot drie, wil je niet weten hoe het er aan toe gaat bij windkracht vijf of meer. Wij voeren lekker onder spi. Zo tegen het moment dat de spi er af moest, omdat we meer richting Frans kust moesten draaien, schoot de schoot aan stuurboord los. Het bleek dat de takeling om de schoot waarmee de shackle vast zat, was los gekomen. Eenvoudig oplosbaar dus. Tegen vijven liepen we Cherbourg binnen. Harald heeft de boot opgeruimd, terwijl Anneke boodschappen is gaan doen in de grote Carrefour. ’s Avonds nog een rondje gewandeld.

Woensdag 8 augustus: Cherbourg –  St. Vaast

Een vergelijkbaar tochtje als vorig jaar, weinig wind en behoorlijk voor het lapje. Even geprobeerd te spinnakeren, maar dat viel nog niet mee. Ten eerste omdat de cocon weer eens in de war zat en ten tweede door het klotsen was het moeilijk de spi vol te varen. Dus toch maar de motor aan om niet te laat in St. Vaast aan te komen. De aanloop valt immers zo goed als droog.
Het laatste stukje konden we toch weer zeilen, en zo tegen drieën liepen we St. Vaast aan. Deze keer geen kermis op de kade, die er dan gelijk een stuk aantrekkelijker uitziet. Een rondje door het dorp gedaan en bij Magasin Gosselin een aantal potjes mosterd ingeslagen. Dat was toch een belangrijke reden om toch weer naar St. Vaast te gaan. De twee potjes van vorig jaar waren namelijk uitstekend bevallen. Veel andere zaken in de winkel bewonderd, vele thee soorten, uitstekende kazen en worstjes, maar ons toch maar een beetje ingehouden. ’s Avonds aan boord gegeten. Niet te laat naar bed, want we moeten rond 04.00 uur weg naar Deauville. Leuke toch die getijdehavens…

Donderdag 9 augustus: St. Vaast –  Deauville

Om kwart voor vier ging de wekker… al hadden we die niet hoeven zetten. Allebei waren we al in of meer wakker. Slecht geslapen, want vanaf een uur of twee begonnen de vissers als te vertrekken. De boot was al vrijwel zeilklaar. Stroomkabel los, landvasten los en gaan. Rustig voeren we naar buiten. Het was nagenoeg windstil; de windmeter varieerde tussen de twee en vier knopen. Langzaamaan voeren we ook de mist in. Af toe was het zicht beperkt tot een meter of 100. Toch even een tijdje de radar er bij gehad nadat we flitslichten zagen die niet op de kaart stonden. Blijkbaar hebben bepaalde vissers hier hun netten of potten voorzien van flitslichten en radarreflectoren. Anneke ging binnen nog wat duffen, terwijl Harald de wacht hield. In de loop van de ochtend trok de mist eindelijk weg en werd toch nog een mooie zonnige dag. De laatste twee uur zelfs nog heerlijk kunnen zeilen. In korte tijd trok de wind aan tot een kracht drie a vier.
De aanloop naar Deauville en Trouville blijft fraai, met de statige oude huizen en hotels langs de zee. Toen we aankwamen werd net het sluisje opengezet. Even wachten op het uitgaande verkeer, waarna we een plekje aan de “visiteur”-steiger konden opzoeken. Ruimte zat, het was hier erg rustig. Een paar Belgische, een paar Nederlandse zeilboten en een heeeel grote (98 voet) motorboot. ’s Middags langs het strand van Deauville gelopen en even door het plaatje. Deauville heeft minder sfeer als Trouville, maar je kijkt hier wel je ogen uit bij o.a. Louis Vuitton en Hermes en naar alle Ferrari’s en Porsches. Bij een populaire slager vlees gehaald voor een BBQ aan boord. Het was niet goedkoop, maar bleek ook zeldzaam goed vlees te zijn. Zelden zo goed vlees gehad. Het bleef deze avond nog lang warm, niet te vroeg naar bed. Hoewel er veel ramen open kunnen, bleef met name de achterkajuit nog lang warm. En hoe vreemd op zout water: een mug. Die heeft met name Anneke even wakker gehouden, maar met dank een Harald heeft dit beestje de nacht niet overleefd.

Vrijdag 10 augustus: Deauville & Trouville

Een heerlijk zonnig dagje! Gelijk bikini met zomerjurkje aan en korte broek met t-shirt. Wat een topweer! In de loop van de ochtend naar Trouville gelopen. Eerst langs het strand, even het zeewater gevoeld. Niet eens heel koud, maar nou ook weer niet zo aantrekkelijk om te gaan zwemmen. Al dachten velen daar anders over. Daarna door de kleine winkeltraatjes langzaam terug. Het viel weer op dat Trouville een charmante, rommelige en gezellige sfeer uitstraalt. Veel mensen op de been. De terassen overvol. Daarna weer in de richting van Deauville. Maar niet nadat we wat verse groenten hadden gekocht en een prima crêpe als  lunch hadden gehad. Deauville was ook lekker druk.
’s Middags aan boord in de kuip in het zonnetje zitten lezen. En aan het eind van de middag met de ouders van Harald geskyped. We waren van plan een stukje quiche als avondeten te halen bij de traiteur, maar hadden niet bedacht dat die om half acht dicht zou gaan. Dus toen we daar kwart voor acht voor een dichte deur stonden, besloten we maar ergens een hapje te gaan eten. Aangezien je in Deauville de hoofdprijs betaald, even doorgelopen naar Trouville, om daar in het drukke toeristische straatje ergens aan te schuiven voor wat mosselen. Helaas geen briljante keuze. De mosselen waren slecht uitgezocht (velen waren dicht gebleven) en slecht gekookt (de nodige waren wat snotterig). Maar ja, het was gelukkig ook niet te duur. En omdat de hoeveelheid ruimschoots voldoende was, konden we de mislukkelingen laten liggen.

28 juli – 3 augustus: 2e vakantieweek

Zaterdag 28 juli: St. Quay Portrieux

St. Quay is een typisch badplaatsje aan de Franse kust. De lokale haven, met veel kleine vissersbootjes valt droog.

Ook in de marina veel kleine vissersbootjes, maar weinig zeilboten. In het plaatsje is weinig te beleven. Beperkt aantal winkeltjes, paar bakkertjes, een enkele traiteur en een supermarktje. Wel een erg goede slager, waar we in de rij moesten voor een lekker stukje vlees. Via een soort van public footpath zijn we langs de rotsen en het strand teruggelopen naar de haven. Dit was zeer de moeite waard, met een fraai uitzicht over zee. De hoogtes zijn voor iemand met hoogtevrees (Johan?) niet aanbevelenswaardig, maar gelukkig hebben wij daar geen last van en kunnen we er zelfs van genieten. ’s Middags rustig aan gedaan, beetje gelezen en van de zon genoten. ’s Avonds lekker aan boord gegeten.

Zondag 29 juli: St. Quay Portrieux – Paimpol

Vandaag naar Paimpol, een klein plaatsje een mijl of tien noordelijker. Dit vergt een klein beetje rekenwerk, aangezien de aanloop volledig droogvalt. Het sluisje voor de haven draait van ongeveer tweeënhalf uur voor tot tweeënhalf uur na hoogwater. Als de wind inderdaad westelijk zou zijn, zoals werd voorspeld, is het krap bezeild. En rekening houden met wat stroom tegen. Dat betekende even na elven vertrek. Nadat we getankt hadden (we zijn weer helemaal vol, inclusief de twee jerrycans), voeren we om kwart over elf naar buiten. De wind viel mee, een drie tot vier uit het westen. Paimpol was net bezeild. Element liep lekker. Helaas kregen we een paar keer wat regen over. Hier zat wel wat meer wind in, al viel het gelukkig mee. In elk geval geen reden om te reven.
Tegen enen begonnen we aan de aanloop naar Paimpol. Bij de draai naar binnen tevens het zeil laten zakken. De aanloop was in de wind en het is hier te krap om de kruisen, zeker als je de lokale ondieptes niet kent. Goed het betonde geultje volgen, dan is er niks aan de hand. We konden gelijk het sluisje invaren, waar we direct naar binnen werden geschut. Een mooi plekje tussen de visiteurs gevonden.
’s Middags het dorpje doorgelopen, erg prettige sfeer hier, heel gemoedelijk en overvolle terrassen. Voor de verandering aan boord gegeten en ’s avonds lekker gelezen.

Maandag 30 juli: Paimpol

Vandaag een dagje in Paimpol. Eerst uitgeslapen. Na de koffie en ontbijt met een yoghurtje het dorpje in. We wilden een prepaid simcard aanschaffen voor de iPad. Dit is de eerste haven waar we geen gratis internet hebben en juist voor dit soort situaties hebben we gekozen voor een iPad met 3g. In de kleine mobiele telefoonwinkel in het stadje konden we dit niet regelen, maar volgens de verkoper wel bij de grote carrefour een minuut of tien lopen verderop. Maar eerst belangrijker zaken: de fromagerie. Wat een heerlijke kazen om uit te kiezen! Uiteindelijk twee geitenkaasje meegenomen, alsook enkele harde worstjes met verschillende smaken. Daarna de grote Carrefour opgezocht. Dat bleek iets van een kwartiertje lopen, wat in dit weer geen straf is. De Carrefour verkocht zo ongeveer alles, dus ook een prepaid simcard speciaal voor gebruik met een iPad. Daarna daar de rest van de boodschappen gedaan. Lunch en avondeten voor de komende twee dagen zijn weer binnen.
’s Middags in het zonnetje in de kuip zitten lezen, met eind van de middag natuurlijk een kaasje en worstje, heerlijk! ’s Avonds koelde het wat af, dus binnen gegeten. Overigens werkt de simcard uitstekend. Wel zo leuk om wat mee te krijgen van de olympische spelen. En via internet kunnen we radio 1 luisteren, met live-verslagen van de Nederlandse sporters. Alleen opwaarderen via internet lijkt niet te gaan lukken; dat zal via de telefoon moeten blijkbaar. Dat merken we tegen die tijd wel, want als het goed is zitten er zelfs zes dagen internet bij het kaartje.
Vanvond niet al te laat naar bed. We moeten tussen zes en zeven ’s ochtends de haven uit, om morgen naar Treguier te varen. Dat is ongeveer 30 mijl. Eerst een stuk richting noorden, dan wat westelijk en uiteindelijk de rivier op in zuidwestelijke richting. Met een zuidwestelijke wind tussen de drie en vijf moet dit goed te doen zijn. Hopelijk blijft het een beetje droog met acceptabel zicht. De aanloop is niet ingewikkeld, maar vergt wel opletten en goed zicht op alle tonnetjes wordt gewaardeerd.

Dinsdag 31 juli: Paimpol –  Treguier

Vanochtend vroeg op om het tij te halen. Het was nog heerlijk rustig. We werden als enige geschut in het sluisje. Al was dat nauwelijks nodig, voor en achter de sluis stond bijna evenveel water. Weer keurig tussen de tonnetjes door naar buiten gevaren. Zodra het kon omhoog gestoken richting Ile de Brehat. Dit was ruim bezeild. Na Ile de Brehat moesten we steeds verder opdraaien richting de wind. Het bleek dat de aanloopton van Treguier net niet bezeild was. De wind trok trouwens lekker door, wat er toe leidde dat we de genua een stuk hebben weggerold en twee reven hebben gezet in het grootzeil. De zee was ook lekker onrustig: wind tegen stroom. Anneke was na toiletbezoek wat katterig, maar een paar droge toastjes doen dan wonderen.
Het eerste deel van de aanloop over de rivier was mooi ruim bezeild, het tweede deel niet. Dit was pal in de wind. Dus zeil weggenomen, wel zo prettig voor het zicht om alle tonnetjes goed te kunnen verkennen. De aanloop is erg fraai. De rivier meandert tussen bos en rotsen door. Een aantal mooi gelegen huisjes gezien en veel bootjes aan moorings of droogvallend langs de kant. Treguier komt langzaam tevoorschijn achter de bomen, het kerkpuntje eerst. Even na twaalven werden we opgevangen door de havenmeester.
De haven van Treguier is niet erg groot, maar voldoende voor een dergelijk plaatje. Alleen, als er 25 (te grote) Nederlandse boten liggen die deelnemen aan een “adventure cruise” via Oceanpeople… tja, dan is de haven al snel vol. We hadden geluk, het laatste plaatsje was voor ons. Twee boten die na ons kwamen besloten rechtsomkeert te gaan. Er was een optie op een wachtsteiger, al moest je dan met de bijboot naar de wal. Enkele boten die later in de middag kwamen, kozen daar wel voor. Het lag daar uiteindelijk drie dik.
’s Middags even het dorpje in geweest. Erg fraaie oude, middeleeuws voorkomende huizen. ’s Avonds prima uit eten geweest. We hadden ’s middag bij de wandeling een leuk restaurantje gezien, met een aangenaam vier gangen menu. Anneke begon met slakken, Harald met coquilles. Anneke daarna door met een entrecote en Harald met een stoofpotje. Als tussengang een pakketje geitenkaas en als toetje voor Anneke profiteroles en voor Harald een perentaartje met chocoladesaus. Lekker wijntje erbij, heerlijk avondje.
Internet op de iPad doet het overigens uitstekend. Ook eens even dat Oceanpeople opgezocht. Dat lijkt een eenvoudige manier om je geld te verdienen en je boot te varen. Ongelooflijk dat zo veel mensen bereid zijn om maar liefst €1425,- te betalen voor een mapje met wat waypoints (die ook in de Reeds almanak staan) en begeleiding bij een vooraf uitgestippelde tocht. Alle overige kosten, zoals havengeld, komen er simpelweg nog bij!

Woensdag 1 augustus: Treguier

Lekker uitgeslapen, om daarna de markt in het dorp te bezoeken. Het is duidelijk “een ding”, de stad stroomt vol, de parkeerplaats bij de haven puilt uit. De markt is best aardig, van gewone groente en fruit tot heerlijk kaasjes, worstjes, maar ook enige prullaria. Prima vermaak voor de vakantieganger. Helaas begon het aan het eind van de ochtend te regenen. We waren al op de terugweg, dus wat sneller doorgelopen naar de boot. Aan boord een broodje gegeten. Ondertussen wisselden we van buren. De ene Engelsen vertrokken, de volgende diende zich aan. Gelijk een gezellig praatje gemaakt. De booteigenaar was met zijn vriendin, broer en buurman van de broer onderweg. Erg vriendelijke mensen.
In de middag een supermarkt opgezocht voor wat praktische zaken. Die bleek net wat verder dan gedacht, maar een wandeling met een waterig zonnetje is geen straf. Via de rondweg heen en via het oude dorpscentrum teruggelopen. Wederom aan boord een hapje gegeten, waarna we wederom aan de praat raakten met de buren. Ondertussen hoorden we op de achtergrond het wekelijkse feest met muziek op het plein opstarten.  Er waren diverse podia waar Bretonse (Keltische) muziek werd gemaakt. Hier zijn we uiteindelijk met de buren heen geweest.  Veel pipes en viool. Dansen gaat precies zoals bij Asterix en Obelix. Erg gezellig avondje, al was de hoofdact niet helemaal Anneke’s ding.

Donderdag 2 augustus: Treguier – Guernsey

De komende dagen is de wind zuidwestelijk, 4 tot 5, in vlagen soms 6. Zeker Harald heeft genoeg tegen de wind in gezeild en Anneke had na een dag met wind tegen stroom kruisen haar buik al snel vol. Ploumana’c bewaren we voor een volgende tocht. Nu lekker ruime wind naar Guernsey. Met afgaand tij de rivier afgevaren. We voeren rond elf uur weg uit Treguier en rond twaalven waren we weer op open zee. Bij het naar buiten gaan nog even kort een erg grote dolfijn bij de boot gehad. Hij kwam net naast ons boven, was zelfs even schrikken, ook omdat hij zo groot was. Zeker 2 meter lang.
De voorspelde buien trokken gelukkig grotendeels langs ons heen. St. Martin’s point, het puntje van Guernsey, bleek pal voor het lapje te zijn. Dat vaart niet prettig en niet snel, oftewel beetje afkruisen maar. De windkracht was nogal veranderlijk. Het ene moment onder de tien knopen, het andere moment net wat meer dan twintig. Met windkracht vijf voor de wind is lekker varen, met windkracht twee tot drie loopt de snelheid zo ver terug, dat Guernsey te ver zou zijn. Dus af en toe toch maar de motor er bij om niet te laat op Guernsey aan te komen. Een paar drupjes regen gehad onderweg, en nog meer zon. Al met al een prima zeildag, al was het koersje soms wat rollerig. Rond achter uur liepen we de haven van St. Peter Port aan. We werden netjes opgevangen door de havenmeester die ons naar een plekje aan de bezoekerssteiger bracht. Daar liggen we in een pakje. Vorig jaar lagen we in een box. Eens kijken hoe dit gaat bevallen. We blijven in elk geval tot maandag. Morgen achter wat praktische zaken aan. De genua heeft een klein scheurtje bij de schoothoek, ontdekken of het uit kan om hier een nieuwe plotter te kopen (want geen BTW hier) en Anneke naar de kapper. En morgen natuurlijk traditiegetrouw zingen voor de moeder van Anneke ter ere van haar verjaardag.

Vrijdag 3 augustus: Guernsey

De dag zoals gepland begonnen met zingen voor de moeder van Anneke, 68 jaar jong. Dirk wordt al weer 70 in November, wat we in Istanbul gaan vieren. Heerlijk om bij de ene vakantie al weer vooruit te kijken naar de volgende!

Na het gezang (wat altijd erg vroeg plaatsvindt, onderdeel van de traditie) nog even lekker geslapen. Na de koffie de genua er af gehaald en op pad voor de nuttige zaken: zeilmaker, Raymarine-dealer en kapper voor Anneke. De zeilmaker was snel gevonden. Hij had gelukkig tijd om het zeil snel te maken. We dropten het rond 10.00 uur lokale tijd en konden het rond lunchtijd weer ophalen. Het bleek alleen ietsje duurder dan een zeilreparatie in Nederland. Maar liefst tegen de 70 euro voor een klein scheurtje, net zoveel als de drie scheuren in het grootzeil. Vervolgens op zoek naar de Raymarine dealer. Het adres op de website was wat onduidelijk. De zeilmaker wist het ook niet, dus toen bij een andere watersportwinkel gevraagd. De markt is hier keurig verdeeld, die winkel doet Garmin, de ander dus Raymarine. Al blijkt dat geen winkel te zijn, maar een soort servicemannetje dat vanuit huis werkt. Geprobeerd telefonisch contact te krijgen, maar dat lukte niet. Voicemail bleek niet ingesteld helaas. Daarna op zoek naar de gewenste kapper. Anneke had bedacht dat ze zich goed ging laten verwennen bij de Toni & Guy. Die was snel gevonden en de afspraak voor de volgende ochtend gemaakt, aangezien ze deze vrijdag al helemaal vol zaten. Uitstekende lunch met Fish-n-chips in een pub gedaan. Het was inmiddels gelukt de Raymarine dealer te spreken, al bleek deze niet op het eiland te zijn tot en met dinsdag. Dat feestje ging dus niet door. ’s Middags wat kleine boodschappen gedaan. Tevens uitgezocht wat een auto huren ging kosten en waar dat mogelijk was. Dat bleek heel praktisch dichtbij de ferry terminal te kunnen. ’s Avonds aan boord gegeten en lekker gelezen. Internet doet het hier best aardig, maar in de avonduren wordt het te druk en daardoor langzaam. Radio 1 luisteren voor de olympische spelen zit er niet in.