21-27 juli: 1e vakantieweek

Vrijdag 20 juli: Zwolle-Cherbourg

Vrijdagochtend nog wat laatste klusjes op het werk, maar vrij snel na de lunch was het ook voor Anneke zo ver: vakantie! Tas gepakt, huis nagelopen en vrijdagavond hebben de ouders van Anneke de katjes opgehaald.

En natuurlijk het gerepareerde grootzeil teruggekregen uit Enkhuizen. Rond negen uur is Anneke vertrokken richting Cherbourg. Als verrassing voor Bart ging Tanja mee. Anneke pikte haar op bij station Breda. Tanja had de verzorging op zich genomen. Prima couscoussalde, muffins, cola, lolly’s, top! Via Antwerpen, Gent, Lille, Rouen, Le Havre en Caen kwam Cherbourg in beeld. Een lange zit, maar met twee stopjes tussendoor om de benen te strekken was het te doen. Tanja had ook uitstekende foute muziek meegenomen; heerlijk meegezongen op o.a. Grease.
Rond 6 uur reden we Cherbourg binnen. De haven was makkelijk te vinden. Van vorig jaar wist Anneke nog wat de gastensteigers waren, dus dicht bij de auto geparkeerd en Element gezocht. Er zijn twee gastensteigers, en zoals altijd gingen we eerst de verkeerde op. Voorzichtig aan boord gestapt, de heren waren nog in diepe slaap. Harald heel voorzichtig wakker gemaakt en even wat knuffels ingehaald na een lange week. Een paar uurtjes geslapen, waarna Tanja en Anneke boodschappen incl. ontbijt zijn gaan halen, terwijl de heren zichzelf en de boot schoonmaakten. Na schoonmaak en ontbijt zijn Sjaak, Bart en Tanja richting Nederland vertrokken. De gezamenlijke vakantie is begonnen!
De rest van de dag hebben we rustig aan gedaan. Allebei waren we nog vrij duf. Harald heeft het dek nog geschrobt/ontzout en een paar kleine klusjes gedaan. Anneke heeft lekker in het zonnetje gelezen en geslapen. ’s Avonds zijn we uit eten geweest. Voor Anneke de eerste keer mosselen die seizoen. Ze waren uitstekend. De crème brulee toe mocht er ook zijn. Na het eten nog even gechekct hoe laat we morgen moeten vertrekken; we gaan naar St. Helier op Jersey en daarna het bedje opgezocht. We kunnen uitslapen. We hoeven pas rond 13.00 uur weg.

Zondag 22 juli: Cherbourg-St. Helier

Allebei werden we pas rond 8.00 uur wakker, uitstekend geslapen. Zoals gebruikelijk koffie gezet en eerste kopje in bed opgedronken. Nog wat liggen lezen, om ergens tussen negen en tien echt op te staan. Het was uitstekend weer. Zonnetje, paar kleine wolkjes: korte broeken-weer. We konden rustig aan doen. Gegeven het tij had het weinig zin om veel eerder dan 13.00 uur te vertrekken. Stroom tegen in de Race van Alderney is nou eenmaal geen optie. Zeker niet met spring, zoals vandaag. Nadat we getankt hadden, voeren we even voor enen de grande rade door. Er stond net wat meer wind dan gepland. We hadden verwacht de hele tocht te moeten motoren. Het eerste uurtje lekker gezeild. Mooi bezeild en stroom mee. Helaas hield daarna de wind er alsnog mee op en moest de motor aan. Met af en toe meer dan vier knopen stroom mee, schoot het lekker op. Wel blijft het prettig om Cap de la Hague met zulk rustig weer te ronden. Als je alle stroomrafelingen ziet bij windkracht een, wil je niet weten hoe dat is bij windkracht vijf. Langs Alderney en Sark gevaren, waarna Jersey al voorzichtig in beeld kwam. Met gemiddeld meer dan acht knopen hadden we de vaart er goed in. Opvallend was de hoeveelheid meldingen van mensen die in problemen kwamen vandaag. Vandaag omgeslagen open bootjes, tot mensen op rotsen en op luchtbedden.
Even na zessen waren we bij de Wetkardinaal Desormes. Een mooi moment om het avondeten klaar te maken: pasta met spinazie, roquefort en zalm. Een prima combi zo bleek. Als snel kwam Lighthouse Corbiere in zicht, erg fraai. Daarna oostwaarts richting St. Helier. Goed de kardinalen volgen om de rotsen te vermijden. Zonder problemen liepen we de haven aan. Aan de wachtsteiger een plekje gevonden; het was wat onduidelijk of we gewoon binnen konden varen. Achteraf had het gekund, maar dit was ook prima.

Maandag 23 juli: St. Helier

Vanochtend ruw (en vroeg) gewekt door het lossen van een coaster aan de kade tegenover de wachtsteiger. Koffie gezet, waarna er voldoende water boven de drempel van de marina stond om binnen te varen. We vonden een plekje aan de gastensteiger. We lagen niet eens dubbel. Het bleek erg rustig te zijn. Na te hebben afgerekend bij de marina, direct doorgelopen naar het tourist office. Daar hebben we een jersey pass gekocht, zodat we met korting een flink aantal musea en andere bezienswaardigheden in konden. Tevens een bus-pass voor een dag gekocht. Terug naar de boot om camera en dergelijke in een tas te stoppen, waarna we met de bus richting het noorden van het eiland zijn vertrokken. Eerste stop voor ons was Jersey war tunnels. De tunnels die zijn gegraven in de tweede wereldoorlog en dienst deden als ziekenhuis zijn daar te bezichtigen.  Daarna wilden we door naar La Mare wine estate, voor lunch en proeverij. Dat ging niet helemaal soepel. Harald ontdekte na 1 minuut in de bus te zitten dat de camera nog bij de war tunnels lag. Snel uitgestapt, en geluk, de camera lag er nog gewoon. Jammer alleen dat de volgende bus pas een uur later ging. En pech, onze creditcard en gewone pin-pas werden niet geaccepteerd in het restaurant van de war tunnels. Dus toch verplicht lunchen bij La Mare.
Dat bleek geen straf! Harald had een prima quesadilla met brie en de crab-sandwich van Anneke was eveneens uitstekend. Na de lunch konden we direct door met de rondleiding en proeverij. Die bleek nogal commercieel ingestoken. Om de paar zinnen werd herhaald dat producten te koop waren in de shop. Eerdere proeverijen gingen meer uit van de trots op het product (en dat het zo goed is, dat het geen verder aanprijzen behoeft; je mag blij zijn dat het te koop is). Maar goed, zeker de witte wijn was goed van smaak, de rosé vond Anneke wat minder. Ze maakten er overigens ook fudge en chocola. Zeker de fudge was goed van smaak. Daarna weer terug met de bus naar St. Helier, waar we het winkelgebied hebben verkend. Leuk, maar niet echt bijzonder.
’s Avonds zijn we uit eten geweest in Bohemia. Een 1-ster-restaurant met Shaun Rankin als chef. De avond begonnen met een cosmopolitan voor Anneke en een biertje voor Harald, geserveerd met olijfjes, amandelen en de eerste amuses: een “kaaskoekje”  en een “bitterbal” gevuld met risotto en kaas. Aan tafel volgde een derde amuse van citrusfruit met citroenschuim. Qua brood hadden we keus uit een zestal smaken, met olijf, uien, sesam, zonnebloem… Harald had als voorgerecht octopussalade met aioli en aardappel. Zag er heel bijzonder uit en smaakte super. Anneke had huisgemaakte farfalle met saffraan met krab en een zeer goed smakende saus: top. Harald had vervolgens een zeer goed bereide coq au vin en Anneke een heerlijk stukje koolvis met “vergeten” groenten. We konden het niet laten om met een kaasplankje en een tawny port (20 jaar oud!) af te sluiten. Het was een heerlijk avondje uit, met prachtig eten met bijzondere smaken. Heerlijk om uit eten te gaan en eten te krijgen waarvan je het niet snel zelf kon bedenken en al helemaal niet zo goed op smaak zou krijgen.

Dinsdag 24 juli: St. Helier

Vandaag nog een dagje in St. Helier. ’s Ochtends rustig aan gedaan. In de loop van de ochtend zijn we naar het Maritime museum in de haven geweest. Wel aardig, maar meer ingericht op kleine kinderen, dan volwassen. Daarna naar de Waitrose gelopen, een kilometer verderop. Anneke wordt altijd erg blij van winkels met zo veel keuze aan delicatessen (ook al koopt ze ze niet). Avondeten en lunch ingeslagen. Bij de Co-op wilden we nog de vergeten avocado kopen, maar daar werd wederom onze pin-pas niet geaccepteerd. Best onhandig ING! Vooral omdat je op de Kanaaleilanden alleen maar lokale Jersey pounds kunt pinnen. We willen dus nauwelijks/geen cash-geld. Gelukkig hadden we een pin (de enige in St. Helier) ontdekt die ook reguliere Britse ponden uitgeeft. Toch maar wat cash gepind voor de zekerheid. En we gaan nog naar Guernsey, dus daar komen we er altijd wel weer van af.
In de middag zijn we naar Elizabeth Castle gelopen. Met laag water kun je daar, een beetje als Mont St. Michel, naar toe lopen, terwijl het bij hoog water omgeven is door water. Een mooi kasteel, met fraai uitzicht over zee. Op de terugweg nog een drankje gedaan bij een cocktailbar, om daarna aan boord te eten.
Na het eten hebben we de boot verplaatst naar de wachtsteiger. We willen morgen naar St. Malo en ideale vertrektijd is dan even na laag water. Op dat moment kunnen we nog niet over de drempel voor de haven, dus daarom een plekje gevonden net buiten de marina. We lagen op een stel Nederlanders die net terug kwamen uit St. Malo. Alle handige foldertjes alvast van hen gekregen, zodat we kunnen inlezen.

Woensdag 25 juli: St. Helier – St. Malo

De eerste anderhalf uur konden we zeilen, er stond een voorzichtige drie uit het noorden. Daarna zakte de wind in en moesten we zuidelijker varen tussen Iles Chausey en Plateau des Minquiers door. De motor ging voor de verandering aan in de verwachting dat we dan nog op tijd St. Malo zouden kunnen aanlopen. Het sluisje naar de haven dichtbij de stad draait vanaf ong. twee uur voor tot ong. twee uur na hoog water. Bijzonder was dat de plotter kuren kreeg. We konden niet meer inzoomen, waardoor de betonning niet zichtbaar werd op de kaart. Uiteindelijk de plotter een systeem-reset gegeven en hij lijkt het nu weer te doen. De plotter had af en toe al moeite om bij het aanzetten een gps-positie te vinden, maar meestal na een paar minuten kwam dit goed. Maar als ‘ie nog meer kuren krijgt, wordt ‘ie tocht echt vervangen.
De aanloop naar St. Malo vergde enige aandacht om alle kardinalen en boeien goed te ronden en zo de rotspunten te vermijden. Het ging allemaal soepel en even voor tweeën voeren we de sluis binnen. Het is een grote, hoge sluis, die ook voor commerciële boten wordt gebruikt. Aan de muren geen kleine ringen, touwen of kikkers waar je aan vast kunt maken. Maar daar hebben de Fransen het volgende op gevonden. We zetten twee mannetjes op de sluis om de lijn aan te nemen en vast te maken op de grote bolders helemaal boven op de sluis. Direct achter ons voor nog een boot naar binnen, waarna de deur sloten. We gingen een flink stuk omhoog, al ging dat lekker vlot. Na de sluis linksaf naar Port Vauban, waar we op werden gevangen door de havenmeester. We kregen een plekje op een min of meer verlaten Gib’sea. Schuin achter ons lag een boot met Enkhuizen achterop, eentje van de Koninklijke, maar die bleek inmiddels in Muiden te liggen.
Daarna gelijk het oude stadje ingelopen. Op de oude stadswallen heb je een prachtig uitzicht over zee. Het was uitstekend weer, dus de stranden rondom druk bezocht. Na de stadswallen de straatjes verkend, veel toeristische winkeltje, maar her en der ook wat mooie kleding of tassenzaken. En het was even zoeken, maar uiteindelijk een Carrefour City gevonden. ’s Avonds lekker makkelijk gegeten, biefstuk met brood, tomaat en uien. Prima maaltje met dit warme weer. Na het eten raakten we (wederom) aan de praat met de boot schuin achter ons. Kopje koffie gedaan, gevolgd door whisky en rosé met wat snacks. Erg gezellig avondje. Bovendien de gelegenheid gehad om een eventuele nieuwe plotter in werking te zien. Zij beschikken over een Raymarine E7 buiten en de C95 binnen. Beide zijn een reële optie voor eventuele vervanging. Tegen twaalven maar eens de kooi opgezocht. De wekker gaat donderdag rond kwart voor negen, zodat we de bus van half tien naar Mont St. Michel kunnen halen.

Donderdag 26 juli: Bus naar Mont St. Michel

Mont St. Michel is niet al te ver van St. Malo. Er is een rechtstreekse busverbinding, al zit je wel bijna twee uur in de bus. Desalniettemin, nu we zo dichtbij zijn, willen we toch graag hier gaan kijken. En per boot is het nou eenmaal niet bereikbaar.  Om half tien vertrok de bus naast de haven. Na het vertrek om zeven uur de dag er voor, voelde dit als uitslapen. Tas met water, zonnebrand en camera mee. Tegen elven waren we bij Mont St. Michel. Het was al lekker druk, maar niet te druk. We zijn direct naar boven gelopen naar de abdij. De rij viel nog mee, we zagen ‘em achter ons groeien. Ongelooflijk hoe ze dit vroeger hebben kunnen bouwen! Het was erg indrukwekkend. Erg groots, met veel grote ramen, waardoor het niet te donker was. Het uitzicht vanaf het terras naast de kerk was minstens zo indrukwekkend. Rond de middag was het vloed en je zag het water inderdaad komen, al was het niet zo snel vanwege doodtij.
Na de gehele abdij te hebben bezichtigd, hebben we een plekje gezocht bij een van de vele restaurants. We konden pas om vier uur weer terug met de bus. We wilden daarom rustig en vrij uitgebreid eten. Maar dat kennen ze niet bij deze restaurants. Er worden meters gemaakt en een tafel moet wel tien keer per dag worden bezet. Binnen een uur waren de drie gangen (salade, mosselen en taart voor Anneke/Chocolade mousse voor Harald) geserveerd. Toen we aangaven geen koffie te willen, verscheen de rekening zelfs tegelijk met het dessert! Alles in ons eigen tempo opgegeten, maar daarna was het pas kwart voor twee. Nog wat rondgelopen, nog een terrasje, vanaf een schaduwplekje mensen gekeken, nog een terrasje en toen konden we richting bus.
We zaten voor een ander stel Nederlanders die ook met de boot in de haven bleken te liggen. En al pratende kwamen we erachter dat zij ook allebei in Twente hadden gestudeerd, al was dat nog zelfs ruim voor Harald destijds begon. De busrit ging mede door het vermakelijke gesprek vlotjes. Terug aan boord een drankje gedaan en daarna de boodschappen. Gezien de uitgebreide lunch vanavond maar beperkt tot een salade.
Na het avondeten de tocht voor morgen bekeken en gepland. Er lijkt wind te staan. Als dit morgen buiten ook zo blijkt te zijn, gaan we naar St. Quay Portrieux, ruim dertig mijl varen. Als er toch geen wind is, gaan we naar St. Cast. Dat is maar tien mijl verder; we hebben geen zin in weer een heel stuk op de motor.
Globaal plan daarna is om zaterdag naar Paimpol te gaan en maandag naar Treguier, waar we dan dinsdag en woensdag blijven liggen. De huidige weersvoorspelling voor die dagen is niet super, regen en wat vlagerige wind. Laten we hopen dat dat nog bij trekt.

Vrijdag 27 juli: St. Malo – St. Quay Portrieux

De sluis zou rond 11.45 uur gaan draaien. Bijzonder om te zien dat dan even na elven al de eerste boten losgooien en rondjes gaan draaien voor de sluis. Even na half twaalf hebben wij ook los gegooid en ons aangesloten bij inmiddels een boot of tien tot vijftien die aan het wachten waren op de sluis. Nadat de bootjes de sluis hadden verlaten, mocht eerst een grote driemaster uit Polen, vermoedelijk een opleidingsschip van de marine, naar binnen. Daarna het kleine grut. Wij konden mooi op een andere zeilboot vastmaken. Wel zo makkelijk met die hoge kades in deze sluis.
Rond half een gingen we weer de zee op. De wind viel wat tegen. Toch besloten om door te gaan naar St. Quay Portrieux. In de loop van de dag nam de wind lekker toe, tot uiteindelijk een goede vijf, wat betekende dat we toch maar een rif hebben gezet en wat genua weggerold. En, heel prettig, nagenoeg bezeild. Maar een klein hoogteklapje net voor de aanloop hoeven doen. Onderweg weinig noemenswaardigs meegemaakt, behalve dan dat we een kadaver van een dolfijn voorbij zagen drijven. Helaas geen levende exemplaren gezien. In de buurt van de aanloopton Madeux hebben we de genua weggerold en de laatste anderhalve mijl tussen de kardinalen door op motor in combi met grootzeil gedaan. De aanloop naar St. Quay bleek eenvoudig, de haven groot. We kregen een plekje op ponton 9; ponton 7 voor de visiteurs was al goed gevuld.
’s Avonds aan boord gegeten en maar weer eens een douche opgezocht. Was hier best redelijk. In elk geval een stuk prettiger dan St. Malo, waar we de douches maar hebben gelaten voor wat ze waren.

11 Juli – 21 Jull: Aanbrengtocht Cherbourg via Engelse Zuidkust

Woensdag 11 juli: Enkhuizen – Amsterdam, solo

Harald was dinsdagavond na zijn verjaardag meegereden met zijn schoonouders. Handig, anders zit je weer met een auto op de verkeerde plaats. Spulletjes aan boord gebracht en boot klaar gemaakt voor gasten door bijvoorbeeld de bijboot van de voorkajuit naar Annekes kooi in de achterkajuit te verplaatsen.
Het weer was slecht op de vertrekdag dinsdag in de ochtend: regen en nog eens regen. Buienradar voorspelde echter dat het zo half 12 droog zou worden. Dit onder het genot van een kop koffie en eieren met spek afgewacht.
Dit was de eerste keer dat Harald serieus solo ging zeilen. Afvaart geen probleem en voor de Krabbers sluizen even op motor gewacht om extra afmeren op de wachtsteiger te vermelden. Er stond namelijk een flinke wind van opzij en dan is zowel een hoger als een lager wal niet prettig, helemaal niet solo. In de sluis op middenbolder aangelegd. Aandachtspunt is de lijn heel kort houden en stootwillen meer naar voren en achteren plaatsen.
Op het Markermeer zeil gezet. Tot het Paard van Marken was het net bezeild. Na het Paard was het precies in de wind en het laatste stuk op de motor gevaren. De Schellingwouderbrug draait niet tussen vier en zes uur in de middag dus aangelegd aan de wachtsteiger. De wind kwam schuin van voren, lager wal. Makkelijk dus: eerst de achterlijn om een bolder. Motor stationair vooruit laten staan en naar voren lopen voor de voorlijn. Afvaren was ook geen probleem en bij de Oranjesluizen werd de voorlijn zelfs aangepakt door een sluissteward. Ik wist niet dat deze nog bestonden maar nu wel makkelijk.
Op het IJ nog een korte maar hevige bui. Sturen onder de buiskap met de afstandsbediening van de stuurautomaat. De Sixhaven was weer ouderwets dichtgemetseld. Een plekje naast een andere solozeiler gevonden en het pontje naar het centrum gepakt om een hapje te eten. Terug op de boot nog een glas wijn op de boot van de buurman gedronken en op tijd te kooi.

Donderdag 12 juli: Met Bart naar Scheveningen

Lekker een beetje uitgeslapen en maar net aankleed toen opstapper Bart zich om 9 uur aandiende. Bart is de nieuwe vriend van Tanja en een enthousiast zeezeiler. Om een uur of 10 waren er voldoende boten vertrokken zodat we ook zelf weg konden. Op motor door het Noordzeekanaal gevaren. Windkracht 6 op de kop maar we hadden geen haast dus rustig aan gedaan. Na een probleemloze schutting naar buiten zeil gezet. Een lekker windje uit het Westen. Op het begin net bezeild maar de wind kromp iets naar het zuidwesten zodat we net voor Scheveningen een slagje moesten maken. De wind nam steeds meer af dus tijdens de tocht kon het 2e rif eruit en uiteindelijk konden we op de hele genua varen. Heerlijk zeilweer: zonnig en een lekkere wind.
Om een uur of 7 kwamen we aan in Scheveningen en kregen we een box toegewezen. Bij de haven staan nog steeds het merendeel van de ondertussen 3 jaar oude appartementen leeg. Zonde. Wel lekker dat het toiletgebouw eindelijk af was en lekker dicht bij de steigers. Samen met Bart hebben we aan de haven, naast het brouwershuis bij de Funky Grill de ‘mother of all burgers’  gegeten. Een eenvoudige doch voedzame maaltijd. Terug op de boot kwam de 2e opstapper snel aan boord: Sjaak, een oud Euros lid en zeer ervaren zeezeiler. Tot half 2 in de nacht sterke verhalen onder het genot van een biertje en later een whisky (beide heren hadden een goede fles meegenomen) uitgewisseld.

Vrijdag 13 juli: vertrek richting Engeland

Lekker een beetje uitgeslapen. Terwijl Sjaak en Bart bij de Jumbo aan de haven de laatste boodschappen deden heeft Harald de boot zeezeil klaar gemaakt. Weer regen. Na een stevige brunch met eieren en spek om 12.30 de zee opgevaren.
Op het begin een lekker zonnetje en een koers westwaards bij een zuidwesten wind 4. Deze nam echter snel toe. Om half 5 was deze kracht 5 a 6 en ging het 2e rif er in. Om een uur of 8 nam de wind echter weer af. 1 rif eruit. Aan het eind van de avond nam de wind bijna helemaal af. Dan maar een stukje motoren.

Zaterdag 14 juli: Wisselende wind en scheur in grootzeil! Aankomst Ramsgate

Tot een uur of 3 in de nacht nog steeds weinig wind en motoren.  Om half 4 in de nacht kwam de wind echter terug en konden we weer zeilen. Om een uur of 6, Sjaak was alleen aan wacht, nam de wind echter weer in zeer korte tijd toe. 1e rif erin. De wind bleef toenemen en even later was deze ineens een dikke zes met vlagen in de zeven. Snel het 2e rif erin. Harald hielp vanuit de kajuitingang, maar het reven duurde wat te lang waardoor het grootzeil hevig klapperde. Toen we de smeerreep wilden aantrekken bleken er een paar flinke scheuren in het grootzeil gekomen te zijn. Het grootzeil allereerst maar helemaal weggehaald. De wind nam echter weer wat af zodat we het 3e rif voor de eerste keer in het grootzeil gebruikt hebben. De grootste scheur zat namelijk tussen het 2e en 3e rif. Aan het eind van de ochtend draaide de wind en nam deze sterk  af. We hadden te weinig power daardoor we de motor bijgezet hebben. Al motorend zuid-zuidwestwaards. Vlak voor Ramsgate bleek een groot windmolenpark te zijn aangelegd. Harald en Sjaak meenden beide dat we hier doorheen konden. Dit kon ook prima maar toen we het veld uit waren werden we op de marifoon door een guard-vessel opgeroepen. Hij had gezien op de AIS dat we tussen de molens doorgevaren waren. Dit bleek niet te mogen omdat het veld blijkbaar nog in aanbouw was. Na netjes excuses gemaakt te hebben dat we hiervan niet bewust waren en het voortaan niet meer te doen was allles weer koek en ei. Om 17.00 meerden we af in Ramsgate. 166 mijl in 29 uur afgelegd. Mooi op tijd voor een havenbiertje. Ondertussen was Harald met Anneke in overleg of het 2e grootzeil wat bij ons in de garage lag met spoed naar Ramsgate opgestuurd kon worden. Dit bleek lastig en pas op de maandag te regelen. Het aanbod van Anneke om met de auto naar Oostende te reiden en met de Ferry naar Ramsgate te komen werd dan ook met enige aarzeling dankbaar aanvaard.
In de avond hebben we lekker Indiaas gegeten in een van de vele Indiase eettentjes. Daarna nog een pint gedronken met Sjaak. Bart ging op tijd retour om te slapen/chatten/schaken met Tanja.

Zondag 15 juli: Relaxen in Ramsgate en overdracht grootzeil

Lekker uitgeslapen en ontbeten. Daarna wat kleine klusjes gedaan zoals de vlaggenlijn vervangen (was beschadigd door de klapperende fokkeschoot) en het grootzeil er af halen.  Aan het eind van de morgen met een karretje richting de ferry terminal gelopen. Anneke was met haar ouders al vroeg in de nacht gaan rijden naar Oostende en zou met de ferry om 12 uur aankomen. Deze kwam echter pas om 13 uur in zicht en pas tegen 14 uur kon Anneke met haar ouders de Ferry af rijden. De grootzeilen gewisseld. Helaas moesten ze direct weer inschepen om de lange terugreis te aanvaarden. Anneke zou pas om 11 uur in de avond weer thuis zijn. Wat een service: Anneke, Dirk en Lidi bedankt!
De bemanning van de Element is  wat gaan drinken in de lokale Koninklijke jachtclub en heeft daarna een late lunch genomen in een karakteristieke Engelse Pub. Zondag: dus een carvery van Roast Pork of Beef. Bart nam de Fish en Chips. Allemaal prima en voor Nederlandse begrippen zeer goedkoop.
Na de lunch Ramsgate verder  verkend. Een leuk plaatsje met vooral een leuke haven. Terug op de boot het grootzeil weer gemonteerd en nog wat andere klusjes gedaan. Dit onder het genot van een biertje. Harald en Sjaak hadden in de avond nog wat honger en gingen op zoek naar een leuk simpel restaurantje. Een geschikt restaurant werd echter niet gevonden. Een goede pint in een verrassende moderne en simpel ingerichte pub met live muziek was echter een goed alternatief. De avond met een whisky aan boord afgesloten.

 

Maandag 16 juli: Slecht weer, Dover

Om 6.15 vertrokken we vanuit Ramsgate richting het Westen. Het weer werd echter snel slechter en contact met de wal deed ons besluiten ons optimistische plan om ineens naar Cowes te varen bij te stellen. Er werd een windkracht 8 voorspeld en dat is gewoonweg te veel als je het kan vermijden. Zeker als je er recht tegenin moet.wel erg veel. Daarom Dover aangelopen. Om half 9 lagen we in Dover. In een zeer grote commerciële pub waarin om half 11 op maandagochtend al flink bier werd ingenomen een large English breakfast genuttigd. Daarna in de regen door het centrum van Dover gelopen: niet echt een vrolijke gebeurtenis. In de boot wat gelezen, met de kachel aan om de boot een beetje droog te stoken. Op tijd met borrelen begonnen. Harald en Sjaak hebben nog even boodschappen gedaan in de food afdeling van de Marks & Spencer.
De grootse verrassing van Dover bracht de avond. Harald had vorig jaar de The Shell Channel Pilot cadeau gekregen. Een nuttige pilot met veel vaaraanwijzingen maar ook tips voor leuke pubs en restaurants. Voor Dover raadt de compiler, Tom Cunliffe, het restaurant Cullin’s Yard aan. “For the more ambitous diner, the seafood restaurant called Cullin’s Yard offers a colourful and satisfying diversion. Althoug retaining its rightful place as one of the most visually arrestig eateries on the Channel; the redundant rigging, fisnets and pirates’ heads still leer down from the walls, the staff have a refined sence of humour and the food is plentifull, tasty and excellent value”. De humor van de staff niet echt meegekregen maar voor de rest klopte de beschrijving precies. Voor weinig geld zeer goed gegeten. De avond daar afgesloten met 2 zeer goede whisky’s. Toen Bart afrekende bleken deze maar 3,50 pound per glas te zijn. In Nederland betaal je daar 2 tot 3 keer zoveel voor.

17 Juli: Vertrek vanuit Dover en kruisen richting Cowes

Het had de dag ervoor nog stevig doorgewaaid maar in de nacht nam de wind toch wat af en werd het droog. Mooi, dan konden we weer zee kiezen. Het plan was om in één keer naar Cowes te varen. Dit is 110 mijl als het bezeild is. De wind was echter nog steeds zuidwest tot west, weer kruisen dus.
Om 8.45 voeren we uit. Eigenlijk wouden we wat eerder weg maar de sluisdeuren van het Granville Dock in Dover waren nog niet open. Met een zonnetje, Zuidwesten wind kracht 3 tot 4 liepen konden we 205 graden over de grond varen. Niet slecht. Een paar uur later ging de stroom echter tegen staan. Dit was funest voor onze kruishoek. Soms was deze 140 graden. Frustrerend maar de stroom gaat vanzelf ook wel weer meestaan. De wind nam zoals voorspeld weer toe tot de vertrouwde 5 tot 6. Dus maar weer reven. We moesten steeds slagen maken tussen de kustlijn en de shippinglane die maar een paar mijl uit de kust lag. Daardoor relatief korte slagen. Om 15 uur hadden we eindelijk (stroom tegen!) Dungeness gerond. Net toen we een gunstige lange slag wouden maken kwam een bootje op hoge snelheid ons tegemoet. Met een bord gaven ze aan de Marifoon op kanaal 74 te zetten. Het bleek dat er onder de kust schietoefeningen aan de gang waren. Het verzoek was 2 mijl uit de kant te blijven. Een valide argument om maar weer overstag te gaan.
Aan het begin van de avond heeft Harald een pasta gemaakt met chorizo en pesto. Niet echt eenvoudig als de boot op één oor ligt en soms flinke schuivers maakt.
Traag maar gestaag boekten we voortgang. Sjaak bleef zo dicht mogelijk bij de kust om minder last te hebben van de golven en wat luwte te krijgen van Beachy Head. Dit werkte prima, de wind nam af. Reven eruit en we konden een mooie snelheid en koers over de grond maken. Vlak voor Eastborne viel de wind bijna helemaal weg en moest zelfs heel even de motor aan. Na 10 minuten kwam de wind echter terug.

18 Juli: Aankomst Cowes

Om 0.30 had Harald alleen wacht en kon hij Beachy Head ronden. Binnen 3 minuten nam de wind weer toe van 10 naar 22 knopen. Weer tijd voor een rifje (en even later nog één, die er later weer uit kon). In de ochtend weer stroom tegen. Omdat het droog is en de wind niet meer was dan 5 a 6 was het echter lekker zeilen. Omdat de kruishoek zo slecht was een tijdje de motor bij gezet. Je kan dan minstens 20 graden hoger varen wat de kruishoek wat acceptabeler maakt. De wind nam in de middag ook zoals voorspeld toe. 30 knopen in de vlagen en soms wat meer. Cowes kwam steeds dichterbij. Toen de stroom mee ging staan en we een beter bezeilde koers konden varen weer alleen op zeil verder. De wind varieerde tussen de 20 en 30 knopen varieerde. In de middag voeren we eindelijk de Solent op. Het Mekka voor de engelse zeiler. En een plek waar je als zeezeiler geweest moet zijn.  Normaal is het er erg druk maar een harde motregen en een dikke 6 zorgden ervoor dat er bijna geen andere boten op het water waren. Met 2 reven en een kleine fok ging het echter prima. Om 17.15 meerden we af in Cowes, de place-to-be als je van zeilen houdt. Cowes ligt op het eiland Wight, aan de monding van de revier Medina. Er was nog plaats genoeg de Cowes Yacht Haven, de haven het dichtste bij het centrum en waar bovendien bijna altijd wel zeilwedstrijden gehouden worden. Dus is er altijd wel reuring.  Uiteindelijk door het water 180 mijl afgelegd en 31 uur onderweg geweest.
Na het havenbiertje de boot drooggestookt en wat schoongemaakt. Daarna een douche om van de laag zout af te komen.  Cowes ademt jachten en watersport. Dit blijkt ook uit de vele winkels en restaurants. Voor het eten en een Pint zijn we weer te rade gegaan bij Tom Cunliffe in de Channel Pilot. Hij raadde de Duke of York Inn aan. “If you are tired of slinky boozers with piped muzak and expensive oilskins hanging  on the back of the chairs, the Compiler’s Choice remains a pint and a meal at the Duke Of York….. Here you can admire the gaff from the Old Kings great Cutter Brittannia amongst other notable memorabilia, while mingling with an unusual collection of sailors, some fresh from the seven seas, others wet with Medina mud, but all appreciative of the best pub around”. it was wederom een uitstekende omschrijving. Aan de bar locals aan het bier, aan een tafel een Finse wedstrijdbemanning van een uitermate kostbare klassieke 12 meter.  Er waren nog een paar sofa’s vrij die prima zaten maar qua uiterlijk zelfs in menig studentenhuis als te shabby zouden worden bestempeld. Lekker zittend met een pint Ale merkte je pas dat je moe was. De schipper had niet meer dan een uur of 2 echt geslapen in de laatste 24 uur. De Pint was zeer goed en de fish en chips die Harald had besteld was zeer goed van smaak en zeer royaal. Na het eten nog een pint extra strong Cider besteld. Bij het bestellen kreeg Harald de opmerking: “O you brave men” vanwege het alcoholpercentage van 7,2%.
Na deze pint ging Bart terug naar de kooi en hebben Sjaak en Harald nog een biertje gedronken en later een whisky in een andere pub alvorens moe maar voldaan te kooi te gaan.

19 Juli: Cowes en klussen

Lekker uitgeslapen. Rustig wakker geworden. Bart ging broodjes halen en kijken of hij een afspraak kon maken bij de dokter. Bart had een wond op zijn neus die flink ontstoken leek. Ondertussen scheen eindelijk lekker de zon. Harald en Sjaak amuseerden zich al koffie drinkend over de BoBo’s en wedstrijdbemanning in dezelfde (Musto) kleding die over de steiger paradeerden. Er bleek een wedstrijd op de Solent te zijn voor de 8 meters. Deze lagen allemaal vlak bij ons en werden allemaal zeilklaar gemaakt. Sjaak en Harald zijn daarom de steiger opgelopen voor een flink portie “Boat Porn”. Want wat zagen de boten er mooi uit. Klassieke lijnen, perfect onderhouden houtwerk. Op sommige boten gecombineerd met high tech zeilen en beslag. Flink wat foto’s gemaakt en gefilmd. Eindelijk kwam Bart terug, het was een flink stuk lopen naar de dokter en hij kon alleen maar een afpsraak maken en moetst even later terug. Met een vouwfiets was het echter een stuk sneller naar de dokter. Met de uitsrpaak van de dokter: You got indeed a nice little infection” en antibiotica kwam Bart weer terug. Tijd om Cowes in te gaan. Eerst wat winkels bekeken met zeilspullen en zeilkleding. Daarna richting de Solent gelopen. Onderweg langs vele beroemde exclusieve yachtclubs gelopen. Bijvoorbeeld de Royal London Yachtclub en de Royal Corinthian Yachtclub en The Royal Yacht Squadron. Deze is “the most prestigious yacht club in the United Kingdom and arguably the world”. Het kasteel aan het water waar deze yachtclub is gevestigd en de bronzen kanonnen voor de startsignalen voor wedstrijden bevestigden dit in ieder geval. 
Daarna langs de Solent gelopen: mooie huizen bekeken en bootjes bekeken op het water. We vielen met onze neus in de boter. Vlak voor onze neus was namelijk de finish van een wedstrijd van J-Classers. Schitterende boten. Wat een spektakel!
Nadat de J’s gefinished waren zijn we terug naar Cowes gelopen. Daar gelunched. Harald en Bart een goede curry,  Sjaak besloot tot een lichtere omelet. Deze was echter dermate groot en dik en bovendien lag er een flinke portie frites naast op zijn bord. Toch niet zo lichte lunch dus!
Terug op de boot wat klusjes gedaan. Bij de maststeun en dekdoorvoeren bleek het namelijk flink te lekken. In ieder geval als je vast water over krijgt bij opkruisen tegen windkracht zes en meer. Een dekdoorvoer bleek de boosdoener. Deze is door Bart en Sjaak vakkundig gekit. Ook was de perspex beschermkap van het motorpaneel weer eens los gekomen. Deze is door Sjaak zeer degelijk vastgezet met een epoxy klei.
Na het borrelen het dorp ingelopen. We hadden zin in Kebab. Een prima zaak gevonden. Daarna hebben we nog een Pint gedronken in een pub. Bart hield het na 1 pint voor gezien. Harald en Sjaak lustten er nog wel een pint. De pub stroomde ineens vol. Er bleek live muziek wat niet onaardig was. 

20 Juli: Medina River en vertrek naar Cherbourg

 Na het ontbijt had Sjaak, die al vijf keer eerder in Wight was geweest, een toeristische trip op het programma. Cowes ligt aan de monding van de rivier de Medina. Deze is met de vloed mee een flink stuk op te varen.  Rustig zijn we op de motor langs de vele (soms vervallen) scheepswerven van Cowes gevaren. Verder stroomopwaarts mooie natuur, nog veel meer jachten in havens en aan steigers zonder verbinding met de vaste wal Soms lagen er grote superjachten maar ook boten die al tientallen jaren liggen weg te rotten in de ijdele hoop dat ze ooit eens opgeknapt worden.
Daarna zijn we op ons gemak terug gevaren en de Solent opgevaren. Het zo niet waaien, dus op de motor koers gezet naar Cherbougt, zo’n 85 mijl. Langs Yarmouth en de Needles gevaren. Die laatste zijn spectaculair. Bijzonder om deze ook op eigen kiel te ronden. Ook kan het hier fink stromen. Vlak voor de Needles meer dan 4 knopen stroom. Gelukkig stond deze mee.
Eenmaal de Solent verlaten bleek er een lekkere wind te staan. Eerst op alleen Genua gezeild en later het grootzeil erbij gezet. Heerlijk zeilweer: wind en zon en nog een bezeilde koers ook! Hier doe je het voor. In de avond heeft Sjaak een prima lasagne gebouwd. Oversteken van de Shipping lanes gaf geen bijzonderheden. Langzaam werd het donker en nam de wind – zoals voorspeld- af. Het laatste stuk op motor gevaren. 

21 Juni: 02.00 uur aankomst Cherbourg

 Om 2 uur in de nacht kwamen we aan in Cherbourg. Na een havenbiertje lekker gaan slapen. Om een uur of 6 stapte Anneke al aan boord. Zij had Tanja als verrassing voor Bart meegenomen. Nog ff lekker geslapen allemaal, lekker ontbeten en Sjaak, Tanja en Bart uitgezwaaid. Zij brachten de auto weer terug naar Nederland. Doel bereikt: Cherbourg. Nu lekker nog 5 weken met z’n tweeën op pad!
 

23 juli- 8 juli: Shoppen, Medemblik en klussen

23- juni Batavia Stad en daarna AIS proberen.
In de ochtend zijn we eerst naar Batavia stad gegaan. Zowel Harald als Anneke hebben daar leuke kleren op de kop kunnen tikken. Toen zijn we doorgereden naar de boot. WE hebben namelijk een nieuwe AIS transponder gekocht. De AIS ontvanger die we vorig jaar hadden gekocht beviel erg goed zodat we ook de meerwaarde zien dat anderen ons signaal kunnen oppikken. Grote schepen op zee voor de veiligheid maar ook het thuisfront kan bijvoorbeeld via www.marinetraffic.com zien waar we zijn. We moesten nog wel even de stad in om een juiste plug te kopen om de antenne van de vorige AIS te kunnen aansluiten maar toen deed alles het prima. Volgende week gaat Harald alles netjes inbouwen. Harald heeft de oude AIS ondertussen verkocht aan iemand van de Etapclub.
Omdat het weer voor de zondag erg slecht zou zijn, besloten om terug te gaan naar Zwolle. Hier lekker gegeten in de Lounge van Os en Peper om te vieren dat de nieuwe baan van Harald rond was. De zondag regende het inderdaad. Wel nog naar Den Haag geweest om het nieuwe huis van Tanja te zien en kennis te maken met haar nieuwe vriend Bart. Bart is namelijk ook een enthousiast zeezeiler en had wel belangstelling om mee te gaan om de boot naar Cherbourg te brengen. Dan wel handig als je al kennis met elkaar hebt gemaakt. Kennismaking verliep goed en gezellig gegeten. Bart zal meegaan!

30 Juni/1 juli: Medemblik en AIS aansluiten.

Dit weekend met een flinke ZW wind naar Medemblik gezeild. We waren al op tijd weg en het was maar 2 uurtjes varen met deze gunstige wind. Genoeg tijd voor kibbeling als lunch in Medemblik. Verder door het stadje gelopen en tapa’s gekocht.
Het weer was niet onaardig dus lekker in de kuip zitten lezen. Langzaam stroomde Medemblik vol. Een Etap 28i, ook lid van de Etapclub, vraagt of ze langszij mogen. Uiteraard geen probleem. Voor en na het eten wat zitten praten met Sander & Michelle van de Etap 28i Liberte. Toen het frisser werd hebben ze nog bij ons een borrel gedronken. Erg gezellig.
De volgende dag was de wind nog harder. Maar voor de zekerheid 2 riffen gezet. Dit was geen overbodige luxe gezien de dikke 6 met vlagen begin 7. Het was echter goed bezeild en we voeren onder de hoge wal, dus lekker gevaren.
We waren op tijd terug voor een stukje vis. Daarna is Anneke naar haar ouders gelopen en heeft Harald bij Joosten de benodigdheden gekocht om de AIS mooi in te bouwen. Met de hulp van Dirk, die net terug was van vakantie, zijn de draden voor de GPS antenne en Marifoonantenne van de nieuwe AIS transponder van de kaartentafel naar de hekstoel getrokken. Ook moest er een dekdoorvoer gemaakt worden. Een flinke klus. Terwijl Harald de GPS antenne en Marifoonantenne op de hekstoel heeft gemonteerd en aangesloten op de zojuist getrokken kabels heeft Dirk binnen de AIS gemonteerd.

2-3 Juni: Lemmer


Na een lekker kort weekje weer naar ons bootje. De wind is Noord West, dus erg geschikt om halve wind naar Lemmer te varen. Sinds we in Enkhuizen liggen komen we niet zo vaak meer in onze oude thuishaven. Lemmer is echter een leuk plaatsje, dus grijpen we deze gunstige wind aan om te kijken of er wat veranderd is.
Na een rustige tocht blijkt dit inderdaad het geval. De gemeentelijke buitenhaven vlak bij de sluis waar we een paar jaar gelegen hebben blijkt door de gemeente verkocht. Een commerciële partij heeft de haven inclusief gebouw met casino, restaurant en (haven)kantoren gekocht. Het heet nu “Lemsterbaai”. We komen in een krappe box te liggen aan de andere kant waar we eerst ook lagen. Ook niet zo diep maar we ligger er prima.
Snel de kant op voor een visje, wat het is ruim lunchtijd geweest. De kraam op de parkeerplaats bij de supermarkt is er echter niet meer. Dan maar gelijk het dorp in om een visje bij de visboer bij de kerk te eten. Daarna door een rondje centrum gedaan. Verder weinig veranderd in het dorp.
Weer bij de boot lekker in de kuip wat gaan lezen. Als we net zitten komt de Pyrolyse de haven in en krijgt de box naast ons. We hadden Aonne toch al een week niet meer gezien! Gezellig in de kuip zitten kletsen met Ingrid en Aonne. Van thee- naar borreltijd ging vlekkeloos. Wij hadden besloten om van het lekkere weer gebruik te maken door de Cobb BBQ weer eens aan te steken. Aonne en Ingrid hebben gezellig meegegeten en daarna nog lekker bij hun aan boord koffie gedronken en verder geborreld.

De volgende dag weinig wind dus op de motor terug.